اوایل سال ۲۰۱۱ راجر فریدمن خبر داد که کاتالوگ آهنگ‌های مایکل (Mijac) در راه پیوستن به سونی/ای‌تی‌وی است. مایکل حق پخش آهنگ‌های خود را در اختیار دارد، اما تا کنون مدیریت آن توسط شرکت نشر موسیقی وارنرچپل، زیر مجموعه‌ای از گروه کمپانی‌های موسیقی وارنر انجام می‌شد. روز گذشته بنیاد مایکل جکسون بطور رسمی در بیانیه‌ای که برای سایت‌های هواداران از جمله ما فرستاد، اعلام نمود که مایجک به سونی/ای‌تی‌وی پیوسته است. آنها سپس این بیانیه‌ را در اختیار رسانه‌ها نیز قرار دادند. شایان ذکر است که مالکیت آهنگ‌های مایکل جکسون بطور انحصاری در اختیار بنیاد وی قرار دارد و به فرزندانش خواهد رسید. به موجب قرارداد جدید، تنها مدیریت این کاتالوگ از وارنرچپل به سونی/ای‌تی‌وی منتقل می‌شود.مایجک در سال ۱۹۸۰ به عنوان کمپانی حق نشر انحصاری مایکل جکسون آغاز به کار کرد و سپس با خرید حق نشر موسیقی‌های دیگر از جمله آهنگ‌های اسلای و فمیلی استون، کنت گمبل و لئون هاف، ری چارلز، الویس پریسلی و آرتا فرانکلین گسترش یافت. مارتین بندیر، رئیس و مدیر عامل سونی/ای‌تی‌وی گفته است: "از اینکه بنیاد مایکل جکسون به ما اعتماد کرده و کاتالوگ بی‌نظیر او را در دستان ما گذاشته است، به وجد آمده‌ایم. تمامی ما در سونی/ای‌تی‌وی سعی داریم از این کاتالوگ به شیوه‌های خلاقانه‌ای استفاده کرده و میراث آن را محفوظ بداریم." سرپرستان بنیاد مایکل جکسون نیز گفته‌اند: "آهنگ‌های مایکل در این کاتالوگ نه تنها نشانی از بزرگی او در مقام یک صحنه‌گردان، بلکه معرف نبوغ خلاقانه‌ی او به عنوان یک آهنگساز است. خوشحالیم که کمپانی‌ سونی/‌ای‌تی‌وی که مایکل موسس آن بود و بنیاد وی همچنان ۵۰٪ از سهم آن را دارا می‌باشد؛ مدیریت آهنگ‌های فوق‌العاده‌ی او را در کنار مجموعه‌ آهنگ‌هایی از بزرگترین هنرمندان مردمی برعهده خواهد گرفت." درباره‌ی سونی/ای‌تی‌وی این کمپانی در سال ۱۹۹۵ با سرمایه گذاری مشترک مایکل جکسون و کمپانی سونی شکل گرفت. سونی/ای‌تی‌وی با دارا بودن بیش از دو میلیارد آهنگ، بزرگترین کمپانی حق نشر موسیقی جهان است. تا کنون نشر ای‌ام‌آی، لیبر استولر (Leiber Stoller)، مایجک، موتان و تعدادی دیگر از کمپانی‌های حق نشر معروف دنیا به سونی/ای‌تی‌وی پیوسته‌اند. آهنگ‌های گروه بیتلز، الویس پریسلی، لئونارد کوهن، نیل دایموند، باب دیلن، ماروین گی، گروه کوئین، گروه رولینگ استونز، ویکلف جین، استیوی واندر، بیانسه، فال اوت بوی، جی‌زی، جسی جی، نورا جونز، آلیشیا کیز، لیدی گاگا، جان میر، پینک، رد وان، شکیرا، تیلور سوئیفت و کانیه وست تنها بخشی از دارایی‌‌های این کمپانی عظیم است." راجر فریدمن در مورد این قرارداد نوشته است: "قرارداد مایکل جکسون و وانر چپل در ماه دسامبر سال گذشته پایان یافت و قرارداد جدید بین سونی/ای‌تی‌وی و مایجک چند ماه پیش بسته شد اما به خاطر جنجال‌های خانواده‌ی جکسون که تعدادی از آنها خواستار استعفای سرپرستان بنیاد مایکل شده بودند، علنی شدن این قرارداد تا به امروز به تاخیر افتاد. اکنون تمامی آهنگ‌ها و حق انتشار‌های مایکل جکسون در یک جا جمع شده‌اند. این یک برد بزرگ برای سونی/ای‌تی‌وی و یک شکست ویران کننده برای وانرچپل است. وارنرچپل تنها بخشی از کمپانی وارنر بود که هنوز خوب عمل می‌کرد. از دست دادن مایجک برای چپل ضربه‌ی بزرگی است. اعلام شده است که نه مایجک، نه سونی/ای‌تی‌وی و نه کاتالوگ بیتل‌ها فروشی نیستند. بنیاد مایکل جکسون در مدیریت وام‌های بانکی و مذاکره پیرامون تعدیل نرخ بهره‌ی آنها عالی عمل کرده است." می‌دانید که بنیاد مایکل جکسون بدهی چهارصد میلیون دلاری مایکل را تقریبا بطور کامل تسویه کرده است. این بدهی نتیجه‌ی وام‌هایی است که مایکل به منظور حفظ سهم‌ پنجاه درصدی‌اش در سونی/ای‌تی‌وی از بانک‌ بریتانیایی اچ‌اس‌بی‌سی و بانک‌ آو آمریکا (Bank of Americ) گرفته بود. یک بدهی نیم میلیارد دلاری برای حفظ ثروتی بیش از دو میلیارد دلاری! منبع: بنیاد مایکل جکسون / eMJey.com

فوربس مقاله‌ی تازه‌ای در مورد جنجال‌های اخیر خانواده‌ی جکسون پیرامون اعتبار وصیت نامه‌ی مایکل جکسون دارد: پس از گذشت سه سال از درگذشت‌اش، مایکل جکسون هنوز تیتر خبرهاست. تابستان امسال وصیت نامه‌اش محور گفتگوها شده است. تعدادی از خواهران و برادرانش آن را جعلی و ساختگی خوانده‌اند و بنیاد مایکل به آنها پاسخ داده است: "بازگویی ادعاهای نادرست و توهین آمیزی که ریشه در تئوری‌های توطئه‌ی اینترنتی دارد، از جانب اعضای خاصی از خانواده‌ی مایکل که نامشان در وصیت نامه قید نشده است، ما را غمگین و افسرده ساخته است." جنجالسازان از این خبر دلسرد خواهند شد، اما حقیقت خسته کننده در مورد وصیت نامه‌ی مایکل جکسون این است که از نقطه نظر قانونی اعتبار این سند در خطر نیست و قرار نیست یک تیتر درشت رسوایی نصیب روزنامه‌ها شود. هفته‌ی گذشته فوربس یک رونوشت از آخرین نسخه‌ی وصیت نامه‌ را از دادگاه عالی لس آنجلس تحویل گرفت (چنانکه پیشتر نیز سایر خبرگزاری‌ها بدان دست یافته بودند) و آن را با سه نسخه‌ی قدیمی‌تر وصیت نامه مقایسه کرد. تمامی این وصیت نامه‌ها با یکدیگر همخوانی دارند و این حقیقت خسته کننده را تایید می‌کنند: خطری این سند را تهدید نمی‌کند و حتی اگر وصیت نامه‌ی کنونی باطل شود، با یک وصیت نامه‌ی قدیمی‌تر جایگزین خواهد شد که آن نیز مفادی دقیقا مشابه نسخه‌ی کنونی دارد. وصیت نامه‌ی سال ۱۹۹۵؛ جان برانکا، برت میچل (Bert Mitchell) و مارشال گلفاند (Marshall Gelfand) را به عنوان سرپرستان بنیاد معرفی کرده است. در این وصیت نامه‌ گفته شده است که ثروت مایکل پس از مرگش به نهادی با عنوان "تراست خانواده‌ی مایکل جکسون" (Michael Jackson Family Trust) سپرده شود. ۲۰٪ از این ثروت بین چند بنگاه خیریه توزیع می‌شود و باقی آن به مادرش کاترین و یا فرزندان مایکل (در صورتی که فرزندی داشته باشد) می‌رسد. پس از مرگ کاترین سهم او بین فرزندان مایکل توزیع خواهد شد. نسخه‌ی دوم وصیت نامه در ۱۰ دسامبر ۱۹۹۷ تنظیم شد. در این سند، جان برانکا و برت میچل به عنوان سرپرستان معرفی شده‌ و مارشال گلفاند توسط یک بانکدار با نام جین هلر (Jane Heller) جایگزین شده است. توزیع ثروت در این وصیت نامه عینا مشابه وصیت نامه‌ی نخست است. فرزند نخست مایکل با نام مایکل جوزف جکسون جونیور (پرینس مایکل) در روز ۱۳ فوریه ۱۹۹۷ به دنیا آمده بود و نامش در وصیت نامه قید شده است. طبق این سند ۲۰٪ از ثروت به بنیادهای خیریه می‌رسد و باقی مانده بین کاترین و فرزندان مایکل تقسیم می‌شود. نسخه‌ی سوم وصیت نامه در مارس ۲۰۰۲ امضا شده است، پس از آنکه سومین و آخرین فرزند مایکل، پرینس مایکل جوزف جکسون (بلنکت) در ۲۱ فوریه همان سال به دنیا آمد. پیش از آن نیز پاریس مایکل کاترین در ۳ آپریل ۱۹۹۸ به دنیا آمده بود. در این نسخه نامی از بلنکت برده نشده اما مدل توزیع ثروت مانند وصیت نامه‌‌های پیشین است و گفته شده که ثروت بین خیریه‌ها، کاترین و نیز بطور مساوی بین فرزندان مایکل تقسیم می‌شود. چهار ماه پس از آن نسخه‌ی چهارم و نهایی وصیت نامه در روز ۷ جولای ۲۰۰۲ تنظیم شد که توزیع ثروت در آن دقیقا مشابه با نسخه‌های پیشین است و از هرسه فرزند مایکل در آن نام برده شده است. در این وصیت نامه جان برانکا و جان مک کلین به عنوان سرپرستان بنیاد مایکل جکسون معرفی شده‌اند. ۲۰٪ ثروت مایکل به چند بنگاه خیریه که نامشان محفوظ است می‌رسید و مابقی بطور مساوی میان سه فرزند مایکل تقسیم می‌شود. البته کاترین نیز تا زمان حیات از این ثروت سهم می‌برد. تعدادی از اعضای خانواده‌ی مایکل می‌گویند که در روز امضای وصیت نامه مایکل در نیویورک بود، در حالیکه امضایی که پای وصیت نامه زده شده است، مکان را در لس آنجلس اعلام می‌کند. در صفحه‌ای از وصیت نامه نوشته شده است که این سند در ساعت ۵ عصر روز ۷ جولای در لس آنجس امضا شده است. مایکل در روز ۶ جولای برای شرکت در تظاهراتی علیه تامی موتولا، رییس سابق کمپانی سونی به نیویورک رفته بود و توسط آل شارپتون، فعال حقوق مدنی سیاهپوستان همراهی می‌شد. در روز ۸ جولای نیز گردهمایی دیگری با حضور شارپتون و جانی کوچران در ارتباط با همین موضوع در آن شهر برگزار شد. پس مایکل در روزهای ۶ و ۸ جولای در نیویورک بود، اما در روز هفتم چه؟ عکسی از او در دست نیست که نشان دهد او در این روز در نیویورک بوده است. اما طبق قوانین ایالت کالیفرنیا اینکه وصیت نامه در چه تاریخی و یا در چه مکانی امضا شده باشد به هیچ وجه خدشه‌ای به اعتبار سند وارد نمی‌کند زیرا به سادگی می‌توان ادعا نمود که تاریخ یا مکان امضای سند به اشتباه درج شده است. اگر تاریخ یک سند اشتباه زده شود آیا اعتبار سند را نقض می‌کند؟ خیر به هیچ وجه، در واقع اصلا نیازی به درج تاریخ نیست. پس از فوت مایکل این وصیت نامه در دادگاه پذیرفته شد و تمامی شاهدان سوگند یاد کردند که توسط مایکل جکسون امضا شده است. گذشته از این، مهلت قانونی برای اعتراض به وصیت نامه پایان یافته است. حتی اگر فرض کنیم که این وصت نامه و یا سه وصیت نامه‌ی آخر باطل گردد، نخستین وصیت نامه مورد استناد قرار می‌گیرد و جان برانکا که نامش در تمامی این چهار وصیت نامه قید شده است، اداره‌ی بنیاد مایکل را در دست خواهد گرفت. ۲۰٪ از ثروت او به بنگاه‌های خیریه تعلق خواهد گرفت و باقی آن میان کاترین و فرزندان مایکل تقسیم می‌شود. اگر تمامی این چهار وصیت نامه باطل شوند، طبق قانون سه فرزند مایکل پس از رسیدن به ۱۸ سالگی تنها وراث او خواهند بود و سهمی به کاترین و بنگاه‌های خیریه نمی‌رسد. اگر وصیت نامه‌ی جدیدتری از مایکل موجود باشد، جایگزین سند چهارم خواهد شد اما بسیار غیرمنطقی است اگر گمان کنیم فردی این وصیت نامه را در اختیار دارد و سه سال است که حرفی از آن نزده است، و یا آیا می‌توانیم بپذیزیم که فردی که آنقدر به مایکل نزدیک و مورد اعتماد وی بوده که بتواند وصیت نامه‌ی او را نزد خود نگاه دارد، پس از سه سال از فوت وی باخبر نشده و هنوز هم آن سند را نزد خود به امانت نگاه داشته است؟! این در حالیست که هیچیک از شرکای مایکل و یا وکلای او چنین سندی از وی در اختیار ندارند و بعلاوه هیچیک از این افراد سخنی از احتمال وجود وصیت نامه‌ی پنجم به میان نیاورده‌اند. یک خبر قدیمی نیز اینست که پدر مایکل، جو جکسون سهمی از ثروت او نمی‌برد. نام او در هیچیک از این چهار وصیت نامه برده نشده است. او اعتبار وصیت نامه را زیر سوال برد اما قاضی بکلوف در پایان به او گفت "جو جکسون، شما سهمی در این ثروت ندارید و این تصمیمی است که پسرتان گرفته است." قاضی طبق وصیت نامه جان بارنکا و جان مک کلین را به عنوان سرپرستان بنیاد منصوب کرد، کاترین نیز دست از اعتراض برداشت و حمایت خود را از این دو نفر ابراز نمود. طی سه سال از فوت مایکل، بنیاد او نیم میلیارد دلار درآمد داشته است و این بیشتر مدیون قراردادی ۶۰ میلیون دلاری برای فیلم This Is It، قراردادی ۲۵۰ میلیون دلاری (بزرگترین قرارداد تاریخ ضبط) با کمپانی سونی برای انتشار آلبومهای مایکل و قراردادی با سیرک دو سوله برای اجرای تور ایمورتال است که پرفروش‌ترین تور آمریکای شمالی بوده و بیش از ۷۵ میلیون دلار عایدی داشته است. درآمد مایکل جکسون طی این سه سال از درآمد هر هنرمند زنده‌‌ یا مرده‌ای بیشتر بوده است و انتظار نمی‌رود که به این زودی‌ها شاهد تغییری ساختاری در نحوه‌ی مدیریت بنیاد وی باشیم. منبع: eMJey.com / Forbes

کنسرت یادبود مایکل جکسون که سال گذشته در ولز برگزار شد، موضوع کتاب یکی از برگزارکنندگان آن شده است. عنوان کتاب چنین است: "چگونه به مایکل جکسون ادای احترام کردم" و یا How I Paid Tribute to Michael Jackson. این کتاب مجازی با ۲۸۲ صفحه به قیمت ۲ دلار و ۹۹ سنت در آمازون برای دانلود در دسترس است. اندی پیچتا (Andy Picheta) در این کتاب از ماجراهای پشت صحنه‌ی کنسرتی سخن گفته است که گرچه تا حدودی موفق عمل کرد اما برای هنرمندی در حد و اندازه‌ی مایکل جکسون یک شکست بزرگ محسوب می‌شد. راز عدم موفقیت این کنسرت در نادیده گرفتن بنیاد مایکل و هواداران او بود و می‌توان امیدوار بود که این کتاب، کلاس درس خوبی باشد برای سایر افرادی که با سوءاستفاده از نام مایکل برای رسیدن به شهرت و ثروت تلاش می‌کنند. همانطور که مدتی پیش هاوارد مان، شریک تجاری کاترین جکسون به دلیل نادیده گرفتن بنیاد مایکل و نقض قانون حق امتیاز مجرم شناخته شد. با خواندن کتاب پی می‌بریم که همانطور که گمان می‌رفت، برگزارکنندگان کنسرت اطلاع درستی از صنعت موسیقی نداشتند و پیش‌بینی‌هایشان پی در پی با شکست مواجه شد. آنها فکر می‌کردند که نام خانواده‌ی جکسون به تنهایی خیل عظیم ستارگان را به سمت اجرا در این کنسرت می‌کشاند اما وقتی اعلامیه‌ی برگزاری کنسرت به اطلاع عموم رسید هنوز با هیچ خواننده‌ای برای اجرا در این کنسرت قرارداد بسته نشده بود. آنها همچنین استادیوم بسیار بزرگی را برای برگزاری این کنسرت در نظر گفته بودند و ایده‌هایی داشتند که غیرواقع بینانه و بسیار پرهزینه بود. پیچتا در این کتاب بدون هیچ پرده پوشی از تمامی موانع کار سخن به میان آورده و از افرادی که سابق بر این دوستان وی بودند و در این کنسرت با آنان همکاری داشت، صادقانه انتقاد کرده است. اندی پیچتا در صفحه‌ی نخست کتاب جمله‌ای آورده است که به مذاق هواداران مایکل بسیار خوش می‌آید: "تقدیم به هواداران مایکل جکسون، حق با شما بود!" هواداران مایکل پیش از برگزاری کنسرت هشدار داده بودند که این طرح با شکست روبرو خواهد شد اما گوشی بدهکار نبود. این کتاب اعترافی به شکست و جستجو پیرامون دلایل آن است و از این حیث خواندن آن خالی از لطف نیست زیرا کمتر کتابی یافت می‌شود که چنین صادقانه در مورد اشتباهی بزرگ سخن به میان آورد. کریس هانت تهیه کننده‌ی اصلی این کنسرت از دوستان جفر (Jeffre دوست پسر لاتویا جکسون خواهر مایکل) و کنسرت نیز ایده‌ی وی بود. جفر قرار بود هنرمندان مختلف و خانواده‌ی مایکل را برای تهیه‌ی کنسرتی که به زعم خودش می‌توانست از فیلم This Is It نیز پرفروش‌تر شود، گرد هم آورد. کنسرت به منظور استفاده از قانون عفو مالیاتی بریتانیا در آن کشور برگزار گردید. جفر معتقد بود که اگر برادران مایکل پی ببرند که او پشت این قضیه است، هرگز پایشان را به کنسرت نخواهند گذاشت. لئونارد رو کمی بعد وارد جریان شد و پیشنهاد داد که کنسرت برای دور زدن حق امتیازِ نام مایکل جکسون با عنوان "مایکل برای همیشه" برگزار شود. آنها تصمیم گرفتند صحنه را در میانه‌ی استادیوم قرار دهند تا رکورد گروه یوتو را برای بیشترین تعداد تماشاچی بشکنند. لئونارد رو به آنان گفته بود که هنرمندانی مانند پرینس، مدونا، لیدی گاگا، التون جان و نامهایی از این دست حاضرند در این کنسرت برنامه اجرا کنند. (لئونارد رو کیست؟ در سال ۲۰۰۹ پس از آنکه مایکل خبر برگزاری تور This Is It در لندن را داد، پدرش جو جکسون و لئونارد رو طی نامه‌ای به رسانه‌ها اعلام داشتند که از این به بعد لئونارد رو مدیریت برنامه‌های مایکل را برعهده دارد. آنها یک نامه‌ی جعلی را که ادعا می‌کردند مایکل نوشته است به رسانه‌ها ارائه دادند. یک روز بعد خبر رسید که مایکل هیچگونه رابطه‌ی کاری با لئونارد رو ندارد و او حق نمایندگی و دخالت در امور مایکل را نخواهد داشت. مایکل در نامه‌ای نوشته بود که تمایلی ندارد پیرامون مسائل کاری یا شخصی‌اش با لئونارد رو ارتباط کلامی و یا نوشتاری داشته باشد.) پیچتا عقیده داشت که قیمت بلیطها زیادی گران است اما کریس هانت به او گفت که هواداران مایکل برای شرکت در این رویداد که یکبار در زندگی‌شان رخ می‌دهد، از زیر سنگ هم که شده پول بدست می‌آورند. آنها پیشتر قصد داشتند که این کنسرت را در روز ۲۷ آگوست برگزار کنند اما وقتی ماه می از راه رسید، تاریخ را برای ۸ اکتبر تعیین کردند. چهار ماه مانده به برگزاری کنسرت تنها جکسون‌ها برای شرکت در آن اعلام آمادگی کرده بودند. کمپانی فروش بلیط از ترس لغو شدن کنسرت، درآمد فروش را در اختیار خود نگاه داشته بود، در حالیکه‌ی کمپانی کریس هانت (جی‌ال‌ای) برای برگزاری کنسرت به پول نیاز داشت. نتیجه آن شد که پولی که برای مصارف خیریه کنار گذاشته شده بود، برای راه اندازی کنسرت هزینه شد تا در فرصت بعدی از درآمد فروش بلیط بخشی نیز به خیریه‌ها اختصاص یابد، وعده‌ای که هرگز عملی نشد. پس از یک هفته از آغاز فروش، آنها توانسته بودند تنها ۳۲۷ بلیط به فروش برسانند و تعداد فروش روزانه‌ برابر با ۱۲ تا ۲۰ فقره بود. کنسرت یادبود «مایکل برای همیشه» در مجموع توانست بیست هزار بلیط به فروش برساند، و این قرار بود ادای دینی باشد به مایکل جکسون که یک میلیون بلیط تور This Is It را طی تنها چند ساعت فروخته بود. یک روز پیش از انتشار بیانیه‌ی رسمی برگزاری این کنسرت، استادیوم رزرو شده و حضور سه تن از جکسون‌ها در کنار لاتویا و کاترین قطعی شده بود اما خبری از هیچ خواننده‌ی دیگری نبود. پیچتا می‌نویسد: "طی دو ساعت چنان گندی به پا شد که در آن چشم جایی را نمی‌دید." شوخ طبعی یکی دیگر از ویژگی‌های این کتاب است. پیچتا با نقل جمله‌ی یکی از هواداران که در فیسبوک برای آنها پیام گذاشته بود، نوشته است که بهتر بود به حرف او گوش می‌سپردند و یا او را به عنوان تهیه کننده استخدام می‌کردند. او در مورد همزمانی این کنسرت با آغاز به کار دادگاه رسیدگی به پرونده‌ی قتل مایکل جکسون که مورد اعتراض بسیار هواداران نیز واقع شد، می‌گوید: "ما تاریخ را تعیین کردیم. در ابتدا قصدمان این نبود که با دادگاه قتل مایکل همزمانی داشته باشد، البته اعتقاد بر این بود که این دادگاه اصلا قرار نیست برگزار شود." اندی پیچتا در مورد اعلام حضور گروه کیس (Kiss) که با واکنش به شدت منفی هواداران روبرو گردید، می‌گوید که وقتی کاترین به همراه یکی از سرپرستان کنسرت که کاترین حتی نامش را نمی‌دانست در تلویزیون سی‌ان‌ان ظاهر شد تا بطور رسمی خبر برگزاری کنسرت را تایید نماید، هنوز فهرست هنرمندانی که قرار بود برای اجرای برنامه دعوت شوند، مشخص نشده بود. یکی از کارمندان که مدیر برنامه‌ی یک گروه راک بود، گروه کیس را پیشنها داد و سایرین نیز پذیرفتند. چنین شد که طی مصاحبه‌‌ی سی‌ان‌ان، از گروه کیس نام آورده شد، گروهی که خواننده‌اش بطور علنی به مایکل جکسون توهین کرده بود. وقتی اعتراض هواداران بالا گرفت، سرپرستان کنسرت از جین سیمون، خواننده‌ی کیس خواستند تا در بیانیه‌ای بطور علنی از مایکل و هوادارانش عذرخواهی کند. جالب آنکه این عده براستی باور داشتند که سیمون کاری که از وی خواسته بودند را انجام می‌دهد! پیچتا حتی از بیانیه‌ی بنیاد و نامه‌ای که هواداران در اعتراض به این رویه منتشر ساختند، در کتابش یاد کرده است. او می‌گوید که آنان هرگز با بنیاد مایکل تماس برقرار نکردند و به منظور عدم رویارویی با محدودیت‌های قانونی، راه‌های فرار را در پیش گرفته و برای مثال تصمیم گرفتند که پخش زنده‌ی کنسرت در ایالات متحده را منتفی اعلام کنند. مدتی بعد کمپانی وارنرچپل که مدیریت پخش آهنگ‌های مایکل را در اختیار داشت، از آنها به جرم نپرداختن حق امتیاز شکایت کرد و قاضی حکم داد که آنان اجازه‌ی پخش زنده‌ی این کنسرت در بریتانیا و یا اروپا را نیز نخواهند داشت. اما بنیاد مایکل جکسون علیه این کنسرت دست به هیچگونه اقدام قانونی نزده بود. پیچتا در مورد پرداخت دستمزد کارکنان کنسرت گفته است که هنوز مزد تعدادی از آنان پرداخت نشده است، حتی تعدادی از خوانندگان نیز دستمزدشان را دریافت نکرده‌اند. مایکل در تمام عمرش فرد بخشنده‌ای بود، او در مورد پرداخت نشدن مزد کارکنان کنسرتی که برای ادای دین به او برپا شده بود، چه می‌گفت؟ این نویسنده می‌گوید اسپانسر کنسرت یادبود اکنون می‌خواهد فیلم این کنسرت را با کسب مجوز قانونی و با همکاری بنیاد مایکل، کمپانی وارنرچپل و نیز هواداران مایکل منتشر نماید. همچنین دادگاه کریس هانت را در زمینه‌ی نقض قانون حق امتیاز گناهکار شناخته است. سال گذشته کمپانی او اعلام ورشکستگی کرد. نکته‌ی دیگری که در این کتاب جالب توجه است، به جرمین برادر مایکل مربوط می‌شود. جرمین پس از فوت مایکل سعی داشت کنسرتی برگزار کند و دو بار تلاش‌هایش با شکست مواجه شد. وقتی خبر برگزاری کنسرت یادبود ولز اعلام شد، جرمین گفت که از آن حمایت نمی‌کند. پیچتا نوشته است که جرمین می‌خواست خود این کنسرت را ترتیب دهد و به همین دلیل از حمایت کنسرتی که خودش برگزار کننده‌ی آن نبود، خودداری ورزید. عکس‌ها و ویدیوهای بیشتر از این کنسرت را در اینجا و اینجا ببینید. منبع: eMJey.com / amazon

همانطور که می‌دانید مدتی پیش سایت تی‌ام‌زی نوشت که بنیاد مایکل جکسون بخشی از هزینه‌ی رهن آپارتمان جانت جکسون در لاس وگاس را می‌پردازد. مدتی بعد این خبر از سایت تی‌ام‌‌زی حذف شد و راجر فریدمن در تصحیح آن نوشت که جانت از مادرش خواسته است هزینه‌ی اقامت در آپارتمانش را خودش بپردازد. جانت جکسون در بیانیه‌ای خبر تی‌ام‌زی را تصحیح کرده و گفته است که آپارتمان لاس وگاس را ده سال پیش برای مادرش خریداری کرد و این خانه در گرو بانک نیست که نیاز به پرداخت رهن داشته باشد. جانت هرگز در این خانه اقامت نکرده و یا به آن سر نزده است. وکیل جانت گفته است که او پیش و پس از فوت مایکل همواره از مادرشان کاترین پشتیبانی می‌کرده است و به حمایت مالی از وی ادامه می‌دهد. بلیر براون گفته است که جانت هنرمند موفقی است و به کمک مالی بنیاد برادرش نیازی ندارد، با این حال همچنان می‌گوید که وصیت نامه‌ی او جعلی است. در روز ۲ جولای پیش از آغاز جنجال خانوادگی جکسون‌ها و پیش از آنکه آنان در نامه‌ای خواهان استعفای سرپرستان بنیاد مایکل شوند و یا کاترین را به آریزونا بفرستند، بنیاد مایکل برگه‌های قانونی را به منظور درخواست مجوز برای پرداخت پول به کاترین تکمیل کرده بود. در این برگه‌ها گفته شده بود که کاترین برای مسافرت به لاس وگاس و اقامت در آپارتمانی نیاز به پول دارد. کاترین برای اقامت در آپارتمان جانت از بنیاد پسرش تقاضای پول کرده بود زیرا خانه‌ای که جانت هرگز در آن زندگی نکرده است، وسایل راحتی لازم را ندارد و بنیاد باید علاوه بر هزینه‌ی سفر؛ خوراک، بهداشت، وسایل ارتباطی مانند تلفن، تلویزیون، اینترنت و وسایل ضروری مورد نیاز را تامین کند. منبع: eMJey.com / janetjackson