روز پنجشنبه چهارمین جلسهی دادگاه اایجی برگزار و اورلاندو مارتینز بار دیگر به جایگاه شهود احضار شد.
مارتینز شهادت داد که از زبان کاترین مادر مایکل شنیده بود که خانواده سعی در مداخله و جلوگیری از مصرف دارو توسط مایکل داشت. به گفتهی کاترین این خانواده باور داشت که مایکل به مصرف داروهای مسکن اعتیاد پیدا کرده است. کاترین اما گفته بود که مایکل با این بهانه که اعتیاد ندارد، مانع از هرگونه دخالت از جانب آنان شده بود. کاترین اشاره کرده بود که یکبار جانت، خواهر کوچکتر مایکل سعی کرده بود یک گردهمایی ترک اعتیاد برای مایکل در نورلند ترتیب دهد که البته مایکل در آن شرکت نکرده بود.مارتینز نخستین بار در روز فوت مایکل و در بیمارستان از کاترین بازجویی کرده بود اما شش ماه بعد تصمیم گرفت که دوباره به سراغ این مادر داغدار برود و در مورد ملاقاتهای خانواده که سابق بر آن به منظور چاره اندیشی پیرامون وابستگی مایکل به داروهای تجویزی تشکیل شده بود، پرس و جو کند. در آن زمان بود که کاترین از تلاشهای چندبارهی خانواده برای حل مشکل مایکل گفت. آنها سعی کرده بودند با پادرمیانی، مایکل را برای یک دورهی ترک اعتیاد به آسایشگاه بفرستند.
کاترین جکسون به مارتینز گفته بود که به وی خبر دادهاند مایکل دارو مصرف میکند و البته وی از نام و نوع این داروها آگاهی نداشت اما به باور وی پسرش به خاطر کمر درد شدید به مصرف دارو میپرداخت و احتمال میداد که وی به این داروها اعتیاد پیدا کرده باشد. کاترین همچنین بیان داشته بود که هرگز شاهد مصرف دارو توسط مایکل نبوده است اما در این مورد با وی صحبت کرده بود.
مایکل در جریان دادگاه سال ۲۰۰۵ نیز دچار کمردرد شدید شده بود.
وقتی مارتینز از وی پرسید که آیا مایکل از بیماری مزمن رنج میبرده است، کاترین گفت که پسرش مشکل بیخوابی داشت و بیشتر وقتها از درد کمر رنج میبرد. کاترین همچنین اطلاع داد که این کمر درد نتیجهی حادثهای بود که چند سال پیش از آن طی اجرا بر روی صحنه برایش رخ داده بود.
کاترین جکسون آخرین بار یک هفته و نیم پیش از فوت مایکل از طریق تلفن با او در خانهی کارول وود، هالمبی هیلز صحبت کرده بود.
مارتینز این گفتهها را طی پرسش و پاسخ با وکیل کمپانی بر زبان میآورد. وی همچنین گفت که کاترین جکسون به وی اطلاع داده بود که نخستین بار دکتر موری را در روز فوت مایکل در بیمارستان ملاقات کرده بود و سابقهی آشنایی با وی نداشت.
او بیان داشت که با پرینس، فرزند ارشد مایکل که ۱۲ سال داشت، مصاحبه کرده بود. اما یادداشتهایی که این مامور پلیس از گفتههای پرینس تهیه کرده است قابل استفاده در دادگاه نبود چرا که گفتگوی آنها بر روی نوار کاست ضبط نشده بود.
روز گذشته ربی جکسون در کنار مادرش در دادگاه حضور داشت. همانگونه که پیشتر خواندید قاضی تنها به یک نفر اجازهی همراهی با کاترین را میدهد.
در همین روز عکسهای بیشتری از منزل مایکل به هیئت منصفه نشان داده شد.
در روز فوت پادشاه پاپ، بزرگترین اتاق خانهی واقع در کارول وود، اتاق شخصی مایکل جکسون در طبقهی دوم بسیار بهم ریخته و نامرتب بود. پردهها کشیده شده و در فصل تابستان، شومینه روشن بود. طبق گفتهی مارتینز بیشترین چیزی که در اتاق مایکل وجود داشت، لباس بود. یک جالباسی سیار پر شده بود از لباسهایی که به چنگکهایش آویزان شده بود. لباسهای بیشتر در سرتاسر اتاق بر روی زمین پهن شده و لباسهایی نیز بر روی روتختیِ چروک و نامرتب، بر روی تخت پخش گردیده بود. بر روی میز تحریر، تودهای از دیویدی و کاغذ مشاهده میشد. در گوشهای از کف اتاق، کتابها بر روی هم انباشت شده بود. بر روی کف راهرویی که از اتاق خواب تا کمد دیواری بزرگ و دستشویی ادامه داشت، تودهی لباس دیده میشد. درون کمد؛ یک گلوب (ماکت کروی نقشهی جغرافیایی زمین)، چند کیف خرید، یک مانکن که کتی قرمز با تزئیناتی به رنگ مشکی برتن داشت و جعبههای مقوایی که درونشان مملو از لباس بود دیده میشد.
در سرتاسر دستشویی، کاغذ ریخته بود و یک جعبهی مقوایی دیگر با لباسهای بسیار درونش درون دستشویی قرار داشت. تعدادی کیف و حوله در همانجا پخش شده بود. درون وان حمام مرمر و مینا کاری شده، حولههای بیشتری بر روی هم انبار شده بود و در نزدیکی آن، بطریهای شیشهای تزئینی که با مایع پر شده بودند، نگاهداری میشد.
تنها فردی که اجازهی ورود به این اتاق را داشت، مایکل بود. وقتی برای مایکل خوراک یا آب آورده میشد، باید در بیرون اتاق بر روی کف زمین قرار داده میشد و آشپز یا کارمندان مایکل اجازهی ورود نداشتند.
مارتینز در روز فوت مایکل از بیمارستان به خانه رفت. فرزندان مایکل نیز به آنجا بازگشته بودند. وقتی مارتینز به خانه رسید، رندی برادر مایکل را در کنار سه فرزند وی دید. او سه اتومبیل در پارکینگ خانه مشاهده کرد که یکی از آنها خودروی بیامو کانراد موری بود. موری که از بیمارستان فرار کرده بود، گوشیاش را پاسخ نمیداد. مارتینز رفتار موری را شک برانگیز تشخیص داد و خودروی وی را توقیف و به پاسگاه پلیس منتقل کرد.
مارتینز در جایگاه گفت: "اگر این یک مورد اورژانس یا مرگ طبیعی بود، پس چرا موری از گفتگو با ما سر باز میزد؟ چرا با اینکه از او خواسته شده بود در محل بماند، بیمارستان را ترک کرده بود؟ چرا به خانه نرفته بود تا اتومبیلاش را بردارد؟
پلیس رد موبایل موری را دنبال کرد و دریافت که وی از لس آنجلس به سانتا مونیکا رفته است. او دو روز پس از فوت مایکل سرانجام خود را به پلیس تسلیم کرد.
منبع: eMJey.com / CNN & AP & NBC
پنج روز پیش از درگذشت مایکل، فرانک دلیو مدیر برنامهی وی با کانراد موری تماس گرفت و به او هشدار داد که مایکل بیمار است. دلیو از موری تمنا کرد که از مایکل آزمایش خون به عمل آورد. نوار صوتی این تماس تلفنی روز گذشته در دادگاه پخش شد. این مکالمه توسط پلیس از موبایل موری بدست آمده بود. دلیو میگوید:
"مطمئنم شما آگاهید که مایکل روز گذشته تمرین داشت. او بیمار است. امروز شنبه است. من فردا بازخواهم گشت. من به مسافرتم ادامه نخواهم داد. فکر میکنم شما باید... فکر میکنم شما باید امروز از او آزمایش خون بگیرید. من... ما باید بدانیم حالش چطور است. بسیار خوب. از شما ممنونم."
مایکل روز پنجشنبه درگذشت.
برایان پنیش وکیل مدافع کاترین بیرون دادگاه به خبرنگاران آگاهی داد که جلسهی تمرینی که فرانک دیلو در این گفتگو بدان اشاره داشت، در همان روزی برگزار شده بود که کنی اورتگا، کارگردان تور، از مایکل خواسته بود برای استراحت به خانه برود و تمرین نکند. اورتگا گفته است که در آن روز مایکل از شدت ضعف میلرزید و رنگ به چهره نداشت. پنیش میگوید اگر دلیو از ضعف مایکل باخبر بود، پس کمپانی نیز از این امر آگاهی داشته است. وی بر این باور است که دلیو پیش از تماس با موری، ابتدا کمپانی را در جریان امر قرار داده بود. در کمال تاسف دلیو در قید حیات نیست تا در این باره شهادت دهد.
منبع: eMJey.com / AP
