امروز پل گانگ ور به جایگاه بازگشت. او گفت که مایکل یکی از طرف‌های قرارداد با دکتر موری بود. وی گفت که هرگز قرارداد را نخوانده بود." گانگ ور بیان داشت که کمپانی نمی‌توانست قرارداد موری را لغو کند زیرا به خدمت گرفتن این پزشک، خواست مایکل بود. او گفت که بنا به خواست مایکل با موری وارد مذاکره شده بود. او اشاره کرد که نمی‌داند کارن فی، آرایشگر مایکل، به عنوان پیمانکار مستقل عمل می‌کرد یا استخدام شده بود. برایان پنیش، وکیل خانواده‌ی جکسون سعی کرد تا پل گانگ ور را بی‌اعتبار کند. طی امروز و روز گذشته وی پس از طرح پرسش از گانگ ور، ویدیوهای قبلی او را به نمایش می‌گذاشت و یا متن شهادت پیشین او را می‌خواند تا تناقض‌های موجود در سخنان او را به هیئت منصفه نشان دهد.در یکی از ویدیوها، گانگ ور می‌گوید که نشست در منزل مایکل پیرامون "دکتر موری و تعهدات او بوده است." او سپس موضع دیگری اتخاذ می‌کند و می‌گوید که منظور از "او"، مایکل جکسون بوده است. وقتی پنیش پرسید که منظور از "تعهد" چه بوده است، گانگ ور گفت: "فکر می‌کنم در این مورد حرف می‌زدیم که باید اطمینان یابیم مایکل بر اجرای تور تمرکز و تعهد دارد." "به باور من کنی (اورتگا) از این بابت نگرانی داشت. او می‌خواست که مایکل بر کار تمرکز داشته باشد." گانگ ور گفت که در این جلسه در مورد رژیم غذایی مایکل صحبت شده بود و نه وضعیت سلامتی‌ او. مایکل از چند جلسه تمرین برای تور TII غیبت داشت. گانگ ور گفت که او در تورهای پیشین نیز از جلسه‌های تمرین غیبت کرده بود. "وقتی مایکل برای تور به لندن می‌رسید، شورانگیز می‌شد." طبق شهادت گانگ ور، دکتر موری در مورد مشکل بی‌خوابی مایکل چیزی به او نگفته بود. او پیشتر گفته بود که به خاطر نمی‌آورد موری چیزی گفته بود یا خیر. این باعث شد تا پنیش از او بپرسد چه چیز باعث شده که وی به خاطر بیاورد که موری قطعا چیزی به او نگفته بود؟ ایمیل‌ها نشان می‌داد که گانگ ور به دیگر مدیران اای‌جی گفته بود که مایکل به یک متخصص تغذیه و یک تراپیست نیاز داشته است. گانگ ور گفت که برای پیدا کردن یک متخصص تغذیه تلاش می‌کرد اما در رژیم غذایی مایکل دخالت نکرده بود. پنیش سپس بخشی دیگر از ویدیوی شهادت گانگ ور را پخش کرد که در آن می‌گفت دخالتی در یافتن فردی که تغذیه بداند نداشته است. گانگ ور در دادگاه گفت که متخصص تغذیه و فردی که تغذیه بداند لزوما هم معنا نیستند. در روز ۱۵ ژوئن ۲۰۰۹ گانگ ور در پاسخ به کنی اورتگا که یک متخصص تغذیه و تراپیست درخواست کرده بود، نوشت: "اای‌جی تیم‌های ورزشی بزرگی را در اختیار دارد. فکر می‌کنیم می‌توانیم آن فرد مناسب را به سرعت پیدا کنیم." کنی پاسخ داده بود: "عالی است. هرچه زودتر اقدام کنید!" پنیش سپس در مورد فردی با نام دیوید لاگنر، دوست رندی فیلیپس، که قرار بود با مایکل کار کند، پرسید. گانگ ور گفت که نمی‌داند آیا وی کارشناس تغذیه بوده است یا خیر. "او می‌خواست کاری کند که مایکل بتواند بیشتر غذا بخورد." گانگ ور گفت که از خدمات لاگنر برای ام‌جی بی‎خبر است، اما این فرد با هنرمندانی چون جنیفر لوپز و انریکه ایگلسیاس نیز کار کرده است. گانگ ور تمام مدت در ساختمانی که تمرینات تور در آن برگزار می‌شد، حضور داشت اما در جلسه‌های تمرین حاضر نمی‌شد. او گفت: "ما همیشه در فکر سلامت مایکل بودیم." اگر گانگ ور در جلسه‌ها نبود، پس چه کسی منابع مد نظر کمپانی را در جلسه‌های تمرین زیر نظر می‌گرفت؟ پاسخ گانگ ور این بود: "کنی اورتگا." گانگ ور توضیح داد که کنی اورتگا وظیفه داشت که همه چیز را زیر نظر داشته باشد، از جمله مایکل و سلامتی‌اش را. پنیش: "فکر می‌کنید اورتگا بیش از حد در مورد سلامت مایکل حساسیت به خرج می‌داد؟" گانگ ور: "من می‌دانستم که وقتی تور آغاز شود، مایکل آنجا خواهد بود و اجرا خواهد کرد. من به اندازه‌ی کنی نگران نبودم." غیبت مایکل از جلسه‌‌های تمرین تور TII گانگ ور را متعجب یا نگران نساخته بود. گانگ ور توضیح داد که مایکل علاقه‌ای به تمرین کردن نداشت. او برای تور هیستوری نیز در جلسه‌های تمرین حاضر نشده بود اما وقتی تور آغاز شد، مایکل حاضر بود. پنیش سپس به یکی از اساسی‌ترین ایمیل‌هایی که از آن به عنوان برگ برنده در برابر کمپانی یاد کرده بود، پرداخت. گانگ ور در ایمیلی به اورتگا و دلیو نوشته بود که باید به موری یادآوری شود که دستمزد او توسط کمپانی پرداخت می‌شود پس باید تعهداتش را اجرا کند. گانگ ور در بازجویی‌ قبلی که در ماه دسامبر ۲۰۱۲ ضبط شده بود، به کوین بویل، وکیل جکسون‌ها گفته بود که نمی‌داند منظورش از بیان این جمله چه بوده است. این ویدیو در دادگاه پخش گردید: گانگ ور: "این جمله را درک نمی‌کنم. ما دستمزدی به او پرداخت نمی‌کردیم." کوین بویل: "پس چرا چنین چیزی نوشتید؟" گانگ ور: "هیچ ایده‌ای ندارم." کوین بویل: "وقتی می‌گویید دستمزد او، منظور از او کیست؟" گانگ ور: "نمی‌دانم." کوین بویل: "اگر نمی‌دانید که او چه کسی بوده است پس چگونه نوشته‌اید که دستمزدش را پرداخت می‌کردید؟" گانگ ور: "من این ایمیل را به خاطر نمی‌آورم." کوین بویل: "آیا شما همین الان نگفتید که ما دستمزد او را پرداخت نمی‌کردیم؟" گانگ ور: "ما، اای‌جی." کوین بویل: "بله، منظورم چیز دیگریست. شما همین الان شهادت دادید که دستمزد او را پرداخت نمی‌کردید. همین چند ثانیه پیش." گانگ ور: "فکر می‌کنم." کوین بویل: "بسیار خوب، پس به دستمزد چه کسی اشاره داشتید، دکتر موری؟" گانگ ور: "بله." گانگ ور در جایگاه گفت که او خود وقتی را برای مطالعه‌ی این ایمیل و مطابقت دادنش با باقی ایمیل‌ها اختصاص داده است. پنیش با نیش و کنایه از گانگ ور پرسید: "آیا بالاخره پس از ملاقات با وکلایتان و یک یا دو ساعت صحبت با آنان، دانستید که منظورتان از نوشتن این جمله چه بوده است؟" گانگ ور: "من خود شخصا به نتیجه رسیدم و سپس با وکلایم در میان گذاشتم. وقتی مرور می‌کنید، حقایق را درمی‌یابید." پنیش اشاره کرد که شاید گانگ ور دچار فراموشی شده است: "شما برای یادآوری از روانشناس بهره نگرفتید؟ مایل نیستید روانشناس‌تان شما را خواب کند - قاضی در اینجا مداخله کرد و گفت: هیپنوتیزم - تا ببینید که آیا می‌توانید به خاطر بیاورید یا خیر؟" گانگ ور: "خیر." او اشاره کرد: "من هنوز هم نوشتن این ایمیل را به خاطر نمی‌آورم اما می‌پذیرم که آن را من نوشته‌ام." پنیش سپس ایمیل گانگ ور را واژه به واژه مورد بررسی قرار داد. پنیش: "اشاره‌ی شما به دکتر موری است و آنچه که از وی انتظار دارید، درست است؟" گانگ ور: "بله. ما در مورد دستمزد دکتر موری صحبت کردیم اما قرارداد هرگز به امضا نرسید. وظیفه‌ی او، مراقبت از بیمارش بود." پنیش: "آیا دکتر موری نمی‌دانست که وظیفه‌اش چیست و می‌بایست به وی یادآوری می‌شد؟" گانگ ور گفت که اگر می‌دانست چهار سال بعد چند وکیل در مورد این ایمیل از او پرس و جو می‌کنند، در انتخاب کلمه‌ها دقت بیشتری می‌کرد. او سپس ادعا کرد که این ایمیل، پاسخی به درخواست کنی اورتگا در مورد به خدمت گرفتن متخصص تغذیه بوده است. وی در ادامه بیان داشت: "من قطعا فکر می‌کنم که دکتر موری دانش این کار را دارد (تغذیه) او یک پزشک است!" پنیش از گانگ ور پرسید که چرا وقتی مایکل یک پزشک شخصی داشت، او فکر کرد که به متخصص تغذیه نیاز دارد؟ گانگ ور گفت: "این خواست کنی بود." گانگ ور در مورد ایمیل که در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۰۹ نوشته بود، توضیح داد و بخش‌های دیگری از آن را خواند: "این نامه‌ی مختصری بین من، کنی و فرانک بود. ایمیل چنین است: من و فرانک در این باره صحبت کرده‌ایم و درخواست ملاقات رو در رو با دکتر را داریم. احتمالا دوشنبه. می‌خواهیم به او یادآوری کنیم که این اای‌جی است که حقوقش را می‌پردازد، نه ام‌جی. می‌خواهیم بداند از او چه انتظاری می‌رود. او تا کنون از ملاقات با فرانک طفره رفته است." گانگ ور گفت: "اگر ام‌جی قرارداد دکتر موری را امضا کرده بود و به ما دستور می‌داد که حقوق‌اش را بپردازیم، ما همین کار را انجام می‌دادیم." در ۵ ماه می، گانگ ور در ایمیلی به کارلا گراسیا، منشی تیم لویک، از مدیران ارشد کمپانی نوشت که نمی‌داند تور دقیقا در چه روزی افتتاح خواهد شد زیرا مایکل در تمرینات حضور نمی‌یابد. گانگ ور از این خانم خواسته بود تا برایش دعا کند زیرا همه چیز مانند یک "کابوس" بوده است. ایمیل: "برایم دعا کن. این یک کابوس است. تصادفی نیست، من هر شب کابوس می‌بینم. عرق سرد روی بدنم می‌نشیند. زندگی قبل‌ها خوشایندتر بود." گانگ ور در جایگاه گفت که این ایمیل بر نگرانی او بابت توانایی مایکل در اجرای تور دلالت ندارد، بلکه او صرفا با منشی رییس‌اش شوخی می‌کرده است. گانگ ور برای توجیه حرفش، واژه‌های بسیار عامیانه‌ای به کار برد: "کارلا واقعا جیگر است و من فقط سعی می‌کردم با او لاس بزنم. من کابوس نمی‌بینیم. عرق سرد نمی‌کنم. من خوابم عالی است." پنیش: "آیا دروغ می‌گفتید؟" گانگ ور: "چه دروغی؟ من فقط داشتم شوخی می‌کردم." پنیش: "وقتی شما شوخی می‌کنید از مردم می‌خواهید برایتان دعا کنند؟" گانگ ور: "در آن زمان چنین گفتم." ایمیل از جان هاگدال (مدیر تولید تور) به رندی فیلیپس به تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۰۹: "او (مایکل) به یک روانشناس نیاز دارد تا او را از نظر روانی برای تور آماده کند و سپس یک مربی بندساز می‌خواهد تا از نظر جسمی نیز آماده شود. (بهتر است کوبی - نام یک فرد - دردسترس باشد) طی هشت هفته‌ی اخیر وضعیت او در پیش چشمان من بدتر و بدتر شده است. در ماه آپریل او قادر بود پشت سرهم دور خودش ۳۶۰ درجه بچرخد (یکی از حرکتهای رقص مایکل) اما اگر حالا بخواهد همان کار را تکرار کند، روی باسن به زمین می‌خورد." پاسخ از رندی فیلیپس: باگزی (نام مستعار هاگدال)، می‌دانم زیرا همین حالا پیغام صوتی کنی (اورتگا) را دریافت کردم. وقتی رسید چکار کرد و چه اتفاقی بین او و ک‌ ا (کنی اورتگا) افتاد؟ من فردا صبح با ام‌جی قرار ملاقات دارم." ایمیل از هاگدال به فیلیپس و گانگ ور: "ام‌جی آمد و به تدارکات آتش‌بازی (برای تور) نگاهی انداخت و آن را تایید کرد و بعد به اتاق‌اش رفت و از کنی پرسید «تو که نمی‌خواهی مرا بکشی، می‌خواهی؟» ما فکر کردیم اشاره‌اش به آتش‌بازی بود. اما کنی گفت که مایکل می‌لرزید و نمی‌توانست کارد و چنگال را در دست بگیرد. کنی غذایش را برای او تکه کرد تا بتواند بخورد و بعد مجبور شد از انگشتانش استفاده کند. نمی‌دانم چقدر یک کلاغ چهل کلاغ شده است، اما گویا کنی گفته بود که ام‌جی در شرایطی نبود که بتواند به صحنه برود و تمرین کند. او یک ریز غر می‌زد که چرا هیچکس مسئولیت رسیدگی به وضع مایکل و آماده کردن‌اش را بر عهده نمی‌گیرد و اینکه ما شاید به نقطه‌ای برسیم که دیگر جای بازگشت نداشته باشد." گانگ ور در جایگاه در مورد این ایمیل گفت: "من نگران نبودم. به نظر می‌آمد که بیمار بوده است و آنها قرار بود روز بعد در این باره صحبت کنند." ایمیلی از فییلپس به تیم لویک به تاریخ ۱۹ ژوئن: "ما با یک مشکل اساسی روبرو هستیم." پاسخ لویک، همان روز: "زمانی را برای ملاقات من و تو با او در نظر بگیر. می‌خواهم کنی نیز حضور داشته باشد." پاسخ فیلیپس به هاگدال: "من و تیم (لویک) فردا قرار است او (مایکل) را ببینیم. اما نمی‌دانم مسئله چیست، فیزیولوژیکی است یا شیمیایی؟" گانگ ور در آن روز در مراسم عروسی یکی از اقوام‌اش حضور داشت و توجه زیادی به این ایمیل نکرده بود. این نخستین باری بود که می‌شنید مایکل ناخوش است. پاسخ گانگ ور به فیلیپس: "دکتر را با خودت ببر، چرا دیشب آنجا نبود؟" گانگ ور در جایگاه توضیح داد: "بله، اگر ام‌جی بیمار بود، چرا پزشک‌اش با او نبود؟" فیلیپس پاسخ داده بود: "او (دکتر موری) روانشناس نیست، نمی‌دانم در این قضیه چقدر می‌تواند موثر باشد. بطور قطع، کشاندن او به آن محل دغدغه‌ی ما نیست، مسئله فراتر از این حرف‌هاست." گانگ ور در جایگاه بیان داشت: "فکر می‌کنم رندی در اینجا نظر خود را بیان می‌داشت." پنیش از گانگ ور پرسید که آیا منظور فیلیپس از "مسئله فراتر از این حرف‌هاست." را می‌داند؟ گانگ ور پاسخ منفی داد و گفت: "خوب، آن روز قرار بود در مورد همین بحث شود." پنیش: "شما نگران نبودید؟" گانگ ور: "نه لزوما." پنیش: "هیچکس به شما نگفت که دکتر موری کجا بود؟" گانگ ور: "خیر." پنیش: "و هرگز سعی نکردید که بدانید؟" گانگ ور: "خیر." گانگ ور: "ملاقات در روز ۲۰ ژوئن انجام شد. من با آنها نبودم." ایمیلی از رندی فیلیپس به گانگ ور در روز ۲۰ ژوئن: "متاسفانه وقت ما دارد به پایان می‌رسد. این بزرگترین ترس من است." گانگ ور در جایگاه گفت: "او می‌ترسید، اما من نه. من با او موافق نبودم." پنیش از او پرسید که آیا کمپانی برای اجرای تور فشار زیادی بر مایکل وارد آورده بود؟ وی نظر گانگ ور را در مورد اینکه "در هر صورت نمایش باید به پیش برود" جویا شد. گانگ ور رد کرد، او به هیئت منصفه گفت که به فکر سلامت مایکل بود اما فکر می‌کرد که کنی اورتگا بیش از حد نگران شده است اما با این حال پذیرفت که در صنعت برنامه سازی، "نمایش باید به پیش برود." گانگ ور گفت که سیاست کمپانی این است که تنها با افرادی که می‌شناسد، یا هنرمند معرفی می‌کند و یا دست اندرکاران صنعت هستند، وارد کار می‌شود. او گفت که نمی‌داند قرارداد موری چه وقت امضا می‌شد، اما قرارداد مربوط به تور کنسرت در لندن بود. رندی فیلیپس در روز ۲۰ ژوئن در ایمیلی دیگر به آدرس مخفی گانگ ور، سخن از اورتگا به میان آورد: "این مرد دارد مرا نگران می‌کند. ایمیل او و پاسخ مرا بخوان. من و دکتر موری امروز ساعت ۴ بعدازظهر با ام‌جی در تالار فروم دیدار داریم." گانگ ور در دادگاه گفت که مطمئن نیست منظور فیلیپس از "این مرد" کنی اورتگا بوده باشد. وی گفت شاید منظور او مایکل و یا موری بوده است. وی گفت: "سلامت هنرمند از هرچیزی مهمتر است. بدون هنرمند، نمایشی در کار نیست. هنرمند مهمترین چیز است." ایمیل از اورتگا به رندی فیلیپس، ۲۰ ژوئن ۲۰۰۹: "من هرکار که از دستم برمی‌آید برای بهبود این شرایط انجام خواهم داد. حالا که دکتر (موری) را وارد جریان کرده‌ایم و از او خواسته‌‌ایم تا همراه با مهربانی، سختگیری بیشتری به خرج بدهد و به او بگوید که یا حالا یا هیچوقت؛ نگرانی من اینست که هنرمند (مایکل) به دلیل مسائل احساسی نتواند به اوج آمادگی برسد. او (مایکل) امروز خسته و ضعیف به نظر می‌رسید. او به شدت سردش بود، می‌لرزید، هضیان می‌گفت، وسواس داشت. همه چیز به من می‌گوید که او به یک روانشناس نیاز دارد. اگر برای بازگرداندن او به صحنه شانسی داشته باشیم، این مستلزم کمک گرفتن از یک تراپیست و یک متخصص تغذیه است. طراح رقص‌مان به من گفت که امشب هنگام پرو لباس بر تن مایکل متوجه‌ی کاهش هرچه بیشتر وزن او شده بود. تا جایی که می‌دانم، هیچکسی نیست که مسئولیت نگهداری هر روزه از او را بر عهده بگیرد. امشب دستیار او کجا بود؟ امشب من به او شام دادم و به دورش پتو کشیدم تا گرمش کنم. پاهایش را ماساژ دادم تا آرام شود و به دکترش زنگ زدم. چهار مامور نگهبان در پشت در اتاق او ایستاده‌اند اما هیچکدامشان یک لیوان چای داغ دست‌اش نمی‌دهند. مهم است که همه این را بدانند، به باور من این تور برایش مهم است و واقعا آن را می‌خواهد. اگر ما الان دوشاخه را بکشیم (قرارداد تور را لغو کنیم) خرد می‌شود، قلب‌اش می‌شکند. او وحشت کرده است که نکند همه چیز از بین برود. او امشب بارها از من پرسید که آیا قصد دارم ترکش کنم؟ او عملا التماس می‌کرد که به او اعتماد داشته باشم. قلبم به درد آمد. او مانند یک پسرِ گمشده بود. هنوز هم شانسی هست تا او به جایی که باید برسد، اگر ما کمکی که به آن نیاز دارد را از او دریغ نکنیم." پاسخ فیلیپس به اورتگا: "کنی، وقتی از جریان باخبر شوم به تو خبر خواهم داد. ما یک نیرو داریم، بریجیت، او در لندن مقدمات اقامت او (مایکل) را می‌چیند. ما او و فرانک (دلیو، مدیر برنامه‌ی مایکل) را در اسرع وقت (به لس آنجلس) بازخواهیم گرداند. اما من گیر افتاده‌ام، نمی‌دانم چه کسی را به عنوان تراپیست به خدمت بگیرم و این فرد چگونه می‌تواند در این مدت کم به او کمک کند." گانگ ور در مورد اورتگا: "او به طور قطع نگران بود." پنیش: "بطور جدی نگران بود؟" گانگ ور: "چنین به نظر می‌آمد." گانگ ور گفت که او برای باخبر شدن از نتیجه‌ی ملاقاتی که آن روز با مایکل انجام می‌شد، صبر کرده بود. وی روشن ساخت که بریجیت، وکیلی بود که در لندن خانه‌ای را برای اقامت مایکل مهیا می‌کرد. گانگ ور نظرش را در مورد هنرمندان چنین ابراز کرد: "آنها انسان‌های خاصی هستند." ایمیل از فیلیپس به اورتگا پس از ملاقات با دکتر موری، ۲۰ ژوئن ۲۰۰۹: "بهتر است نه من، نه تو و نه هیچکس دیگری ادعای دانش پزشکی و روانشناسی نداشته باشیم. تو نمی‌توانی ضرر و آسیب‌های بعدی ناشی از متوقف کردن تور در این مرحله را تصور کنی." پنیش: "می‌توانید نام یک فرد از کارمندان کمپانی که پیشینه‌ی دکتر موری را بررسی کرده باشند را بگویید؟" گانگ ور: "نمی‌دانم که آیا کسی این کار را کرده بود یا خیر. من چیزی از او نمی‌دانم. برخی از مردم به دلایلی غیر از پول کار می‌کنند اما نمی‌دانم دکتر موری از این دسته بود یا خیر. من باور دارم که تمامی پزشکان بیغرض و اخلاق‌گرا هستند. من هرگز هیچیک از پزشکانی که به مطب‌شان رفته‌ام را بررسی نکرده‌ام. من فقط بنا بر توصیه‌ی دیگران نزد آنها می‌روم. هرگز موقعیت مالی هیچکدام‌شان را بررسی نکرده‌ام." گانگ ور در ادامه گفت که همه فکر می‌کردند مایکل ثروتمندترین انسان دنیاست و اینکه کارمندان از او تقاضای حقوق بالا می‌کردند چیز عجیبی نبود. او گفت که تا پیش از این جلسه‌ی دادگاه چیزی در مورد وضعیت مالی دکتر موری نشنیده بود. پنیش: "او (فیلیپس) بر اساس آنچه که دکتر به او گفته بود، می‌دانست که سلامت ام‌جی بدتر شده است. درست است؟" گانگ ور: "بله." گانگ ور: "من با او (فیلیپس) صحبت کردم او گفت که جلسه (۲۰ ژوئن) به خوبی برگزار شده بود." ایمیل از هاگدال به گانگ ور، روز ۲۲ ژوئن: "دو فرد مستندسازمان را امروز از اینجا (تالار استپل سنتر) دور نگاه داریم و یا اگر قرار است بمانند، از اتاق تعویض لباس بیرون نیایند. فردا تمرین داریم." (مستندی که از تور تهیه شد پس از فوت مایکل در سینماها به نمایش درآمد.) پنیش: "قربان، مایکل در این روزها بیمار بود، نبود قربان؟" گانگ ور: "من نمی‌دانم. او روز بعد پیداش شد و عالی بود." پنیش: "اما شما که در جلسه‌ی تمرین نبودید. قربان؟" گانگ ور: "من گزارش‌های گرفته شده را دیدم." گانگ ور گفت که در جلسه‌های تمرین بسیاری حضور نداشت اما اجرای تریلر توسط مایکل در ۲۴ ژوئن، یک روز پیش از فوتش را دیده بود. اما این تنها باری بود که گانگ ور در جلسه‌های تمرین حاضر می‌شد. گانگ ور: "او کاملا بر کارش تمرکز داشت و درگیر کار بود. من تماشای اجرای تریلر را به خاطر می‌آورم زیرا این نخستین باری بود که آنها با لباس‌های صحنه تمرین می‌کردند و من می‌خواستم شاهد باشم." منبع: eMJey.com / ABC & NY Daily & LA Times & AP & CNN

هفته‌ی پنجم دادگاه کمپانی اای‌جی روز سه‌شنبه با حضور کاترین جکسون و سه فرزندش، جانت، ربی و رندی آغاز شد. البته تنها یکی از این سه‌تن به عنوان همراه کاترین اجازه‌ی ورود به اتاق دادگاه را یافتند. جانت در جلسه‌ی صبح او را همراهی کرد و ربی در بعدازظهر با او بود. پل گانگ ور یکی از متهمین پرونده است و خانواده‌ی جکسون (مادر مایکل و سه فرزندش) از او شاکی هستند. او امروز توسط وکیل کاترین جکسون برای ادای شهادت به جایگاه فراخوانده شد.پل گانگ ور که در تورهای قبلی مایکی جکسون به عنوان مدیر فعالیت کرده بود، یکی از مدیران ارشد کپمانی اای‌جی و معاون دوم شرکت کانسرتز وست (Concerts West) یکی از زیرمجموعه‌های کمپانی اای‌جی است. او در تورهای بیچ بویز و لدزپلین خدمت کرده و هم اکنون درگیر تور رولینگ استونز است. او در سال ۲۰۰۴ تور پرنیس را تولید کرد و از آن زمان در هیچ توری به عنوان تهیه کننده یا مدیر تبلیغات فعالیت نداشته است. او از زمان خاتمه‌ی تور با پرینس مراوده نداشته است. او در واشنگتن و نیویورک حسابدار رسمی است. نمی‌داند که گواهی حسابداری او باطل شده است یا خیر زیرا آن را بررسی نکرده و لزومی نیز داشته است. گانگ ور گفت که بستن قرارداد با مایکل جکسون که به نظر او بزرگترین هنرمند دوران خویش بوده است، برای اای‌جی دستاورد بزرگی بود. او در ایمیلی در سال ۲۰۰۸ برای رندی فیلیپس، نماینده و مدیر عامل کمپانی اای‌جی، توضیح داده بود که کمپانی چگونه باید با مایکل و مدیر برنامه‌اش در مورد اجرای یک تورِ بازگشت، وارد مذاکره شود. "باید از مهمترین چیزها شروع کنیم. تفاوت ما با Live Nation (رقیب) بسیار زیاد است. ما متکی بر هنرمند هستیم، آنها پشت‌شات به وال‌استریت (افراد بانفوذ و ثروتمند) گرم است. ما افراد باهوشی هستیم. ما با همه صادق و یکرنگ هستیم. این چیزی است که فیل (آنشاتس، صاحب کمپانی) می‌خواهد." گانگ ور گفت که او در تور الویس پریسلی نیز کار کرده بود. پنیش، وکیل کاترین جکسون، پرسید که آیا الویس نیز از مصرف مواد مخدر مرد، گانگ ور پاسخ مثبت داد. گانگ ور در روز ۵ جولای ۲۰۰۹، در پاسخ به یک ایمیل که برای عرض تسلیت فوت مایکل برای وی فرستاده شده بود، گفته بود: "وقتی الویس مرد، من سرگرم تدارک تورش بودم، (در اشاره به فوت مایکل که آن نیز طی تدارک تور رقم خورد) بنابراین به نوعی می‌دانستم باید انتظارش را داشته باشم. اما باز هم شوکه شدم." پنیش: "پس وقتی مایکل جکسون مرد شما انتظارش را داشتید، درست است؟" گانگ ور: "بله، من تا حدی می‌دانستم که چه اتفاقی داشت می‌افتاد." گانگ ور پس از فوت مایکل به پلیس گفته بود که از مصرف دارو توسط وی در سالهای گذشته باخبر بوده اما دخالت نکرده است. گانگ ور گفت یکی دیگر از هنرمندانی که مشکل مصرف مواد مخدر داشت و با وی کار کرده بود، ریک جیمز بود. پنیش در مورد کانسرتز وست از گانگ ور پرسش کرد. از کارش با گروه جکسون فایو (گروه مایکل و برادرانش در کودکی) جویا شد، گانگور گفت که ارتباطی با آن گروه نداشت. او در تور دنجروس مایکل جکسون، سالهای ۱۹۹۲ تا ۹۳ خدمت کرده بود. پنیش اشاره کرد که مایکل صد میلیون دلار از آن تور بدست آورد و تمامش را به کارهای خیریه اختصاص داد. گانگ ور گفت که چیزی از این بابت نمی‌دانست. گانگ ور مایکل را در لاس وگاس همراه با سرهنگ پارکر (مدیر برنامه‌ی الویس) ملاقات کرده بود. مایکل می‌خواست با سرهنگ دیدار کند. گانگ ور در ادامه تفاوت مدیر تور بودن با مدیریت تور را شرح داد و از تور هیستوری مایکل گفت. پنیش: "شما می‌دانستید که ام‌جی پس از تور دنجروس به ترک اعتیاد پرداخت؟" گنگ ور: "بله، بر اساس بیانیه‌ای که خودش پس از تور منتشر کرد." گانگ ور گفت که گرچه مدیر تدارکات تور بود اما تا پایان تور چیزی در مورد اعتیاد مایکل به داروهای مسکن نمی‌دانست. وی البته باخبر بود که وی از سالها پیش داروی مسکن مصرف می‌کرده است. گانگ ور گفت که می‌دانست مایکل در دو موقعیت طی تور دنجروس از دارو استفاده کرده بود. گانگ ور: "اگر می‌دانستم مشکلی پیش آمده است، مداخله می‌کردم." او گفت که می‌دانست طی تور یک پزشک به مایکل دارو می‌داد اما به چیزی پی نبرده بود. گانگ ور: "وقت رسیدگی به باقی چیزهای را نداشتم، باید به وظایف خودم می‌رسیدم." پنیش اشاره کرد که دکتر فینکلشتاین، پزشک تور دنجروس، با سوگند شهادت داده است که پل گانگ ور پیش از پایان تور دنجروس از اعتیاد مایکل به داروهای مسکن باخبر بود. پنیش: "آیا این شهادت را نمی‌پذیرید؟" گانگ ور: "من می‌دانستم که او (مایکل) درد داشت." گانگ ور توضیح داد که فینکلشتاین، پزشک اوست. آنها بیش از ۳۵ سال است که دوست هستند. وقتی پنیش در مورد اراده‌ی دکتر فینکلشتاین برای استخدام شدن به عنوان پزشک مخصوص مایکل پرسید، گانگ ور گفت که چیزی به خاطر نمی‌آورد اما می‌دانست که فینکلشتاین این شغل را می‌خواست. گانگ ور ادامه داد که هرگز به فینکلشتاین پیشنهاد نداده بود که پزشک مخصوص مایکل شود و اگر فینکلشتاین چنین گفته، اشتباه کرده است. گانگ ور گفت که در سال چند باری فینکلشتاین را ملاقات می‌کند اما تا کنون بحثی در مورد ام‌جی به میان نیامده است. پنیش پرسید که آیا فینکلشتان در مورد پاک بودن مایکل از داروهای مسکن چیزی پرسیده بود؟ گانگ ور گفت که چیزی یادش نمی‌آید. گانگ ور یکبار با فینکلشتاین تماس گرفته بود تا بپرسد که دستمزد منطقی برای پزشک تور چقدر است. این پزشک گفته بود هفته‌ای ده هزار دلار که در ماه برابر با چهل هزار دلار می‌شود. دستمزد موری ۱۵۰ هزار دلار بود. گانگ ور: "شاید پس از فوت مایکل با هم گفتگوهایی داشتیم، اما جزئیات آن را به خاطر نمی‌آورم." فینکلشتاین طی شهادت خود گفته بود که پس از کنسرت تور دنجروس در بانکوک، به مایکل که یک جراحی بر روی پوست سرش را پشت سر گذاشته بود، داروی مسکن داده بود. پنیش با پرسش‌های مکرر از گانگ ور در مورد حافظه‌اش و زمانی که برای مرور شهادت‌اش در نزد وکلای خود صرف کرده بود، موفق شد تا تناقض‌گویی‌های او را آشکار کند. ویدیوی شهادت گرفته شده از گانگ ور در دادگاه پخش شد: - آیا هرگز از دکتر فینکلشتاین پرسیدید که طی تور دنجروس مایکل را مداوا کرده بود یا خیر؟ پاسخ گانگ ور: "او در این باره صحبت نمی‌کرد." گانگ ور در بخشی دیگر از این ویدیو می‌گوید: "بله، او گاهی مایکل را مداوا می‌کرد." بازگشت به دادگاه.... پنیش: "آیا شما همیشه با ام‌جی صادق بودید؟" گانگ ور: "باورم اینست." پنیش: "آیا شما سعی کردید تا به مایکل جکسون حقه بزنید؟" گانگ ور: "من سعی نکردم که به مایکل کلک بزنم." در جریان تور بد، مایکل جکسون ۱۰ استادیوم ۷۵ هزار نفری را از جمعیت مالامال کرده بود. پنیش: "این رقم بسیار بزرگی است." گانگ ور: "شگرف است." پنیش: "طی دو ساعت چند بلیط فروخته شد؟" (تور This Is It) گانگ ور: "در پیش فروش اولیه ما بلیط ۳۱ کنسرت را فروختیم." پنیش: "سریعتر از هر چه که تجربه کرده‌اید؟" گانگ ور: "بله." گانگ ور ادامه داد: "هیچکس نمی‌داند که ما با مایکی چند تا کنسرت می‌توانستیم برگزار کنیم." پنیش در مورد اسم "مایکی" پرسش کرد، گانگ ور گفت که اغلب او را چنین می‌خوانده است. ایمیلی از گانگ ور به فیلیپس در تاریخ ۲۷ فوریه ۲۰۰۹ (یکروز پیش از امضای قرارداد): "ما تمامی ریسک را متحمل شده‌ایم. اگر ام‌جی نپذیرد، ما بدون رضایت او کار را شروع می‌کنیم. می‌گذاریم بداند اگر به دنبال پول است چه هزینه‌ای برایش دارد. ما در لندن کنسرت می‌گذاریم، با یا بدون رضایت او. او نمی‌تواند جلویمان را بگیرد، و البته نیز سعی خواهد کرد، زیرا تنبل است و دایم نظرش را تغییر می‌دهد تا به خواسته‌های آنی‌اش برسد." او گفت که استفاده‌اش از نام "مایکی" از روی محبت بوده است و نه بی‌احترامی. او واژه‌ی "تنبل" را انتخاب ناپسندی برای ادای مقصودش برشمرد. او گفت که منظورش این بوده است که مایکل براستی مایل به انجام تمرینات نبوده است. گانگ ور: "او (مایکل) براستی مایل به تمرین نبود. او نمی‌خواست این کارها را انجام بدهد." گانگ ور: "مردم باخبر شده بودند که یک کنفرانس مطبوعاتی در لندن برگزار می‌شود. اگر مایکل به کنفرانس نمی‌آمد، برایمان خرج برمی‌داشت." گرچه رضایت مایکل برای کمپانی مهم نبود، اما نشان دادنش به مردم از اهمیت بالایی برخوردار بود. اگر مایکل قرار بود در لندن برنامه اجرا کند، پس می‌بایست در کنفرانس دیده می‌شد. "او نمی‌خواست این کارها را انجام دهد، اما اگر او می‌خواست نمایش اجرا کند، نشان دادنش به دنیا مهم بود." در آن زمان انجام این کار برای کمپانی هزینه‌ی خاصی دربر نداشت. گانگ ور: "هیچ ریسکی در کار نبود، ما پولی خرج نکرده بودیم." او همچنین از نگرانی کمپانی بابت اثرگذاری منفی رسانه‌ها بر روی فروش بلیطها گفت. وی بیان داشت که "در لندن رسانه‌ها دایم از مایکل با عنوان «جکوی ابله» (wacko Jacko) یاد می‌کردند و کمپانی نگران بود که این مسئله فروش بلیط را پایین بیاورد." اما کمپانی در محاسبات خود اشتباه کرده بود زیرا تمامی بلیطها در چند ساعت فروخته شد. در واقع تور This Is It رکوردار سریعترین فروش بلیط در تاریخ است. پنیش ایمیل‌های بسیاری از گانگ ور را به عنوان مدرکی که نشان می‌داد اای‌جی عمدا مایکل را در مورد درآمدش از تور و فاصله‌های زمانی بین کنسرت‌ها گمراه کرده بود، به نمایش گذاشت. گانگ ور برای رییس‌اش، رندی فیلیپس، نوشته بود که آنها در مذاکره‌هایش برای بستن قرارداد، باید درآمد ناخاصل فروش بلیطها را به مایکل ارائه دهند و نه رقم سود خالص را. ایمیل دیگری از پل گانگ ور به منشی‌اش نشان می‌داد که او خواسته بود تا رنگ تقویم مایکل تغییر کند. او دستور داده بود تا روزهای کاری روشن‌تر و روزهای استراحت پررنگ‌تر شوند. گانگ ور: "وقتی مایکل به تقویم نگاه می‌کند، نمی‌خواهم کنسرت‌ها زیاد به چشمش بیایند. طوری به نظرش بیاید که زیاد کار نمی‌کند." (بیشتر استراحت می‌کند تا کار) پنیش: "شما می‌خواستید رنگ برنامه‌های روی تقویم را تغییر دهید تا ام‌جی فکر کند که سخت کار نمی‌کند؟" گانگ ور: "بله." پنیش: "آیا سعی داشتید او را فریب دهید؟" گانگ ور: "نه، من سعی نداشتم او را فریب بدهم. من می‌خواستم این را در بهترین حالت ممکن نشانش دهم." گانگ ور گفت روزهای کار و استراحت مایکل مشخص بود و او مایکل را فریب نمی‌داد. در ایمیلی به تاریخ ۲۵ مارس ۲۰۰۹ (۲۰ روز پس از اعلام برگزاری تور در لندن)، کنی اورتگا (کارگردان تور) برای گانگ ور نوشت: "او (کارن فی) سخت عقیده دارد که اجرای تور برای مایکل خطرناک و غیرمنطقی است." کارن فی، آرایشگر مایکل بود. گانگ ور همان روز در ایمیلی به رندی فیلیپس، ضمن بازگویی این مسئله، بیان می‌دارد: "نمی‌دانم چه پاسخ دهم." پاسخ فیلیپس به گانگ ور: "باید متوقف‌‌اش کنیم، توضیح خواهم داد." پنیش: "آقای فیلیپس می‌خواست برنامه‌ی تور را لغو کند، درست است؟" گانگ ور: "فکر می‌کنم او در اینجا به خاتمه‌ دادن به همکاری با کارن فی اشاره داشت. ما هرگز در مورد لغو تور صحبت نکردیم، هرگز به هیچ وجه. کنی اورتگا به دلیل رفتارهای او (کارن) تقاضای خاتمه‌ی همکاری با وی را داشت. او سعی می‌کرد دسترسی به ام‌جی را کنترل کند و کنی از این خوشش نمی‌آمد." پنیش ویدیوی پیشتر ضبط شده از شهادت گانگ ور را در دادگاه پخش کرد. او گفته بود که مقصود فیلیپس از اینکه "باید متوقف‌‌اش کنیم." را درک نمی‌کند. وی گفته بود که به خاطر نمی‌آورد فیلیپس گفته باشد که باید تور را متوقف کنند. گانگ ور در دادگاه گفت: "فکر می‌کنم حال مایکل در روز کنفرانس مطبوعاتی (۵ مارس در لندن) مساعد بود." گانگ ور توضیح داد که در آن روز وی در تالار منتظر بود. اما فیلیپس همراه مایکل بود. گانگ ور: "ام‌جی دیر کرده بود. رندی می‌گفت که سعی می‌کند او را به تالار بیاورد." پنیش: "آیا رندی به شما گفت که مایکل مست و دلسرد بود؟" گانگ ور: "نه، فقط گفت راهی کردن مایکل برایش سخت بوده است." پنیش: "آیا آقای فیلیپس دوست خوب شماست؟" گانگ ور: "من با او همکارم." پنیش ویدیوی مصاحبه‌ی فیلیپس با شبکه‌ی اسکای تی‌وی پس از فوت مایکل را به نمایش گذاشت. در این ویدیو فیلیپس می‌گوید که کانراد موری را استخدام کرده است. گانگ ور گفت: "به من گفته شد که مایکل او را به عنوان پزشک تور می‌خواهد." او گفت که او از ابتلای مایکل به هیچ بیماری آگاهی نداشت. گانگ ور: "او یک تست ورزش داد و در آن موفق شد و تا جایی که می‌دانم مشکلی نداشت. شاید کمی حساسیت فصلی داشت." پنیش: "آیا نتیجه‌ی آزمایش خون او را دیدید؟" گانگ ور: "نتیجه خوب بود." گانگ ور گفت که نتیجه‌ی آزمایش را ندید و نمی‌داند چه کسی آن را دیده بود. وی توضیح داد که باب تیلور، کارگزار بیمه، در ایمیلی به او گفته بود که همه چیز خوب است و مایکل موفق عمل کرده است. گانگ ور در مورد ملاقاتش با دکتر موری گفت که دو بار او را دیده بود. در یک جلسه‌ی تمرین و در نشستی در منزل مایکل. او گفت که در جلسه‌ی تمرین فقط به موری سلام کرده بود: "فقط یک سلام کردم. در صحنه‌ی فروم. مایکی از من خواست تا او را برایش به خدمت بگیرم. من هرگز او را استخدام نکردم." به گانگ ور گفته شد که موری قرار است پزشک تور مایکل در لندن باشد. گانگ ور تنها دو بار تلفنی با دکتر موری صحبت کرده بود. بار نخست موری دستمزدی پنج میلیون دلاری تقاضا کرده و بار دوم با پیشنهاد ۱۵۰ هزار دلاری مایکل موافقت کرده بود. پنیش: "شما در ابتدا از دکتر موری دستمزد مورد تقاضایش را جویا شدید؟" گانگ ور: "بله." پنیش: "او گفت که پنج میلیون می‌خواهد، درست است؟" گانگ ور: "او این را گفت. گفت که چهار تا مطب دارد و (برای بودن در کنار مایکل) باید همه را تعطیل کند. او می‌بایست کارمندانش را مرخص می‌کرد. من به او گفتم که با چنین حقوقی موافقت نخواهم کرد." گانگ ور اضافه کرد که مایکل سپس دستمزد ماهانه‌ی ۱۵۰ هزار دلاری را پیشنهاد داد. اما موری همچنان ناراضی بود. گانگ ور: "می‎گفت که بیشتر می‌خواهد. به او گفتم که این پیشنهاد مستقیما توسط مایکل داده شده است. چند دقیقه بعد او پذیرفت. پنیش: "به نظر شما آیا موافقت‌اش از روی ناچاری بود؟" گانگ ور: "خیر. او فقط پیشنهاد مایکل را پذیرفت. فکر می‌کنم هر دستمزدی که مایکل پیشنهاد می‌داد را می‌پذیرفت." گانگ ور گفت که دکتر موری طی مدت ۱۰ ماه، دستمزدی ۱.۵ میلیون دلاری بدست می‌آورد، چیزی برابر با دستمرد کنی اورتگا، کارگردان تور. وی بیان داشت که هیچکس در کمپانی اای‌جی، پیشینه‌ی دکتر موری را مورد تحقیق و بررسی قرار نداده بود. زیرا به گفته‌ی وی، موری طی سه سال پیش از آن به عنوان پزشک شخصی مایکل خدمت کرده بود. "اینکه او سه سال به مایکل خدمت کرده بود برای من کافی بود." گانگ ور گفت که نمی‌داند مایکل چند بار با موری دیدار داشته است. گانگ ور: "مایکل (برای به خدمت گرفتن موری) اصرار کرد، او را پیشنهاد داد. کار من این نبود که به ام‌جی بگویم پزشک‌اش چگونه فردی باید باشد. او یک پزشک می‌خواست و من می‌خواستم که او برای تور سالم و سلامت باشد." وقتی پنیش پرسید که آیا هرچه که مایکل می‌خواست، مهیا می‌شد، گانگ ور گفت که تلاشش را می‌کرد تا آنچه که مایکل برای انجام کارش بدان نیاز داشت؛ فراهم شود. گانگ ور با بی‌میلی پذیرفت که برای به خدمت گرفتن موری با وی وارد مذاکره شده بود اما بیان داشت که تنها نقش‌اش در این جریان، چانه زنی در مورد دستمزد بود و باقی مسائل بر عهده‌ی تیم وولی قرار داشت. گانگ ور و تیم وولی (از کارمندان کمپانی) دوستان قدیمی هستند و هم اکنون هر دو در تور گروه رولینگ استونز خدمت می‌کنند. پنیش از او پرسید که آیا از مشکلات مالی موری باخبر بود؟ گانگ ور پاسخ منفی داد. گانگ ور افزود: "قرارداد نهایی نشد، ما بر روی دستمزد توافق کردیم اما هنوز مسائل بسیاری وجود داشت که می‌بایست حل و فصل می‌شد." پنیش ویدیوی ضبط شده از بازجویی گانگ ور را به نمایش گذاشت. او در این ویدیو ضد و نقیض صحبت می‌کند. در ابتدا اصرار می‌ورزد که هرگز با موری مذاکره نکرده بود. اما وقتی ایمیل‌ها و شهادت پیشین‌اش در برابر او قرار می‌گیرد، تغییر موضع می‌دهد و می‌گوید: "تنها مذاکره‌ای که با دکتر موری کردم در مورد دستمزد بود." گانگ ور گفت که هرگز قرارداد مایکل و کمپانی را نخوانده بود: "وقتی مایکل آن را امضا می‌کرد، آنجا بودم اما آن را نخواندم." او با اصرار گفت: "دکتر موری صد در صد جزو هزینه‌های مایکل بود. ۹۰٪ از هزینه‌های تولید تور با مایکل بود و کمپانی فقط ۵٪ را برعهده داشت." پنیش: "چه کسی تصمیم گرفت که برای به خدمت گرفتن موری نیاز به قرارداد است؟" گانگ ور: "نمی‌دانم." پنیش: "شما هر زمان می‌توانستید به موری بگویید که به خدمت‌اش نیازی نیست، نمی‌توانستید؟" گانگ ور: "خیر." پنیش سپس اشاره کرد که گانگ ور، پرستان فرزندان مایکل را اخراج کرده بود. پنیش: "شما در اخراج یکی از پرستاران فرزندان مایکل دست داشتید؟" گانگ ور: "بله." گانگ ور به گریس روآمبا (Grace Rwaramba) گفته بود که دیگر به خدمات او نیازی ندارند زیرا کمپانی اای‌جی در پی کاهش هزینه‌های ام‌جی بود. دستمزد دکتر موری در فهرست هزینه‌های تولید تور طبقه بندی شده بود. پنیش از گانگ ور پرسید که آیا وی بودجه‌ی تولید تور مربوط به ماه آپریل تا جولای که دستمزد موری نیز بخشی از آن بود را تایید کرده بود؟ وی پاسخ داد که نمی‌داند کدام بخش‌ها را تایید کرده بود. او گفت که می‌بایست ریز هزینه‌ها را مورد مطالعه قرار می‌داد اما وقت مطالعه‌ی بودجه را نداشت. گرچه او مدیر تور بود، اما بدون خواندن بودجه، بخش‌هایی از آن را به تایید رساند. او گفت که به جای مطالعه‌ی ریز هزینه‌ها، به حسابدار تور اعتماد کرده بود: گانگ ور: "فکر کردم حسابدار می‌داند که باید چه کند." پنیش: "آیا فکر می‌کنید کارتان را به خوبی انجام می‌دهید؟" گانگ ور: "بله." پنیش: "خیلی خوب؟" گانگ ور: "فکر می‌کنم." گانگ ور طی شهادت‌اش اغلب از ضعف حافظه‌اش شکایت کرد. او گفت که شاید برای تور This Is It ده بار با مایکل ملاقات کرده بود اما فقط دو بار از این تعداد را به خاطر می‌آورد. در یکی از این ملاقات‌ها، موری نیز حضور داشت. او ملاقاتی در منزل مایکل که طی آن یک گلدان شکست را به خاطر نیاورد. در یکی از ملاقات‌ها، مایکل قرارداد امضا کرد. طی ملاقاتی در اوایل ماه ژوئن، گانگ ور در کنار کنی اورتگا، رندی فیلیپس، فرانک دلیو و دکتر موری در منزل مایکل حاضر شده بود تا موارد نیاز مایکل برای تور پیش رو را مورد بحث قرار دهند. "ملاقات برای آن بود که اطمینان حاصل کنیم دکتر موری هرآنچه که برای مراقبت از سلامت مایکل نیاز است را در اختیار دارد." شان ترل، حقوقدان ارشد کمپانی، در جلسه‌ی پیشین دادگاه گفته بود که کمپانی درخواست موری برای در اختیار داشتن یک سری تجهیزات پزشکی را که برای مراقبت از مایکل لازم می‌دید، نادیده گرفته بود. متن بازجویی پلیس از گانگ ور در دادگاه خوانده شد. او گفته بود که سلامت مایکل مورد بحث قرار گرفته و پیرامون رژیم غذایی، وزن‌، قدرت روحی و جسمی و مسائلی از این دست صحبت به میان آمده بود. گانگ ور گفت که در روز ملاقات مایکل کمی ناخوش به نظر می‌رسید، او به تازگی با تاخیر از مطب دکتر کلین بازگشته بود و نمی‌توانست به خوبی صحبت کند. "فکر می‌کنم دارویی بر او اثر گذاشته بود. این تنها مرتبه‌ای بود که او را اینگونه می‌دیدم." او گفت که نمی‌داند چه دارویی توسط کلین به مایکل تزریق می‌شد. گانگ ور گفت که در آن روز حرفی از غیبت مایکل از جلسه‌های تمرین نبود. مایکل از تعدادی از جلسه‌ها غیبت کرده بود و گفته می‌شد که در منزل به تنهایی به رقص می‌پردازد. گانگ ور: "اما آنها پی بردند که او در خانه فقط ویدیو تماشا می‌کرد. کانراد موری پذیرای صحبت‌های آنها بود و گفت که به این موضوع رسیدگی خواهد کرد." منبع: eMJey.com / AP & ABC & LA Times & NY Daily

صبح روز پنجشنبه، کاترین جکسون مادر مایکل، اتاق دادگاه را با اشک و ناراحتی ترک کرد و برای جلسه‌ی بعدازظهر نیز نیامد. در این روز برایان پنیش از سختی‌ها و مصائب تحمیل شده به مایکل گفت. شان ترل، حقوقدان ارشد کمپانی اای‌جی که روز قبل به طرز شرم‌آوری توسط وکیل کاترین جکسون غافلگیر شده بود، برای چهارمین بار به جایگاه آمد. او در ژانویه‌ی ۲۰۰۹ برای بستن قرارداد با مایکل برای اجرای تور This Is It به منزل او در کارول وود، هالمبی هیلز رفته بود. ترل گفت که نشانی از بیماری در مایکل مشاهده نمی‌شد. ترل همچنین گفت که کمپانی اای‌جی تنها برای کنسرت‌های دو هنرمند (مایکل و پرینس) در نقش تبلیغات‌چی و تهیه کننده عمل کرده است. پینش اشاره کرد که کنسرت پرینس یک شکست بود. ترل با این سخن مخالفت کرد. او گفت که تور هرگز هیچ پزشکی را برای هیچ هنرمندی استخدام نکرده بود. ترل گفت: "آقای جکسون از ما خواست که دکتر موری را استخدام کنیم تا طی تور از او و خانواده‌اش نگاهداری کند. ما نگران ایجاد تضاد منافع نبودیم." پنیش: "اای‌جی می‌‌توانست به ایشان بگوید که باید خودشان پزشک را استخدام و پولش را پرداخت کنند، درست است؟" ترل: "بله." پنیش: "فکر می‌کنید این تصور که ماهانه ۱۵۰ هزار دلار از دست بدهید، برای همه می‌تواند تشنج‌آفرین باشد؟" ترل: "نمی‌دانم." حقوق ماهانه‌ی موری ۱۵۰ هزار دلار بود. ترل گفت که قرارداد کانراد موری توسط وکلای کمپانی اای‌جی تنظیم شد و هرگز برای وکلا و یا نمایندگان مایکل فرستاده نشد. ترل: "قرارداد در سه یا چهار پیش نویس تهیه شده بود." پنیش: "آیا آقای موری قراردادها را امضا و برای شما فکس کرد؟" ترل: "بله." پنیش به اشتباه‌های بسیار در این قراردادها اشاره کرد. پنیش: "چند کنسرت در تور اجرا می‌شد؟" ترل: "در برگه‌ها ۳۱ آمده بود." پنیش: "اما شما برای ۵۰ کنسرت بلیط فروخته بودید." ترل: "در قرارداد قید شده بود بیش از ۳۱ کنسرت بر اساس موافقت هنرمند." ترل گفت که موافقت کتبی مایکل با اجرای ۵۰ کنسرت را ندیده بود اما توضیح داد که موافقیت وی شفاهی بوده است. پنیش: "اما شما که گفتید در پی قراردادهای تکمیل شده بودید." کارمندان کمپانی در دادگاه گفته‌اند که به دلیل نهایی نبودن قرارداد کانراد موری، وی کارمند کمپانی محسوب نمیشد. پیروزی خانواده‌ی جکسون در این پرونده بسته به این است که پنیش بتواند اعضای هیئت منصفه را قانع کند که موری توسط اای‌جی استخدام شده بود. ترل گفت که پیش نویس قرارداد موری را نخوانده بود زیرا آنها توسط وکیل دیگری با نام کتی جوری تنظیم می‌شد. البته ترل گفت در صورتی که کمپانی قرار بود برگه‌ی نهایی را امضا کند، وی قرارداد را مرور می‌کرد تا از عدم وجود اشتباه اطمینان یابد. پنیش از ترل پرسید که آیا می‌دانسته است که رندی فیلیپس، مدیر عامل کمپانی، با دکتر کانراد موری، پزشک شخصی مایکل، صحبت کرده بود. ترل پذیرفت. پنیش سپس پرسید که آیا صحبت خصوصی با پزشک شخصی یک فرد، عمل موجهی است؟ ترل پاسخ داد که به موضوع مورد بحث بستگی دارد. پنیش: "اگر بحث درمورد سلامت بیمار باشد چه؟" ترل: "اگر پیرامون کلیات صحبت می‌کنند، فکر نمی‌کنم نیازی به اجازه‌ی بیمار باشد." پنیش: "آیا شما آگاهی ندارید که قانون، اجازه‌ی صحبت در خصوص چه مواردی را به پزشک داده است و یا اینکه چه مواردی نباید از ایشان پرسش شود؟" ترل: "درست است." پنیش: "آیا آقای فیلیپس هرگز دکتر موری را تهدید کرد؟" ترل: "اطلاعی ندارم." پنیش به ایمیلی اشاره داشت که در تاریخ ۱۴ ژوئن توسط پل گانگ ور از مدیران کمپانی فرستاده شده بود. وی در این ایمیل نوشته بود که این کمپانی است که پول او را می‌پردازد پس وی نیز باید وظایف خویش را به انجام برساند. پنیش: "آیا اینکه دستمزد یک پزشک را پرداخت کنید و بعد به او بگویید که چگونه از بیمارش مراقبت کند، تضاد منافع ایجاد نمی‌کند؟" ترل: "نمی‌دانم. بستگی دارد." وقتی پنیش اشاره کرد که وظیفه‌ی ترل به عنوان وکیل، محافظت از منافع مالی کمپانی است، وی پذیرفت و وقتی پنیش از وی پرسید که آیا لزومی ندارد که همه چیز در قرارداد بطور مشخص قید شود، وی پاسخ داد که فکر نمی‌کند بتوان همه چیز را بر روی کاغذ گنجاند. ترل گفت که انتظار ندارد مدیر عامل کمپانی از تمامی امور باخبر باشد. این با سخن رندی فیلیپس که گفته بود تمامی افرادی که با کمپانی کار می‌کنند را به دقت بررسی می‌کنند، تناقض دارد. ترل گفت که افراد طرف قرارداد با کمپانی یا برای آنها شناخته شده‌اند یا هنرمند آنان را می‌شناسد و یا اینکه در بازار فعالیت می‌کنند. ترل در مورد قرارداد کمپانی با تمی تمی، مدیر برنامه‌ی مایکل، گفت که آن یک قرارداد مدیریتی بوده است. تمی متعهد شده بود که خدمات مورد نظر مایکل را طی تور به انجام برساند. پنیش: "آیا تمی کارمند کمپانی بود؟" ترل: "خیر، کارمند نبود." پنیش: "آیا پیمانکار مستقل بود؟" ترل: "طرف قرارداد بود." پنیش برای گرفتن پاسخ به ترل فشار آورد زیرا ترل پیشتر گفته بود که کارمندان تور، یا کارمندان کمپانی بودند و یا پیمانکاران مستقل. ترل: "توضیحش برای من سخت است. او نه کارمند بود و نه پیمانکار مستقل." پنیش ایمیلی را نشان داد که در آن کتی جوری توصیه کرده بود که پیش از بستن قرارداد، در مورد تمی بررسی و تحقیق به عمل بیاید. جوری پرسیده بود که "آیا تمی جنس اصل است؟" (تمی به جرم کلاهبرداری تحت تعقیب بنیاد مایکل جکسون قرار دارد. او همچنین به دروغ خود را سفیر سنگال معرفی کرده بود و بدون اینکه مدرک پزشکی داشته باشد از عنوان دکتر برای خود استفاده می‌کرده است.) پنیش: "آیا بررسی انجام شد؟" ترل: "خیر، هیچ دلیلی وجود نداشت که شک کنیم دکتر تمی حقیقت را کتمان می‌کند." ترل گفت که بارها شاهد بود که تمی با مایکل تماس می‌گرفت. او گفت مقصود جوری از "جنس اصل" را درک نمی‌کند. ایمیل از تیم وولی (کادر مالی) به باب تیلور (کارگزار بیمه‌ی لویدز لندن) به تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۰۹: "کنی اورتگا تنها مسئول نمایش‌های توراست. رندی فیلیپس و دکتر موری مسئول تمرینات مایکل جکسون و حضور وی در جلسه‌ها هستند." ترل با این گفته مخالفت کرد و گفت که وولی اشتباه کرده است. ترل گفت که "مایکل هر وقت که می‌خواست در تمرینات حاضر می‌شد." ترل گفت که شمار دقیق بلیطهای فروخته شده برای ۵۰ کنسرت تور را نمی‌داند اما باید در حدود ۷۵۰ هزار عدد باشد. کنسرت‎ها در تالار اُتو (O۲) برگزار می‌شد. این سالن در تملک اای‌جی قرار دارد. ترل بیان داشت که پول بلیطهای فروخته شده در نزد مدیر تالار می‌ماند، مگر اینکه کمپانی آن را طلب کند. پنیش پرسید که آیا فیلیپس مایکل را تهدید کرده بود که در صورتی که کنسرت‌ها را اجرا نکند، خانه‌اش را از او می‌گیرد. وکیل کمپانی به این پرسش اعتراض و ادعا کرد که پنیش حقایق را بد جلوه می‌دهد. پس از رایزنی در نزد قاضی، پنیش موضوع بحث را تغییر داد. ترل گفت که از ارزش دارایی‌های مایکل بی خبر است اما گفت که آنها، ضمانت اجرای تور بودند. ایمیل از کنی اورتگا به رندی فیلیپس به تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۰۹: "حالا که دکتر (موری) را وارد جریان کرده‌ایم و از او خواسته‌‌ایم تا همراه با مهربانی، سختگیری بیشتری به خرج بدهد و به او بگوید که یا حالا یا هیچوقت؛ نگرانی من اینست که هنرمند (مایکل) نتواند به اوج آمادگی برسد." اورتگا در ایمیل نوشته بود که مایکل ترسیده است که مبادا تور لغو شود. پنیش: "آیا مایکل از نظر روانی در فشار بود و نیاز داشت تا چک شود؟" ترل: "در ایمیل آمده است که او ترسیده بود، نه اینکه زیر فشار بود." پنیش: "پس کسی او را در منگنه نگذاشته بود؟ ترل: "چنین فکر می‌کنم." ترل گفت که فکر نمی‌کند اای‌جی نگران از دست دادن ۳۴ میلیون دلار (هزینه‌ی تولید تور) بود. ترل: "این پول، تعهد مایکل جکسون به ما بود." پنیش: "آیا نگران بودید؟" ترل: "همیشه جایی برای نگرانی هست." پنیش: "آیا هرگز ۳۴ میلیون دلار از دست داده بودید؟" ترل: "خیر." پنیش بار دیگر به قراردادها پرداخت و پرسید آیا تمام افرادی که برای کمپانی کار می‌کنند، قراردادهایشان کامل شده است. ترل گفت که برخی از کارمندان قرارداد امضا نکرده‌اند." پنیش: "اما شما گفتید که فقط کارمندانی حقوق دریافت می‌کنند که قراردادشان نهایی و کامل باشد." وی سپس برخی از قراردادهای تکمیل نشده‌ی کمپانی تا تاریخ ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹، روز فوت مایکل، را در دادگاه ارائه داد. این قراردادها مربوط بودند به مایکل بردن کارگردان موسیقی تور، آلفرد دانبار و اوریناتی گیتاریست تور. پنیش: "آیا حقوق تمام افرادی که برای تور کار می‌کردند بدون داشتن قرارداد نهایی پرداخت شد؟" ترل: "به خاطر نمی‌آورم." ایمیل از جان هاگدال (مدیر تولید تور) به رندی فیلیپس به تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۰۹: "او به یک روانشناس نیاز دارد تا او را از نظر روانی برای تور آماده کند و سپس یک مربی بندساز می‌خواهد تا از نظر جسمی نیز آماده شود. (بهتر است کوبی - نام یک فرد - دردسترس باشد) طی هشت هفته‌ی اخیر وضعیت او در پیش چشمان من بدتر و بدتر شده است. در ماه آپریل او قادر بود پشت سرهم دور خودش ۳۶۰ درجه بچرخد (یکی از حرکتهای رقص مایکل) اما اگر حالا بخواهد همان کار را تکرار کند، روی باسن به زمین می‌خورد." ترل گفت که رندی فیلیپس هرگز چیزی در مورد این ایمیل به وی نگفته بود. ایمیل از تیم وولی به بریجیت سگال (مسئول تامین مکان برای اقامت مایکل در لندن) به تاریخ ۲۶ می ۲۰۰۹: "توافق نامه‌ی موری امضا نشده است. او برای دریافت دستمزدش به ما ایمیل می‌زند اما ما نمی‌توانیم بدون قرارداد چیزی به او پرداخت کنیم. می‌خواهیم سرش را به مسئله‌ای گرم کنیم تا در مورد قرارداد فکر نکند." پنیش: "آیا کمپانی سعی داشت مانع بسته شدن قرارداد دکتر موری شود؟" ترل: "فکر نمی‌کنم." پس از آن جسیکا بینا، وکیل کمپانی به طرح پرسش از شاهد برخاست. او در مورد تجهیزات پزشکی مورد تقاضای موری- دستگاه سی‌پی‌آر (تنفس مصنوعی)، سرنگ، سرم، سوزن، تخت بیمارستانی و غیره - جویا شد. ترل گفت که کمپانی به دو دلیل این تجهیزات را در اختیار موری قرار نداد: قرارداد تکمیل نشده بود و اگر شده بود، تجهیزات طی برگزاری تور در لندن در اختیار موری قرار می‌گرفت. (مایکل در نبود این تجهیزات در منزلش در لس آنجلس درگذشت. دستگاه تنفس مصنوعی و یا هشدار دهنده‌ی ضربان قلب می‌توانست جان او را نجات دهد.) ترل گفت که نمی‌داند مایکل تصمیم داشت قرارداد کانراد موری را امضا کند یا خیر. پرداخت حقوق دو ماه کار کانراد موری به دلیل امضا نشدن قرارداد وی صورت نگرفته بود. قرارداد موری تنها قراردادی بود که به امضای مایکل نیاز داشت. با اینکه مایکل سه ماه پیش از فوتش تمی را از کار برکنار و دلیو را به جای او گماشته بود، اما فهرست هزینه‌های تور که پس از فوت مایکل برای بنیاد وی فرستاده شد، به تایید و امضای تمی تمی و فرانک دلیو رسیده بود. دلیو در سندی اعلام داشته بود که از مارس سال ۲۰۰۹ تا لحظه‌ی فوت مایکل، مدیر برنامه‌ی او بوده است. ترل طی پرسش و پاسخ با وکیل کمپانی گفت که به نظر وی پرداخت حقوق موری توسط کمپانی، تضاد منافع ایجاد نمی‌کرده است: "ام‌جی او را با پول ما استخدام کرده بود." ترل گفت که در مرحله‌ی اول، کمپانی مایکل جکسون مسئول پرداخت هزینه‌ی تولید تور بود و مایکل این پرداخت را تضمین کرده بود. اگر مایکل از عهده‌ی پرداخت برنمی‌آمد، کمپانی حق داشت خسارت خود را از حق امتیازهای مایکل تامین کند، البته آهنگ‌ها از این قاعده مستثنی بودند. پنیش بار دیگر پرسش‌های خود را آغاز کرد و از ترل پرسید که آیا می‌داند کمپانی پس از فوت مایکل مبلغ پنج میلیون دلار به دلیو پرداخت کرده بود؟ ترل پاسخ منفی داد و گفت که چنین پرداختی را به خاطر نمی‌آورد. پنیش سپس ایمیلی را که در روز ۱۳ اکتبر ۲۰۰۹، چهار ماه پس از فوت مایکل، توسط شان ترل برای ریک وبکینگ فرستاده شده بود، به نمایش گذاشت. در این ایمیل پرداخت به دلیو تایید شده بود. ترل گفت که مبلغ پرداخت شده به دلیو ۵۰ هزار بود و نه ۵ میلیون. او سپس گفت که دلیل این پرداخت را نمی‌داند اما باید به قرارداد فیلم مرتبط باشد. تمی پولی دریافت نکرده بود. پنیش سپس به صحبت در مورد هزینه‌های تور که ترل گفته بود طبق قرارداد توسط مایکل پرداخت می‌شد، ادامه داد. پنیش: "شما پیش از فوت مایکل جکسون امضای او را برای این پرداخت نداشتید، درست است؟" ترل: "بله." پنیش: "و شما پس از فوت مایکل از تمی و دلیو خواستید تا قرارداد را امضا کنند، بله یا خیر؟" ترل: "بله." ترل همچنین گفت که دستمزد موری در فهرست هزینه‌هایی که تمی و دلیو امضا کردند، قید شده بود. وی گفت که دستمزد ۱۵۰ هزار دلاری موری تنها دستمزد تعیین شده در این سطح بود. پنیش در پایان با اشاره به صحبت‌های خصوصی بین موری و رندی فیلیپس، از ترل پرسید: "آیا رندی فیلیپس هرگز از پزشک شما پرسید که حال شما چطور است؟" ترل پاسخ منفی داد. جلسه بعدی دادگاه روز سه‌شنبه هفته‌ی بعد برگزار می‌شود. منبع: eMJey.com / AP & ABC

امروز نمایش‌های مایکل جکسون با عنوان «یک» (Michael Jackson One) بطور آزمایشی در هتل ماندلی بی در لاس وگاس افتتاح شد. مردم از چهار گوشه‌ی جهان برای تماشای نخستین نمایش عمومی صف بسته بودند. تعداد شصت نفر در این نمایش هنرنمایی می‌کنند. سیستم صوتی تالاری که نمایش‌ در آن اجرا می‌شود، لیاقت موسیقی مایکل جکسون را دارد. تمامی بلیطها تا آخر ماه می به قیمت متوسط ۱۲۵ دلار فروخته شده‌اند.MJONE در ادامه‌ی تور «فناناپذیر» (ایمورتال - Immortal) به صحنه می‌رود. این تور که یک همکاری ۵۰/۵۰ میان بنیاد مایکل جکسون و گروه سیرک دو سوله است، از نوامبر سال ۲۰۱۱ آهنگ‌ها و رقص مایکل را در قالب نمایش‌های زیبایی بر روی صحنه می‌برَد. تور همینک در دور دنیا برنامه دارد. اما «یک» و «ایمورتال» به کلی متفاوتند، گرچه کارگردان مشترک دارند. رقصندگان در لاس وگاس تغییر کرده‌اند و خبری از موسیقی زنده نیست، اما چیزهای بهتری یافت می‌شود. پیش فروش بلیطها خیلی قبل‌تر از روز ۷ می آغاز شده بود. در همان روز سیرک دو سوله درها را باز کرد تا اعضای رسانه‌ها از نمایش جدید «مایکل جکسون یک» لذت ببرند. در این روز روزنامه نگاران و عکاسان به سالن تمرین این نمایش دعوت شدند تا چهار تا از بخش‌های جدید این نمایش را به تماشا بنشینند. همچنین در آن روز نویسنده و کارگردان نمایش، جیمی کینگ و کارگردان هنری، ولبی آلتیدور (Welby Altidor)‌ پیش از آغاز برنامه بر روی صحنه حاضر شدند و توضیحاتی را به تماشاچیان ارائه دادند. کینگ و آلتیدور چهار بخش از این نمایش را که مشت نمونه‌‌ی خروار بود، برای اجرا در آن شب برگزیده بودند. گزارش‌هایی که روز بعد در جراید چاپ شد، «مایکل جکسون یک» را طوفانی، پرانرژی، خلاقانه و هیجان‌انگیز توصیف می‌کرد و این همان چیزی بود که تماشاچیان در روز ۲۳ می به چشم خود دیدند. گوشه‌ای از نمایش روز ۷ می را دانلود کنید و یا در یوتوب ببینید. «یک» نه تنها بزرگترین نمایشی است که تا کنون در وگاس بر روی صحنه رفته، بلکه بزرگترین و پرهزینه‌ترین نمایش تاریخ سیرک دو سوله نیز هست. جای شگفتی نیست که سیرک دو سوله بیشینه‌ی توان و خلاقیت خود را وقف تولید این نمایش کرده است زیرا تور ایمورتال مایکل جکسون همینک مرزهای این سیرک را فراتر برده و رکوردهای مهمی را برای آن به ثبت رسانده است. سیرک دو سوله رکورد بیشترین تعداد تماشاچی و پرفروش‌ترین نمایش‌های تاریخ خود را با تور ایمورتال مایکل جکسون بدست آورد. سیرک دو سوله که همیشه با دلقک‌هایش به روی صحنه می‌آمد، این بار لباس مجرم زیرک را برتن می‌کند و با کلاه مشکی می‌رقصد. فضای نمایش به کلی با آنچه که دنیا در تور ایمورتال مشاهده کرد متفاوت است. این نمایش روایتی از زندگی و حرفه‌ی مایکل جکسون است برای نمونه برای اجرای آهنگ «چرندیات روزنامه» (Tabloid Junkie)، رقصندگانی در قالب پاپاراتزی (خبرنگاران و عکاسان مزاحم خیابانی) بر روی صحنه می‌آیند که نشانی از رفتار زننده‌ی این قشر از افرادِ رسانه‌ها و کشمکش دایمی مایکل با این معضل در سرتاسر زندگی‌اش است. بخشی از شایعه‌های گفته شده در مورد مایکل از جمله خرید استخوان‌های مرد فیلی و یا خوابیدن در اتاق اکسیژن نیز در قالب نمایش به روی صحنه می‌آیند. تصنیف بسیار زیبای «غریبه‌ای در مسکو» (Stranger in Moscow) با یک آکروبات‌بازی ملایم همراه با طناب به اجرا گذاشته می‌شود تا به خوبی بیانگر غم تنهایی باشد. این آهنگ را مایکل در پاسخ به انگ‌ها و فشارهای وارد بر خویش نوشت و به گفته‌ی خودش در زمان سرودن ترانه، خود را تنها فرد باقی مانده بر زمین می‌دید و غم سنگینی بر دلش نشسته بود. هولوگرام مایکل جکسون از سال گذشته که هولوگرام توپاک شکور در کنسرتی بر روی صحنه استفاده شد، زمزمه‌های استفاده از این تکنیک برای مایکل جکسون به گوش می‌رسید. هولوگرافی روشی از تصویربرداری و تولید تصاویر سه‌بعدی است. تصاویر ذخیره شده توسط بانکی از خانه‌های نوری و لیزری خوانده می‌شوند. به دیگر سخن این تکنیک مردگان را زنده می‌کند و در برابر چشم ما قرار می‌دهد. مجله‌ی فوربس نوشته است: "مایکل جکسون پنجشنبه شب در آخرین دقیقه‌های نخستین نمایش‌ عمومی ام‌جی‌وان (MJONE) در قالب یک هولوگرام بر روی صحنه حاضر شد تا Man In The Mirror را بخواند، در حالیکه گروه کوچکی از رقصندگان گرد او پیچ و تاب می‌خوردند. مایکل طی اجرا بر روی زانوهایش فرود آمد و پیش از آنکه با پایان یافتن آهنگ از دید محو شود، به تصویر کودکی‌اش تبدیل شد. هویدا شدن او بر روی صحنه، موجی از انرژی را در تالاری که تمامی بلیطهایش فروخته شده بود، منفجر کرد. نفس‌ها در سینه حبس شده بود تا مبادا امیدشان را بر باد دهد، امید اینکه این نه جادو و خیال، که خودِ پادشاه پاپ است. همین تکنیک سال گذشته برای زنده کردن توپاک شکور بر روی صحنه استفاده شده بود. البته با این تفاوت که جکسون رقصید اما توپاک فقط رپ خوانی کرد." تولید نمایش‌ها به گفته‌ی جیمی کینگ، کارگردان این نمایش، پرسش اصلی این بود که "اگر مایکل جکسون آکروبات‌باز بود، چگونه می‌رقصید؟" نمایش‌های لاس وگاس قرار است پاسخگوی این پرسش در نزد مخاطب باشند. این نمایش‌ها، ویژگی‌های شخصیتی مایکل از جمله زیرکی، شهامت، جنب و جوش و عشق را با استفاده از آهنگ‌ها و رقص‌های او به صحنه آورده است. کینگ می‌گوید: "مایکل جکسون یک قصه پرداز و یک صحنه‌‌گردان بود. ما همگی اجراهای خاطره‌ساز او را در ام‌تی‌وی و سایر صحنه به خاطر داریم." عنوان «یک» برازنده‌ی این نمایش‌هاست. ۷۰٪ فهرست بلندبالای آهنگ‌های این نمایش، شماره یک‌های مایکل جکسون است. مایکل جکسون یک و تک بود و یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان تاریخ. اما پیش از هرچیز، «یک» نمادی است از عشق و اتحادی که رویای او بود و در زندگی‌اش، در موسیقی، بر روی صحنه، در ترانه‌‌ها و آهنگ‌هایش و در کارهای بشردوستانه‌اش برای آن می‌کوشید. کینگ می‌گوید: "ما همه برابریم. خواه سیاه باشیم یا سفید، برابریم. و وقتی مردم سالن نمایش را ترک می‌کنند، می‌خواهم چنین حسی داشته باشند، زیرا این پیغام مایکل تا پایان عمرش بود." برای تولید تور ایمورتال، جان برانکا و بنیاد مایکل جکسون گنجینه‌ی کامل آهنگ‌های مایکل را در اختیار کوین آنتونز قرار دادند. آهنگ‌ها از نو تنظیم شدند تا برای استفاده در تور مناسب باشند. سیستم صوتی تالار هتل ماندلی بی، جایی که MJONE اجرا می‌شود، تجربه‌‌ی بی‌نظیری را در اختیار تماشاچیان قرار می‌دهد. آنتونز می‌گوید: "این بار آهنگ‌ها را بر روی سی‌دی و با کیفیت ام‌پی‌تری گوش نمی‌دهید. بلکه آنها را به همان گونه‌ای می‌شنوید که مایکل و مهندسان‌ ضبط در استودیو هنگام کار شنیدند." MJONE از تاریخ ۲۹ ژوئن بطور رسمی و دایمی در لاس وگاس بازگشایی می‌شود. در ادامه می‌توانید ویدیوهای کوتاهی از نخستین نمایش وگاس را تماشا کنید. این ویدیوها برای دانلود در دسترس نیستند. هجوم پاپاراتزی به صحنه رقص‌های شگفت‌انگیز اجرای تریلر یک نمایش تمام عیار منبع: eMJey.com / Forbes & USA Today & Hollywood Reporter