پرسش و پاسخ پيرامون مايكل

دوست عزیز اگر من گفتم به نقطه مشترک رسیدیم منظورم این بود که بالاخره فهمیدی که من یه سوال خیلی ساده کردم و خواستم اگر مایل هستید نظرتون رو بدید. من هیچ بخشی از حرفهای شما رو رد نکردم بیشتر شما بودید که حرفهای من رو قبول نداری.
صحبت نه برسر تریلر بود و نه برسر اینکه چی خوبه و چی بده. من فقط مثال آوردم و اونطور هم که شما می گید هیچ جایی ندیدم که بخوان به موفقیت های مایکل در عرصه موسیقی بپردازن و یا اگر هم پرداخته شده کمرنگ تر از اونی بوده که در اصل بوده با یه مقایسه عادی خیلی چیزها رو آدم می فهمه.
وقتی از تأثیرگذارترین افراد درموسیقی صحبت می شه و حرفی از مایکل زده نمی شه در صورتی که مایکل یکی از تأثیرگذارترین افراده و یا اگر به آهنگ های تأثیرگذار یک دهه می پردازه و بازهم جای اسم مایکل خالیه پس یه جای کار ایراد داره و اون هم ناشی از عدم آگاهی سازنده اون برنامه است و نه چیز دیگه. اگر به برنامه ایی که کانال AAAmiusic که در مورد بزرگداشت الویس پخش کرد نگاه می کردی می فهمیدی که طرفدارهای اون براش چی کار کردن و طرفدارهای مدعی مایکل چه کار. تازه این قضیه مال 30- 40 سال پیش بوده . البته که This is it مایکل هم نشون داد ولی آیا باید فقط به همین فیلم بسنده کرد؟ و گفت هرکی دلش خواست بره مایکل رو بشناسه!
ما هم دلمونو خوش کنیم که چندتا سایت داریم که فقط خود طرفدارها هم به زور بهش سر می زنن. سوت و کوری اینجا یکی دیگه از دلایل. هرکس که به نوعی می تونه کاری برای مایکل انجام بده باید مورد تشویق قرار بگیره نه اینکه با سفسطه بازی اشکال تراشی بکنیم.

انسانهای بشر دوست خیلی زیادن با اینحال بیشتر از همه به بشر دوست بودن مایکل پرداخت شده و خیلی ها این موضوع رو میدونن. چرا باید حساسیت مایکل به دنیا رو نشون داد، اما در کنارش حساسیت های افرادی که روزانه بخاطر همین حساسیت ها میرن اعتراض میکنن و اعتصاب میکنن و توی برخی شرایط حتی منفور جامعه میشن و حتی از زندگی هاشون میزنن رو هم باید نشون داد؟ مهم حساسیت یک فردی نیست، مهم خود اون حساسیت هست، چون اون فرد تنها فردی نیست که اون حساسیت رو داره. اما در بین خود خواننده ها بله، مایکل حساسیت داشت و این کمتر دیده شده و اینه که شگفت آوره.

این هم از اون حرفهاست! بله آدمهای بشر دوست زیادن و ما قرار نیست به همه اونها بپردازیم البته معتقدم هرکس بتونه باید این انسانها رو به بقیه بشناسونه... من با احترام به اون انسانها باید بگم که مایکل تنهاهنرمند رکوددار در زمینه کارهای خیریه هست. در کدوم مستند یا فیلمی که درباره مایکل بوده همچین چیزی گفته شده؟ اگر گفتن لطفا بگید تا من هم بدونم. اصلا چقدر در مورد ترانه سرایی مایکل صحبت شده چند نفر به دیدگاه های عرفانی مایکل گوششون آشنا شده؟ من معتقدم این مسائل هست که موسیقی و رقص مایکل رو می شناسونه و اگر کسی چیزی در این مورد ندونه ادعای شناختن مایکل رو داره. چون بیشتر از موسیقی حسی که درون مایکل بوده مهمتره و در این مورد چیزی کمتر از جان لنون و یا مادر ترزا و...نداره.
متأسفانه اون چیزی که من بیشتر توی مستندها دیدم اینه که یه عده نشستن و حرفهای عادی در زمینه همکاری با مایکل می زنن و یا همین this is it به کدوم بخش از زندگی مایکل پرداخته غیر از مراحل ساخت یک کنسرت؟ اگر من مایکل رو از قبل نمی شناختم عمرا از این مستند چیزی در مورد خود مایکل می فهمیدم. این مستند تنها به خاطر فوت نابهنگام مایکل و تبلیغات کمپانی، فروش کرد نه برای اینکه بیننده ها مایکل رو بشناسن.
در وهله اول اون چیزی که توی زندگی مایکل برجسته شده تغییر چهره و رنگ پوستشه و همیشه موسیقی، کارهای خیر و زندگیش تحت تأثیر اون بوده. این یه مسئله واضحیه. تازه خیلی ها هم به اشتباه در مورد تغییر رنگش قضاوت می کنن.

بله موسیقی مایکل در سطح گسترده است ولی مطمئن باشید اگر از یکی از همین جوونها که شما می گید در مورد موسیقی مایکل بپرسی می گه برای رقصه یا چیزی ازش نمی فهمه. همین نسل جدید که شما می گی، متأسفانه بیشتر علاقمند هستن تا به سراغ خواننده های امروزی برن تا آهنگ هایی که 10- 20 سال پیش خونده شده و مایکل رو متأسفانه بیشتر به عنوان یه رقصنده می شناسن. منظور من اینه که نسل جدید کمتر به عمق می رن و اطلاعاتشون خیلی سطحیه. نه تنها در مورد موسیقی مایکل بلکه کلا اطلاع کمی از متن و کلام و موسیقی دارند. (همه که مثل شما و ما نیستن )
من هم ادعا نمی کنم که با یه مستند همه چیز رو می شه گفت ولی می شه بیننده ای که مشتاق هست یا مشتاق می شه رو برای بیشتر شناختن تشویق و هدایت کرد.

همیشه همه جا اسم معدود افرادی که در مورد دوبار تالار مشاهیر و جایزه اسطوره گرمی برده شده که مطمئنا اسم مایکل هم جزو همون افراد بوده.

کجا اسمی برده شده غیر از سایت های اطلاع رسانی و تنها فیلمی که خود مایکل درباره زندگیش ساخته؟ کدوم مستند رو دیدی که به جوایز مایکل بپردازه. درسته که هر فیلمی براساس اندیشه سازنده اش ساخته می شه و کارگردان فیلم هم ممکنه اصلا در فکر ساختن فیلمی با این مضمون نبوده. هر فیلم روایت و دیدگاه خاص خودش رو داره ولی می شه فیلمی ساخت که به این بخش ها هم بپردازه.
ما در مورد ایران و روشن کردن افکار ایرانی ها داریم صحبت می کنیم ولی در حالت کلی هرچی در مورد مایکل یا هر هنرمند دیگه ای به ما می رسه از اونطرفه و ما ایرانیها کمتر جرأت کردیم خودمون در این موارد صحبت کنیم. تا به امروز هرچی هم که در مورد مایکل ساخته شده انتظار من یکی رو که حداقل برآورده نکرده شما رو نمی دونم!
هنوز40سال بعد از مرگ الویس به عنوان پرفرشترین خواننده شناخته می شه و هر اتفاقی دربارش بی افته تیتر خبرها می شه. چطور می گید بهش نپرداختن یا نمی پردازن؟ در صورتی که مایکل در مورد فروش آلبوم هاش باالویس برابری می کنه کمتر کسی چیزی در این مورد می گه. الویس برای آمریکائیها یک بت که هیچ وقت هم کسی نخواسته زندگیش رو زیر سوال ببره در صورتی که با مایکل چیکار می کنن؟ حتی بعد از مرگش هم دست از سرش برنمی دارن و هنوز هم متأسفانه یه عده فکر می کنن مایکل اینطور آدمی بوده

خب هرچی هم که ساخته می شه خوراکیه که از اونطرف به ما داده می شه و ما هم باید بشینیم و نگاه کنیم و حقایقی که از مایکل می دونیم رو فقط در یه وبلاگ که چند نفر هم بازدید کننده نداره عرضه کنیم. وبلاگ سند معتبری نیست که بخواد در طول تاریخ بمونه در صورتی که یک فیلم می تونه به عنوان مرجع و سند محسوب بشه. من موسیقی و فیلم رو مقایسه نکردم شما گفتید فقط باید با وبلاگ به معرفی مایکل پرداخت من هم گفتم فیلم برد بیشتری داره وگرنه موسیقی و صدا معلومه که ماندگاره.
من نگفتم بیتلز گوش می دن منظور من اهمیت دادن به آهنگ های بیتلز و هر موردی که بهشون مربوط باشه هست. معتقد هم نیستم همه رو باید به زور نشوند و گفت مایکل کیه، مایکل خوبه فلانه، بهمانه... هرکسی بخواد و مایل باشه پیگیری می کنه هرکی هم نخواد نه. ولی شما فرض کنید اگر حتی به صورت تصادفی هم یک سری اطلاعات درست و جذاب به گوش یک فرد کمتر آشنا برسه و براش جالب باشه اون موقع هست که خودش پی گیر قضیه می شه. قصد من هم متعصب کردن طرفدارها نیست چون با تعصب چیزی درست نمی شه این یه اصطلاحه که بگن کار طوریه که دشمن به دوست ، دوست به طرفدار و طرفدار به سینه چاک تبدیل می شه. شما خیلی جدی گرفتی

(خواهشا با لحن آروم بخونین این متن رو.)

حالا چرا تو سر خودتون میزنین )

مایکل روی مردم بیشتر تاثیر گذاشته و بیشتر مستند هایی که در مورد تاثیر گفته میشه، تاثیر بر هنرمندها و خود موسیقی هست نه مردم، البته مایکل روی خیلی از خواننده های موسیقی پاپ تاثیر گذاشته مثل جاستین بیبر و آشر و خیلی از افراد دیگه تو همین سطح. دلیل اینکه چرا خواننده های سطحی از مایکل تاثیر گرفتن اینه که اینا اصلا خواننده نیستن اصلا موسیقی دان نیستن اینا ها همون کسایی هستن که مایکل رو توی رقصش دیدن و پرباری موسیقی مایکل رو ندیدن برای همین سطحی شدن. چون همیشه رقص مایکل بیشتر از موسیقی ش دیده شده، چون رقص مایکل در زمان خودش بیشتر مردم رو محسور خودش میکرد تا موسیقی ش(نشونه ش هم اینه که مردم دیوانه نشدن و در غیر اینصورت مردم دیوانه میشدن.) و درسته خیلی لج آدمو درمیاره که رقص مایکل بیشتر از موسیقی ش دیده میشه همیشه اما خب تا جایی هم خود مایکل همین رو میخواسته، یعنی اجراهای کنسرتهاش اینو میگن.

خیلی از ایرانی هایی که از بیتلز دفاع میکنن یا همیشه اسم بیتلز رو به عنوان بزرگترین بند موسیقی میبرن، اصلا موسیقی بیتلز رو گوش ندادن.

اما اگه بخوایم در مورد تاثیر حرف بزنیم، لد زپلین همیشه حرف اول رو میزنه، البته تا جایی که من دیدم، یک خط پر از اسطوره بار آوردن که اصلا هم سطحی نیستن، کویین، بلک سبث، نیروانا، تول و اینها منتهی شدن به متالیکا، گانز ان روزز، میوس، آیرون میدن، ریدیو هد، دریم تیتر، اسلیر، کورن و خیلی های دیگه که اسمشون رو الان یادم نیست. بیشتر مستند ها در مورد این تاثیر حرف میزنن اما وقتی مستندی ساخته بشه در مورد تاثیر مردمی خب معلومه همیشه حرف اول رو مایکل جکسون میزنه.

ما توی کشوری زندگی میکنیم که شرایط خیلی کارها رو نداریم و بیشتر توانمون همینه، شما خیلی ایده آلیست حرف میزنین در صورتی که ما تمام توانمون یکم بیشتر از الانه. پس همونطوری که گفتم:

پیشنهاد رو برای پله بعدی بدین نه برای پله آخر، چون پله آخر هدفه و همه اونو کاملا حفظ هستن در صورتی که پله بعدی عمله که هیچکی اونو نمیدونه.

ما داریم در مورد ایران حرف میزنیم اگه در مکان دیگه یا در مورد کل جمع طرفدارها حرف میزدیم تا حدی منم طرف شما بودم و مطمئنا حتی با ایده های بزرگتری از فیلم و مستند.

من نگفتم فقط باید با وبلاگ و سایت، منظور من در ایران فقط میشه با اینها مایکل رو معرفی کرد، پس بهترین تلاششمون رو باید بذاریم برای بهترین امکاناتی که داریم

مایکل حدود 13 گرمی اصلی برده و یکی اسطوره گرمی و چند تا جایزه فرعی گرمی دیگه که جزو جوایز اصلی گرمی محسوب نمیشن بلکه جزو افتخارات حساب میشن. این تعداد الان دیگه زیاد نیست. بیشتر جوایز مایکل در مورد تریلر هست و تریلر هم به عنوان پرفروش ترین آلبوم موسیقی همیشه اسم برده شده اما قرار نیست به عنوان مهمترین آلبوم موسیقی اسم برده بشه. تریلر مهمترین موزیک ویدئوها رو داره که اینم همیشه گفته شده.

همیشه قرار نیست لقمه آماده رو بذارن تو دهنمون که، آدم باید خودش بره دنبالش و وقتی بره دنبالش میبینه که مایکل چی ها برده و چه افتخاراتی داره. در صورتی طرفدار خوب بار میاد که خودش قدم های اول رو برداره نه کسی دیگه.

من حرفهام رو گفتم و بیشتر از این هم حرفی ندارم چون فکر کنم منظورم رو رسوندم، نتیجه گیری رو خودتون انجام بدین.

FeanoR نوشته: چطوری به نقطه مشترک رسیدیم در صورتی که شما تمام حرفهای منو تکذیب کردین؟

مایکل از سال 1972-73 در عالم موسیقی کجا شناخته شده؟ مایکل تا قبل تریلر جهانی نبودش و تا قبل اون هم مایکل در سطح خود آمریکا جزو هنرمندهای گروهی نسبتا خوبی حساب میشده. مایکل توی ایران حدود سالهای 1368_69 تونست بین بعضی جوونها شناخته بشه و توی اواسط دهه 1370 به اوج خودش رسید تو ایران. و اگه تک و توکی در سالهای 1368 طرفدار مایکل شده باشن، اولا بهتر از جوونای الان مایکل رو نمیشناسن، بعدم الان به زور حدود 42 یا 43 سالشون میشه که جزو مسن ها حساب نمیشن و اینم تازه تک و توکی هست. بیشتر طرفدارهای قدیمی مایکل توی ایران ماله اوج طرفداریشون سالهای 1370 تا 1378 هستن که اونا هم الان بین 33 تا 38 سالشون هست که اینا هم جزو میانسال هم حساب نمیشن حتی و زیر اون عدد هم جزو جوونها حساب میشن و این افراد اوایل شناختشون بین سالهای 1372 تا 1375 که این اوایلش حساب میشه که میشه افراد زیر 30 سال. پس این وسط چطوری افراد مسن به غیر بعضی استثنا ها مایکل رو بهتر ما ها میشناسن؟

در صورتی صدای طرفدارهای مایکل به جایی شاید برسه که صدای کل طرفدارهای مایکل باشه نه فقط ما.

متعصب ها هیچوقت خوب نبودن و هیچوقت جزو خوبها هم حساب نمیشن. طرفدارهای دنبال کننده و تاثیر پذیر و تاثیر گذار خیلی خوبن اما متعصب ها نه.

اگه تونستین طرفدارهای قبلی رو متحد کنین. بهترین منبعی که ایرانی ها میتونن درست کنن در سطح اینترنت هست نه جای دیگه و اون مستندهایی که شبکه ها میذارن که ساخت خود اون شبکه نیست اولا یک سری معیارهای کیفیتی داره که حتی اگه الان خود دولت ایران هم بشینه بسازه بازم به اون معیارها نمیرسه چی برسه به ما.

پله پله باید رفت بالا تا بشه تاثیر دائمی رو گذاشت نه اینکه هم اول بخواد بپره آخرین پله، این چیزایی که شما دارین میگین برای طرفدارهای مایکل پله آخر محسوب میشه در صورتی که ما هنوز توی پله سوم و چهارم موندیم، پیشنهاد رو برای پله بعدی بدین نه برای پله آخر، چون پله آخر هدفه و همه اونو کاملا حفظ هستن در صورتی که پله بعدی عمله که هیچکی اونو نمیدونه.

صد در صد موسیقی از نظر من مهمتره، چون اولین جذب کننده مایکل همیشه موسیقی بوده و کسایی که بدون موسیقی مایکل و با شخصیت مایکل جذب شدن، شاید فکر کنن جذب شدن اما واقعا جذب نشدن و خودشون رو با چسب چسبوندن.

بستگی داره مسن رو چطور تعریف کنی. اگر از 50-60 به بالا رو مسن بدونیم یه آدم 30-40 ساله توی سال 1368 (که شمامی گی) الان 54-64 سالشون می شه. من که آمار نگرفتم ولی از کسانی که دیدم و درباره مایکل ازشون شنیدم حتی افراد مسن تری هم بودن. می خوایید باور کنید می خوایید نه!
درثانی افرادی که مایکل رو می شناسن و براشون شناخته شده است دراصل آدم های خاص و استثناء هستن و سوادشون از میانگین سواد مردم عادی کمی بالاتر هست. به دلیل اینکه اولا با زبان انگلیسی آشنایی دارن - دوما از موسیقی مطلع و به روز هستند و ... پس برادر من می خواستی بقال، چقال سرکوچه مایکل رو بشناسن؟!

معلومه که مایکل از سال 72-73 در دنیای موسیقی شناخته شده بود. ما از دنیا عقبیم و این دلیل نمی شه که چون ما تو ایران اون زمان مایکل رو نمی شناختیم توی دنیا هم نمی شناختن. مایکل قبل از تریلر هم تور اروپا برگزار می کرد پس در اروپا و آمریکا شناخته شده بود و آلبوم هاشون هم فروش خوبی داشتند ( که صدالبته قابل مقایسه با بعد اون زمان نیست). موسیقی جهانی هم دراین دوقاره ساخته می شه نه در آسیا.

بله شما درست می گید که تریلر، مایکل رو جهانی کرد و متأسفانه ایران در اون سالها سرگرم انقلاب و جنگ بود ولی خیلی ها در اون زمان هم گوششون رو به رادیو های بی بی سی و صدای آمریکا می چسبوندن تا از قافله هنر روز عقب نمونن. بعد از اون زمان هم vhs های کنسرت های مایکل مخفیانه رد و بدل می شد. خب شما تقصیری ندارید چون اون زمان رو ندیدی و براتون عجیبه. اگر به گزارش کوتاهی که در مورد اون زمان از بیست و سی پخش شد دقت کنید متوجه منظورم می شید. در مورد متعصب ها هم بالا توضیح دادم که من هم از متعصبین خوشم نمیاد و بهترین حالت نقد مستدل و منصفانه است.

بعد هم من که نمی گم همین حالا بپریم تند تند یه چیزی بسازیم و بیرون بدیم که نه سر داره نه ته و کیفیت مناسبی نداره که این در شأن مایکل و طرفدارهاش نیست. فرآیند ساخت فیلم هم به همین راحتی ها نیست ولی می شه از همین الان به قول خودت پله پله به اون مرحله رسید. اما اگر یک نفر بخواد می تونه چون به نطر من خواستن توانستنه و ما حداقل باید از مایکل یادبگیریم تاافکار بزرگی داشته باشیم همونطور که خود مایکل اینطور بود و هیچ وقت راضی نمی شد.

اگر شما موافق نیستید که هیچ ولی اگر موافقید می تونید کمک کنید. چرا فکر می کنیم ما نمی تونیم؟! اگر با هم متحد باشیم و چوب لای چرخ همدیگه نگذاریم هرکاری می شه انجام داد. وقتی یه پروژه جمعی مطرح بشه که هر فرد بدونه حضورش در اون مهم و تأثیرگذاره حتما اتحاد هم ایجاد می شه ولی اگر طرفدارها هر روز با اتفاق های عادی روبرو بشن کم کم سرد می شن و فاصله بینشون می افته.
من هم می دونم که کار گروهی در ایران مشکله حداقل توی کار خودم تجربه کردم. وگرنه اگر بخواییم فقط دلمون رو به چند تا وبلاگ خوش کنیم که اون هم بعد از چند سال بدون تبلیغات کمرنگ و کمرنگ تر می شه نسل جدید مایکل که سهله از اون بزرگترش رو هم نمی شناسه.

به نظر من موسیقی و شخصیت مایکل از هم جدا نشدنی هستند. یعنی اگر یک نفر موسیقی مایکل رو بدون شناخت شخصیتش بشناسه براش مفهومی نداره و بعد یک مدت به یکی دیگه رو میاره و اگر شخصیتش رو بدون موسیقیش بشناسه خسته کننده می شه و بعد از یک مدت عادی. موسیقی مایکل در شخصیت مایکل و شخصیت مایکل در موسیقیش تنیده شده و نمی شه یکی رو حذف کرد و به دیگری پرداخت. ضعف تمام کسانی هم که می خوان اینطور بشناسنش همینه. چون مایکل جزء معدود خواننده هایی هست که موسیقیش تنها مختص خودشه چون شخصیتش تک و بیتاست.

FeanoR نوشته: (خواهشا با لحن آروم بخونین این متن رو.)

حالا چرا تو سر خودتون میزنین )

مایکل روی مردم بیشتر تاثیر گذاشته و بیشتر مستند هایی که در مورد تاثیر گفته میشه، تاثیر بر هنرمندها و خود موسیقی هست نه مردم، البته مایکل روی خیلی از خواننده های موسیقی پاپ تاثیر گذاشته مثل جاستین بیبر و آشر و خیلی از افراد دیگه تو همین سطح. دلیل اینکه چرا خواننده های سطحی از مایکل تاثیر گرفتن اینه که اینا اصلا خواننده نیستن اصلا موسیقی دان نیستن اینا ها همون کسایی هستن که مایکل رو توی رقصش دیدن و پرباری موسیقی مایکل رو ندیدن برای همین سطحی شدن. چون همیشه رقص مایکل بیشتر از موسیقی ش دیده شده، چون رقص مایکل در زمان خودش بیشتر مردم رو محسور خودش میکرد تا موسیقی ش(نشونه ش هم اینه که مردم دیوانه نشدن و در غیر اینصورت مردم دیوانه میشدن.) و درسته خیلی لج آدمو درمیاره که رقص مایکل بیشتر از موسیقی ش دیده میشه همیشه اما خب تا جایی هم خود مایکل همین رو میخواسته، یعنی اجراهای کنسرتهاش اینو میگن.

خیلی از ایرانی هایی که از بیتلز دفاع میکنن یا همیشه اسم بیتلز رو به عنوان بزرگترین بند موسیقی میبرن، اصلا موسیقی بیتلز رو گوش ندادن.

اما اگه بخوایم در مورد تاثیر حرف بزنیم، لد زپلین همیشه حرف اول رو میزنه، البته تا جایی که من دیدم، یک خط پر از اسطوره بار آوردن که اصلا هم سطحی نیستن، کویین، بلک سبث، نیروانا، تول و اینها منتهی شدن به متالیکا، گانز ان روزز، میوس، آیرون میدن، ریدیو هد، دریم تیتر، اسلیر، کورن و خیلی های دیگه که اسمشون رو الان یادم نیست. بیشتر مستند ها در مورد این تاثیر حرف میزنن اما وقتی مستندی ساخته بشه در مورد تاثیر مردمی خب معلومه همیشه حرف اول رو مایکل جکسون میزنه.

ما توی کشوری زندگی میکنیم که شرایط خیلی کارها رو نداریم و بیشتر توانمون همینه، شما خیلی ایده آلیست حرف میزنین در صورتی که ما تمام توانمون یکم بیشتر از الانه. پس همونطوری که گفتم:

پیشنهاد رو برای پله بعدی بدین نه برای پله آخر، چون پله آخر هدفه و همه اونو کاملا حفظ هستن در صورتی که پله بعدی عمله که هیچکی اونو نمیدونه.

ما داریم در مورد ایران حرف میزنیم اگه در مکان دیگه یا در مورد کل جمع طرفدارها حرف میزدیم تا حدی منم طرف شما بودم و مطمئنا حتی با ایده های بزرگتری از فیلم و مستند.

من نگفتم فقط باید با وبلاگ و سایت، منظور من در ایران فقط میشه با اینها مایکل رو معرفی کرد، پس بهترین تلاششمون رو باید بذاریم برای بهترین امکاناتی که داریم

مایکل حدود 13 گرمی اصلی برده و یکی اسطوره گرمی و چند تا جایزه فرعی گرمی دیگه که جزو جوایز اصلی گرمی محسوب نمیشن بلکه جزو افتخارات حساب میشن. این تعداد الان دیگه زیاد نیست. بیشتر جوایز مایکل در مورد تریلر هست و تریلر هم به عنوان پرفروش ترین آلبوم موسیقی همیشه اسم برده شده اما قرار نیست به عنوان مهمترین آلبوم موسیقی اسم برده بشه. تریلر مهمترین موزیک ویدئوها رو داره که اینم همیشه گفته شده.

همیشه قرار نیست لقمه آماده رو بذارن تو دهنمون که، آدم باید خودش بره دنبالش و وقتی بره دنبالش میبینه که مایکل چی ها برده و چه افتخاراتی داره. در صورتی طرفدار خوب بار میاد که خودش قدم های اول رو برداره نه کسی دیگه.

من حرفهام رو گفتم و بیشتر از این هم حرفی ندارم چون فکر کنم منظورم رو رسوندم، نتیجه گیری رو خودتون انجام بدین.

نترس به سرم نمی زنم. ولی جالب اینجاست که هردو تامون یه حرفو می زنیم ولی نمی دونم چرا فکر می کنی من یه چیز دیگه می گم. منم به اتحاد فکر می کنم من هم نمی گم افتخارات مایکل دیگه تکرار نشده و هیچ کس تو دنیا این جوایز رو نگرفته( البته تنها گرمی نیست. مایکل بیشترین تعداد جوایز رو در بین خواننده ها داره و هر گرمی هم اهمیت خودشو داره).
حرف من سر اینه که اونهایی که داره کمتر از مال بقیه گفته شده و مسائل غیرحرفه ای و شایعات ارجح تر هستند و این وظیفه ماست که بهتر بشناسونیمش حالا با وبلاگ یا با فیلم یا با کتاب یا با مقاله.
درسته که کارهای مایکل موندگارن و همیشه به یادها می مونه. امیدوارم منظورم رو رسونده باشم. خوشحال شدم که حداقل یه بحث شکل گرفت. در ضمن لطفا بالا رو هم بخون. ممنون

اگر شما موافق نیستید که هیچ ولی اگر موافقید می تونید کمک کنید. چرا فکر می کنیم ما نمی تونیم؟! اگر با هم متحد باشیم و چوب لای چرخ همدیگه نگذاریم هرکاری می شه انجام داد. وقتی یه پروژه جمعی مطرح بشه که هر فرد بدونه حضورش در اون مهم و تأثیرگذاره حتما اتحاد هم ایجاد می شه ولی اگر طرفدارها هر روز با اتفاق های عادی روبرو بشن کم کم سرد می شن و فاصله بینشون می افته.

من الان به زور تونستم یک تیم هفته نامه رو کنار هم بیارم، اونم در حالی هست که سال پیش هفته نامه تیم دائمی داشت بعد چطوری شما میخواین یک تیم درست کنین و یک مستند در مورد مایکل بسازین؟

اینکه یک نفر بگه مایکل رو میشناسه و از خاطره هاشون در اون زمان در حال و هوای مایکل داشتن حرف بزنن با اینکه مایکل رو بهتر از ما ها بشناسن خیلی فرق میکنه، اگه دقیقا کلماتی که من تایپ کردم رو میخوندین، من نگفتم نمیشناختن، گفتم بهتر از ما نمیشناختن و واقعا فکر نمیکنم بهتر از ما مایکل رو شناخته باشن.

ما داشتیم در مورد شناختی در مورد دنیای موسیقی حرف میزدیم که صداش به ایران رسیده باشه، که فکر نکنم صداش در اون زمانها به ایران رسیده باشه، شاید هم رسیده و من خبر ندارم.

آره من اون زمان طرفدار مایکل نبودم برای همین واقعا برام عجیبه که بین مردم vhs ها میچرخید و واقعا هم نمیدونم اون وی اچ اس هایی که تو یکیش اول کنسرت بخارست بود و بعد قسمت اجرای مایکل توی گرمی 88 بود و بعد اسموت کریمینال بودش و یا اون یکی که در مورد هیستوری بود و چند تای دیگه، واقعا نمیدونم اینا ماله کی هستش ) آخه من همین چند روز پیش یکدفعه از آسمون افتادم زمین ) قرار بود برم سیاره دیگه ای اما شانسکی افتادم رو زمین، باید به Galactica خبر بدم که من زمین رو پیدا کردم ) راستی مایکل جکسون کیه؟

خیلی از آهنگهای مایکل دقیقا نقطه مخالف شخصیتش هست اما مجبور شده اون آهنگها رو درست کنه.

mahsa نوشته:

FeanoR نوشته: (خواهشا با لحن آروم بخونین این متن رو.)

حالا چرا تو سر خودتون میزنین )

مایکل روی مردم بیشتر تاثیر گذاشته و بیشتر مستند هایی که در مورد تاثیر گفته میشه، تاثیر بر هنرمندها و خود موسیقی هست نه مردم، البته مایکل روی خیلی از خواننده های موسیقی پاپ تاثیر گذاشته مثل جاستین بیبر و آشر و خیلی از افراد دیگه تو همین سطح. دلیل اینکه چرا خواننده های سطحی از مایکل تاثیر گرفتن اینه که اینا اصلا خواننده نیستن اصلا موسیقی دان نیستن اینا ها همون کسایی هستن که مایکل رو توی رقصش دیدن و پرباری موسیقی مایکل رو ندیدن برای همین سطحی شدن. چون همیشه رقص مایکل بیشتر از موسیقی ش دیده شده، چون رقص مایکل در زمان خودش بیشتر مردم رو محسور خودش میکرد تا موسیقی ش(نشونه ش هم اینه که مردم دیوانه نشدن و در غیر اینصورت مردم دیوانه میشدن.) و درسته خیلی لج آدمو درمیاره که رقص مایکل بیشتر از موسیقی ش دیده میشه همیشه اما خب تا جایی هم خود مایکل همین رو میخواسته، یعنی اجراهای کنسرتهاش اینو میگن.

خیلی از ایرانی هایی که از بیتلز دفاع میکنن یا همیشه اسم بیتلز رو به عنوان بزرگترین بند موسیقی میبرن، اصلا موسیقی بیتلز رو گوش ندادن.

اما اگه بخوایم در مورد تاثیر حرف بزنیم، لد زپلین همیشه حرف اول رو میزنه، البته تا جایی که من دیدم، یک خط پر از اسطوره بار آوردن که اصلا هم سطحی نیستن، کویین، بلک سبث، نیروانا، تول و اینها منتهی شدن به متالیکا، گانز ان روزز، میوس، آیرون میدن، ریدیو هد، دریم تیتر، اسلیر، کورن و خیلی های دیگه که اسمشون رو الان یادم نیست. بیشتر مستند ها در مورد این تاثیر حرف میزنن اما وقتی مستندی ساخته بشه در مورد تاثیر مردمی خب معلومه همیشه حرف اول رو مایکل جکسون میزنه.

ما توی کشوری زندگی میکنیم که شرایط خیلی کارها رو نداریم و بیشتر توانمون همینه، شما خیلی ایده آلیست حرف میزنین در صورتی که ما تمام توانمون یکم بیشتر از الانه. پس همونطوری که گفتم:

پیشنهاد رو برای پله بعدی بدین نه برای پله آخر، چون پله آخر هدفه و همه اونو کاملا حفظ هستن در صورتی که پله بعدی عمله که هیچکی اونو نمیدونه.

ما داریم در مورد ایران حرف میزنیم اگه در مکان دیگه یا در مورد کل جمع طرفدارها حرف میزدیم تا حدی منم طرف شما بودم و مطمئنا حتی با ایده های بزرگتری از فیلم و مستند.

من نگفتم فقط باید با وبلاگ و سایت، منظور من در ایران فقط میشه با اینها مایکل رو معرفی کرد، پس بهترین تلاششمون رو باید بذاریم برای بهترین امکاناتی که داریم

مایکل حدود 13 گرمی اصلی برده و یکی اسطوره گرمی و چند تا جایزه فرعی گرمی دیگه که جزو جوایز اصلی گرمی محسوب نمیشن بلکه جزو افتخارات حساب میشن. این تعداد الان دیگه زیاد نیست. بیشتر جوایز مایکل در مورد تریلر هست و تریلر هم به عنوان پرفروش ترین آلبوم موسیقی همیشه اسم برده شده اما قرار نیست به عنوان مهمترین آلبوم موسیقی اسم برده بشه. تریلر مهمترین موزیک ویدئوها رو داره که اینم همیشه گفته شده.

همیشه قرار نیست لقمه آماده رو بذارن تو دهنمون که، آدم باید خودش بره دنبالش و وقتی بره دنبالش میبینه که مایکل چی ها برده و چه افتخاراتی داره. در صورتی طرفدار خوب بار میاد که خودش قدم های اول رو برداره نه کسی دیگه.

من حرفهام رو گفتم و بیشتر از این هم حرفی ندارم چون فکر کنم منظورم رو رسوندم، نتیجه گیری رو خودتون انجام بدین.

نترس به سرم نمی زنم. ولی جالب اینجاست که هردو تامون یه حرفو می زنیم ولی نمی دونم چرا فکر می کنی من یه چیز دیگه می گم. منم به اتحاد فکر می کنم من هم نمی گم افتخارات مایکل دیگه تکرار نشده و هیچ کس تو دنیا این جوایز رو نگرفته( البته تنها گرمی نیست. مایکل بیشترین تعداد جوایز رو در بین خواننده ها داره و هر گرمی هم اهمیت خودشو داره).
حرف من سر اینه که اونهایی که داره کمتر از مال بقیه گفته شده و مسائل غیرحرفه ای و شایعات ارجح تر هستند و این وظیفه ماست که بهتر بشناسونیمش حالا با وبلاگ یا با فیلم یا با کتاب یا با مقاله.
درسته که کارهای مایکل موندگارن و همیشه به یادها می مونه. امیدوارم منظورم رو رسونده باشم. خوشحال شدم که حداقل یه بحث شکل گرفت. در ضمن لطفا بالا رو هم بخون. ممنون

این پست اولی تو این صفحه، دقیقا حرفهای پارسال خودم توی مایکلیسم هفته نامه س ) تنها مخالفت من سر اینه که اینها تو این شرایط اشتباه هستن، مسئله زمان و مکان هستش نه حرفها، ما در زمانی هستیم که داریم بیشتر طرفدارهای مایکل رو از دست میدیم و بیشترشون هم قدیمی ها هستن و مکان ما هم توی یک کشور که همین الان هم با این سایت و وبلاگهای مختلف هم داریم به زور به کارمون ادامه میدیم در حالی که کلی محدودیت دورمون رو گرفته.

گرمی معتبرترین شونه و به غیر سه تا دیگه کلا بقیه شون بیشتر به چرت و پرت شباهت دارن تا جشنواره.

من هم نمی گم افتخارات مایکل دیگه تکرار نشده و هیچ کس تو دنیا این جوایز رو نگرفته

خیلی از افتخارات مایکل بعد از خودش دیگه تکرار نشده اما توی بیشتر مواقع خودش تکرار کننده افتخارات قبلی ها بودش. با اینحال خیلی ها مثل آلیشیا کیز تعداد جوایز گرمی شون خیلی بیشتر از مایکل شده.

بحث ها و حرفها میان و میرن اونم خیلی خیلی زیاد اما هیچوقت کوچیکترین عملی صورت نگرفته.