بنیاد مایکل جکسون شمشیرش را از رو بسته و نشان داده است که برخی از مسائل را تحمل نمی‌کند. وکیل بنیاد در نامه‌ای به خبرگزاری‌ها شرح داده است که از این پس افراد خاصی از خانواده‌ی جکسون که در آشوب اخیر دست داشتند حق ورود به خانه‌ی کالاباساس و یا حتی قدم زدن در زمین‌های آن را ندارند. طی دو هفته‌ی اخیر جکسونها در صدر اخبار بودند و رسانه‌ها از طمع خواهران و برادران مایکل برای دست یابی به ثروت هنگفت وی نوشتند. مشکلات خانوادگی به دور دنیا مخابره شد که چهره‌ی بسیار زشت و زننده‌ای از برخی از افراد این خانواده در ذهن‌ها ساخت. ماجرا از نوشتن یک نامه آغاز شد و با خبر مفقودی کاترین ادامه یافت، توییت‌های پاریس، جنجال ساخت و بیانیه‌ی پرینس، ضربه‌ی آخر را وارد کرد. و اکنون نتیجه‌ی دو هفته آشوب برای جرمین، جانت، رندی و ربی، اصلا خوشایند نیست. به نظر می‌رسد دامنه‌ی این بحث به نوجوانان خانواده نیز رسیده است چرا که جعفر، پسر ۱۶ ساله‌ی جرمین به تازگی در توییتر نوشت: "از اینکه مردم مسائل شخصی‌شان را به توییتر می‌کشانند، متنفرم. به نظر می‌رسد تنها قصدشان از این کار جلب توجه است.... در این دنیا، آنهایی که در پی حقیقت هستند به دردسر میافتند." گویا این پاسخی است به بیانیه‌ی پرینس و توییت‌های پاریس که از یک هفته‌ی پیش شروع شد و بازگشت فوری مادربزرگش به خانه را از عموها و عمه‌هایش تقاضا می‌کرد.رونالد مارتین، روزنامه‌نگار تحسین شده‌ی آمریکایی و از دوستان مارلون جکسون، مقاله‌ای پیرامون جنجالهای اخیر خانواده‌ی جکسون نوشته است: نامه‌ای برای من ایمیل شده است که نشان می‌دهد وکیل بنیاد مایکل جکسون، هاوارد ویتزمن، اعضای خاصی از خانواده‌ی جکسون را از ورود به خانه‌ی کاترین جکسون و فرزندان مایکل منع کرده است. این نامه را ویتزمن روز چهارشنبه‌ی گذشته برای چارلز شولز، وکیل تی‌جی جکسون سرپرست جدید و پسرعموی فرزندان مایکل ارسال کرده بود. ویتزمن می‌نویسد که در پی رویدادهای چند روز گذشته لزوم آن دیده می‌شود که ورود تعدادی از دوستان و افراد خانواده به آن خانه ممنوع گردد. او نوشته است: "با توجه به رویدادهای دو هفته‌ی اخیر و به منظور محافظت از فرزندان مایکل و خانم جکسون، سرپرستان بنیاد بر این عقیده هستند که ورود افراد خاصی به داخل آن خانه و زمین‌های اطراف آن از این پس شایسته نیست و ما دستور منع ورود این افراد را به نیروهای امنیتی ابلاغ کرده‌ایم: رندی جکسون و تمامی فرزندانش، جانت جکسون، ربی جکسون و تمامی فرزندانش، جرمین جکسون و همسر و تمامی فرزندانش، جنیس اسمیت (دستیار کاترین جکسون) و هرآنکس که در جداسازی خانم جکسون از فرزندان مایکل دست داشت، و یا هر فردی که نماینده یا مامور افراد نامبرده باشد. هیچ نیروی امنیتی یا راننده‌ای مگر آنانکه توسط بنیاد مایکل جکسون استخدام شده‌اند، حق ورود به ملک را ندارند. ورود جو جکسون (پدربزرگ) به این ملک ممنوع شده است. هاوارد مان (شریک تجاری کاترین جکسون) که با بنیاد بر سر یک دادخواست مالی درگیر و در نگارش نامه‌ی خواهران و برادران جکسون علیه بنیاد دست داشت نیز اجازه‌ی ورود به خانه را نخواهد داشت. واضح است که پاریس، پرینس و بلنکت، تی‌جی و برادرانش، تیتو، مارلون، جکی و همسرانشان، کارمندانی که در استخدام بنیاد هستند، کارمندان تی‌جی، مارگارت لادایز، مایکل کین، سندرا ریبرا، پری سندرز، ترنت جکسون و شما (چارلز شولز) و هرآنکس که تی‌جی اجازه دهد (به استثنای افرادی که در بالا قید شد) در خانه می‌مانند و یا اجازه‌ی ورود خواهند داشت. از این لحظه به بعد فراهم آوردن محیطی آرام و امن برای فرزندان مایکل و همچنین مادرش، یک امر ضروری و الزام آور است." ویتزمن همچنین نوشته است که تی‌جی و شولز در صورت لزوم می‌توانند این نامه را به سمع و نظر مراجع قانونی برسانند. در این نامه اسمی از لاتویا، خواهر مایکل که در این دو هفته سکوت کامل اختیار کرده بود، آورده نشده است. او به شکل علنی از خانواده‌اش خواسته بود که به جنگ خاتمه دهند. گفته شده است که تی‌جی تقاضای علنی شدن این نامه را داشته است. منبع: eMJey.com / Roland Martin Reports

سه سال پس از فوت مایکل جکسون، کانراد موری دست از تلاش نکشیده است. وکیل او امروز از جانب وی درخواست بررسی شیشه‌ی داروی پروپوفولی که در اتاق مایکل پیدا شده بود را دوباره به دادگاه تجدید نظر تسلیم کرد. تا کنون دو بار درخواست موری در این مورد رد شده است. او همچنان به دنبال راهی است تا اثبات کند که مایکل خود موجب مرگ خویش شده است. او سه روز پیش نیز کاترین جکسون مادر مایکل را برای ملاقات به زندان دعوت کرده بود، درخواستی که تا کنون نادیده گرفته شده است. موری گفته است: "به من گفته شده است که او اشتیاق فراوانی برای صحبت با من پیش از مرگش دارد. او مادر دوست عزیز و فقید من است، و این مایه‌ی خوشنودی من خواهد بود اگر بتوانم با او بنشینم و به پرسش‌هایش پاسخ دهم. می‌خواهم او را ببینم. نمی‌خواهم خانم جکسون زجر بکشد. او را به اندازه‌ی مادر خودم دوست می‌دارم. گرچه من اجازه‌ی تماشای اخبار را در تلویزیون ندارم، اما گاهی در لابه‌لای برنامه‌ها چیزهایی می‌بینم. من به تازگی کاترین جکسون را در تلویزیون دیدم، او به شدت ناراحت به نظر می‌رسید. همچنین شنیده‌ام که روزهای سختی را می‌گذارند." این دعوت پس از پخش خبرهای مربوط به جنجال خانوادگی جکسونها برای کاترین ارسال شده است. موری سه سال پیش به پلیس گفته بود که پس از فوت مایکل با مادر و فرزندانش دیدار کرده و به آنها دلداری داده بود. این ادعا توسط کاترین و فرزندان مایکل رد شد. کانراد موری این بار نیز فرصت دیگری را برای عذرخواهی از این مادر و فرزندان داغدیده از دست داد. منبع: eMJey.com / CNN

پاریس برای قوطی‌های پپسی مایکلی تبلیغ می‌کند: او در مورد این عکس که برچسب "اسطوره" بر آن زده، نوشته است: "یک عالم پپسی درونش است، واقعا دیگر جا ندارم." گذری به رویاهای پاریس... تصویر ساختگی بالا را در اینستاگرام منتشر کرده است. و در این عکس پیراهن Off The Wall را با کت Bad ست کرده و نوشته است: "بله، تقریبا مطمئنم که کت پرینس برایم بزرگ است." و اینهم ابزار عشق دیگری به هواداران که البته قدیمی‌تر است: "شما زندگی من هستید و عاشقتان‌ام." منبع: توییتر پاریس جکسون / eMJey.com

جمعه شب کاترین و سه فرزند مایکل در کنسرت برادران جکسون در ساراتوگا در نیویورک حضور یافتند. این کنسرت با شرکت جکی، مارلون، تیتو و البته جرمین که نقش فعالی در آشوب خانوادگی اخیر داشت، به عنوان بخشی از تور "اتحاد" برگزار شد. یک چهارم صندلی‌های سالن کنسرت جمعه شب خالی مانده بود و کاترین و فرزندان مایکل در ردیف‌های آخر و در بین مردم به تماشای کنسرت نشستند. کاترین، پرینس، پاریس، بلنکت همراه با تی‌جی و پسرش رویال که تقریبا همسن بلنکت است در کنار محافظانشان در این کنسرت حضور داشتند. به گفته‌ی شاهدان طی مدت کنسرت، پاریس گرفته و غمگین بود و گریه می‌کرد. او بازوی برادرش پرینس را می‌گرفت یا سرش را بر روی شانه‌ی او می‌گذاشت و برادرش به او دلداری می‌داد.می‌توانید بخشی از کنسرت را که برادران آهنگ Can You Feel It را اجرا می‌کنند، در اینجا دانلود کنید. همچنین برای دانلود ویدیویی از حضور فرزندان مایکل، کلیک نمایید. یکی از هواداران که درست در ردیف پشتی خانواده‌ی جکسون نشسته بود، می‌گوید: "وقتی کاترین وارد شد، مردم برایش دست زدند. چند دقیقه بعد فرزندان مایکل وارد شدند، جایگاهشان درست در ردیف جلویی ما بود و وقتی پرینس به این سمت می‌آمد مستقیم به من نگاه کرد. به او سلام کردم و او با لبخند ملیحی جواب داد. از او اجازه خواستم تا بغلش کنم. او گفت «بله، البته»، سپس در گوشش زمزمه کردم «خدا حفظت کند». محافظ آنها به مردمی که عکس و فیلم می‌گرفتند هشدار می‌داد و چند باری نیز چشمان ترسناکش را به من دوخت. اما توانستم مقداری عکس و فیلم بگیرم. همانطور که می‌بینید او در این عکس مستقیم به من نگاه می‌کند. طی کنسرت بلنکت و رویال با یکدیگر شوخی می‌کردند و می‌خندیدند، آنها به مردمی که همراه با گروه آواز می‌خواندند و می‌رقصیدند، نگاه می‌کردند و ریسه می‌رفتند. آنها کلاه‌های یکدیگر را می‌کشیدند و قهقه می‌زدند و یکبار نیز پرینس کلاه کاپشن‌اش را بر سرش گذاشت تا آنان را بیشتر بخنداند. مردم همگی ایستاده بودند و بلنکت نمی‌توانست صحنه را ببیند. پرینس، تی‌جی و محافظشان ترتیبی اتخاذ کردند که بلنکت بتواند بر روی صندلی بایستد. من آن شب چیزی از کنسرت نفهمیدم زیرا چشمانم را بر روی بچه‌های مایکل دوخته بودم. در یک لحظه متوجه شدم که پرینس می‌گوید وضعیت فعلی بلنکت مناسب نیست زیرا ممکن است دختری که در پشت سر او ایستاده است (یعنی من) نتوانم صحنه را ببینم. به آنها اطمینان دادم که مشکلی نیست. پرینس با لبخند از من پرسید که آیا از این بابت مطمئن هستم؟ او سپس از من تشکر کرد. گروه در ابتدا آهنگ‌هایی از جکسون‌فایو را به اجرا گذاشت. در میانه‌ی اجرای «آنجا خواهم بود» (I'll Be There) که مایکل در کودکی خوانده بود، پاریس به گریه افتاد و سرش را بر روی شانه‌ی پرینس گذاشت. پرینس گهگاه به سمت خواهرش و به ویژه بلنکت خم می‌شد تا اطمینان یابد که حالشان خوب است. پاریس بیشتر مدت کنسرت غمگین و ناراحت بنظر می‌رسید و بیشتر با گوشی موبایل‌اش کار می‌کرد. پس از آن نوبت به آهنگ‌های گروه جکسونز رسید. با ادامه‌ی کنسرت فرزندان مایکل انرژی اولیه‌ی خود را از دست دادند و فقط صحنه را تماشا می‌کردند. وقتی آهنگ Heartbreak Hotel اجرا شد، پاریس برای لحظه‌ای برگشت تا به مردمی که در پشت سرش ایستاده بودند، نگاهی بیاندازد. چشمان‌اش از اشک می‌درخشید. وقتی گروه آهنگ‌هایی از آلبوم‌های پدرشان را می‌خواند، صدای جرمین غالب بود. وقتی اولین آهنگ از مایکل خوانده شد، فرزندانش با آن همراهی کردند تا آنکه ظاهرا چیزی موجب ناراحتی‌شان شد و از فضای کنسرت دور شدند. گروه دو آهنگ Dont' Stop Till You Get Enough و Wanna Be Startin Somethin را اجرا کرد. جکی، تیتو و مارلون بخشی از ترانه‌ی Wanna Be که می‌گوید "You're a vegetable" (تو علفی) را روی به سوی جرمین که از مقابلشان رد می‌شد، خواندند که شاید اتفاقی بود یا که منظور خاصی داشتند. جرمین آهنگ Gone Too Soon را به تنهایی اجرا کرد و در همین حال تصاویری از مایکل بر روی مانیتور پشت سر او نمایش داده می‌شد. جرمین تنها بر روی چهارپایه‌ی در میانه‌ی صحنه نشت و گفت با تمام اتفاقاتی که به تازگی رخ داده است، آنها همچنان یک خانواده هستند. پرینس توجه زیادی به صحبت‌های جرمین نداشت و به کار دیگری مشغول شد. وقتی گروه آهنگ Shake Your Body را اجرا می‌کرد، آنها کم کم آماده‌ی رفتن می‌شدند. من نمی‌خواستم آخرین فرصت برای صحبت کردن با آنها و گفتن اینکه هواداران به فکرشان هستند را از دست بدهم. به شانه‌‌ی پاریس زدم و او به سمت من برگشت، چشمان آبی‌اش خیره کننده بود و در تاریکی می‌درخشید، احساس می‌کردم که نگاهش در روحم نفوذ می‌کند. چند ثانیه طول کشید تا به حرف آمدم و گفتم «هواداران با شما هستند.» او لبخند زد و درخواست مرا برای درآغوش کشیدنش پذیرفت. من در گوشش گفتم «ما دوستت داریم، خدا به همراهت باشد.» و سپس محافظ او به من هشدار داد که دیگر کافیست. پس از آن پاریس و به دنبال او پرینس با همان لبخند بسیار ملیح‌اش خداحافظی کردند و رفتند." منبع: گروه فیسبوک eMJey.com / JUSTICE۴MJ