خط مشی خانواده‌ی جکسون و به ویژه خواست کاترین، مادر خانواده طی سالها پرده‌پوشی و پنهان سازی برخی از حقایق بوده است، سیاستی که بارها و بارها توسط فرزندان خانواده نقض شده است. کتاب سال ۱۹۹۰ لاتویا، چالش بزرگی برای این خانواده بود. او در این کتاب به زندگی خصوصی اعضای خانواده‌اش پرداخت و از بدرفتاری‌های پدرش پرده برداشت. خانواده‌ی جکسون کتاب او را یک دروغ خواندند اما با گذشت زمان به نظر می‌رسد می‌توان در این کتاب به دنبال حقیقت نیز گشت. یکی از سرفصل‌های این کتاب به حسادت جرمین نسبت به برادرش مایکل اختصاص یافته است. جرمین در سال ۱۹۹۱ آهنگ توهین آمیزی را خطاب به برادرش مایکل منتشر کرد. او در این آهنگ به مشکلات شخصی‌اش با مایکل اشاره کرده بود. همچنین طی سالها شاهد مطرح شدن مسائل خانوادگی جکسون‌ها در رسانه‌ها بوده‌ایم.طی هفته‌ی گذشته آشوب خانگی بار دیگر به رسانه‌ها رسید. توییتر بدل به ابزار کارآمد و البته بی‌رحمی شده است. هیچکس نتوانست از افشاگری‌های پاریس درباره‌ی اختلافات خانوادگی جلوگیری نماید و در آخر کار مشخص شد که پرینس، برادر بزرگتر او، برخلاف آنچه که در ظاهر نشان می‌دهد، اهل مدارا نیست و طی این مدت در پشت صحنه نقش بسیار فعالی را ایفا کرده است. او صبر کرد تا مادربزگش به خانه بازگردد و سپس برگ برنده‌اش را رو کرد. پاریس و پرینس جکسون، نخستین افرادی نبودند که به مطرح کردن این مسائل در رسانه‌ها پرداختند، پس چرا باید توسط برخی از اعضای خانواده یا افراد دیگر که نسبتی با جریانات اخیر ندارند، شماتت شوند آنهم در شرایطی که برای دفاع و محافظت از خود می‌کوشیدند. این جنگ نه تنها عموها و عمه‌های آنها بلکه عموزاده‌ها و عمه‌زاده‌ها را نیز درگیر کرده است. حتما فرزندان این خانواده به دایی/عمو مایکل افتخار می‌کنند و نیز به پیشینه‌ی خانوادگی خود می‌بالند. اما پرینس، پاریس و بلنکت تنها وارثان تخت پادشاهی پدرشان هستند. این مسئله اینک به وضوح مشخص شده است. فرزندان ارشد مایکل، دستور منع آمد و شد هرآنکس که دستی در جریانات اخیر داشته است را امضا کرده و حتی به فرزندان آنان رحم نکرده‌اند. این بدان معناست که تا اطلاع بعدی، خانواده‌ی جکسون دوپارچه شده است. طی روزهای اخیر افراد بسیاری در رسانه‌ها به بحث پیرامون این مسئله پرداخته‌اند. جامعه‌ی هواداران از فرزندان مایکل حمایت می‌کنند اما برخی نیز نظر دیگری دارند. گلدیز نایت، شهبانوی ۶۸ ساله‌ی موسیقی سول، که در مراسم تدفین مایکل در سال ۲۰۰۹ و مناسبت‌هایی از این دست در ستایش از مایکل آواز خوانده بود، سخنان بسیار تندی علیه پاریس جکسون بر زبان آورده و به شکل علنی به تبلیغ خشونت علیه کودکان پرداخته است. موضوع از وقتی آغاز شد که نیویورک پست به شایعه‌ی تی‌ام‌زی اعتماد کرد و نوشت که جانت به پاریس ناسزا گفته و در مقابل پاریس با لحنی پرخاشگرانه از او خواسته بود تا خانه را به سرعت ترک کند: "اینجا خانه‌ی ماست، نه خانه‌ی خانواده‌ی جکسون." این مکالمه مربوط به زمانی است که جانت، جرمین و رندی به اجبار سعی داشتند فرزندان مایکل را از خانه بیرون برده و به آریزونا منتقل کنند. جانت دو بار سعی کرد گوشی موبایل پاریس را از دستانش برباید. فیلم مربوط به دوربین‌های مدار بسته که این جریانات را به وضوح نشان می‌داد به رسانه‌ها راه یافت. اما این فیلم فاقد صوت بود، پس چگونه خبرگزاری‌ها گفتگوی بین جانت و پاریس را شنیده است؟ این شایعه بسیار وسوسه کننده و در عین حال بسیار غیرواقع بینانه است، اما برای گلدیز نایت بهانه‌ی خوبی بود تا در این باره اظهار نظر کند: "من جنوبی هستم، جنوبی‌ها اینگونه فرزندانشان را تربیت می‌کنند. پاریس فقط یک بچه است. نباید به او اجازه بدهند که مسائل شخصی را به رسانه‌ها بکشاند. اگر با من اینگونه حرف می‌زد، دندان‌هایش را در دهانش خرد می‌کردم. او باید به بزرگترهایش احترام بگذارد." گلدیز نایت پاریس را به دلیل حرفی که شاید اصلا نگفته باشد، مورد عتاب قرار داده و به سادگی از رفتار نا به هنجار جکسون‌ها در برابر فرزندان مایکل که منجر به چنین واکنشی از سوی آنان شده، چشم پوشی کرده است. نظر مایکل در مورد بدرفتاری اخیر خانواده‌اش با فرزندان عزیزتر از جانش و یا سخنان درشت گلدیز نایت علیه دختر دردانه‌اش چه می‌بود؟ "وقتی به چشمان فرزندانم نگاه می‌کنم، زیبایی و معجزه را می‌بینم. با وجود آنان هر روز برایم روز جشن است. فرزندانم به من اجازه داده‌اند که هر لحظه از زندگیم را در دنیایی مقدس و پر از اعجاز بگذرانم. من به واسطه‌ی فرزندانم با خدا سخن می‌گویم. من از این موهبتی که به من داده شده است، سپاسگزارم." ~ مایکل جکسون پیام هواداران مشخص است: هرآنکس را که می‌خواهید سرزنش کنید، اما حق ندارید فرزندان مایکل را سرزنش کنید! اما مجله‌ی وایب در خصوص سخنان گلدیز نایت نوشته است: "جنوبی‌ها چنان می‌کنند، سیاهپوستان چنین می‌کنند... اما خط مشخصی میان تربیت فرزندان و بدرفتاری با آنان وجود دارد. گلدیز نایت می‌گوید فقط به این دلیل که جانت بزرگسال است، پاریس باید به او احترام بگذارد و مطیع او باشد، پس حق ندارد رفتار او را هرچقدر هم که ناعادلانه باشد، مورد سوال قرار دهد. از آنجا که پاریس هنوز یک بچه است، پس حق ندارد به رفتار غیر منصفانه‌ی خانواده‌اش و جلوگیری آنان از تماس او با مادربزرگش اعتراض کند. اما باید پذیرفت که بزرگسالان نیز اشتباه می‌کنند. بستگان ما ممکن است دچار لغزش و خطا شوند. و در نبود سرپرست و قیمی که از فرزندان دفاع کند، آنان باید بتوانند حرفشان را بیان کنند و از خودشان محافظت نمایند. افزون بر این، سخن گلدیز نایت "دندان‌هایش را در دهانش خرد می‌کردم" مملو از ایراد است. مادر گلدیز مطمئنا منظورش این نیست که دندان‌های دختر مایکل را خرد می‌کرد، این فقط یک تهدید است! اما فرزندان ما این تهدیدها را جدی قلمداد می‌کنند: اگر مادر حرفش را می‌زند، پس آن را عملی خواهد کرد! اگر بچه‌ها را اینگونه تهدید کنیم، بدان معنی است که خوب است گاهی خشن شوی و یا حتی می‌توانی دیگران را بزنی، ایرادی ندارد. تهدید باعث ترس می‌شود و ترس شاید فرزندان را وادار به سکوت نماید، اما آنها را بی‌اعتماد نیز خواهد کرد. و در دراز مدت، رفتار و گفتار خشن برای آنان بدل به الگویی اجتماعی می‌شود. و در مورد پاریس جکسون که پدرش از کودکی در معرض بدرفتاری‌های پدر خویش قرار داشت و اتفاقا از همان سنین گلدیز نایت را می‌شناخت، تاریخ نباید اینگونه تکرار شود. منبع: eMJey.com / vibe

طبق وصیت نامه‌ی مایکل جکسون؛ پس از مادرش، دایانا راس سرپرست قانونی فرزندان او خواهد بود. دایانا ارنستین ایرل راس (Diana Ernestine Earle Ross)، زاده‌ی ۱۹۴۴، خواننده‌ی سوپرانو و بازیگر آمریکایی و مادر پنج فرزند است. او یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی جهان است و در سال ۲۰۰۷ مدال افتخاری را به عنوان تقدیر از دستاوردهای هنری‌اش از دستان رئیس جمهور وقت، جورج دبلیو بوش دریافت کرد. همچنین گروه مایکل و برادرانش، جکسون فایو را او به دنیا معرفی کرد. دون کورنلیوس در مورد رابطه‌ی مایکل و دایانا گفته بود: "بعدها او عاشق دایانا راس شد، عاشق موسیقی و آواز خوانی‌اش - و فکر می‌کنم این عشق دو جانبه بود. دایانا نیز عاشق او شد و مایکل فقط ۹ یا ۱۰ سال داشت. دایانا ۲۴ ساله بود." مایکل خود در کتاب زندگی‌نامه‌اش، مونواک به عشق‌اش نسبت به دایانا اعتراف کرده است. تا کنون دایانا راس اشتیاق کمی نسبت به سرپرستی فرزندان مایکل نشان داده بود، اما طی جریانات اخیر به صحنه آمد و گفت: "مسائل فرزندان باید مخفی بماند و از خلوت آنان محافظت شود." او همچنین با سرپرستی مشترک تی‌جی جکسون موافقت نموده است. دایانا گفته است که تنها صلاح بچه‌ها را می‌خواهد و می‌داند آنها آنقدر بزرگ شده‌اند که برای خودشان تصمیم بگیرند و تعیین کنند که چه کسی سرپرست آنان باشد. دایانا اعلام کرده است که از خواست و تمایل فرزندان دوست قدیمی‌اش برای ماندن در کنار مادربزرگ‌شان و تی‌جی جکسون حمایت می‌کند. یک منبع می‌گوید: "دایانا در شرق آمریکا زندگی می‌کند و دسترسی چندانی به خانواده ندارد. اما او به فرزندان مایکل علاقمند است و به آنها اهمیت می‌دهد." منبع: eMJey.com / Radar Online

هم اکنون بازرسان پرونده سرگرم بازجویی از تک تک افراد خانه‌ی کالاباساس هستند تا قضیه‌ی آشوب خانوادگی اخیر و ورود جرمین، جانت و رندی به آن ملک و تلاش برای بردن فرزندان مایکل روشن شود. به گفته‌ی پلیس، ویدیویی موجود است که نزاع بین جرمین، رندی و ترنت جکسون - از ساکنان آن خانه - را اثبات می‌کند. جانت، خواهر مایکل و کوچکترین فرزند خانواده‌ی جکسون که پس از مایکل موفق‌ترین و مشهورترین عضو این خانواده بوده است، یکی از افرادی است که نامه‌ی تهدیدآمیز جکسونها به بنیاد را امضا کرد. او همواره یکی از نزدیکترین افراد خانواده به مایکل قلمداد شده است. او حرفه‌ی موفقی داشته و پول کافی نیز در اختیار دارد. بعلاوه او همواره خود را از حاشیه‌ها دور نگاه داشته است و تا این لحظه بسیاری او را یکی از عاقل‌ترین اعضای خانواده می‌دانستند. به همین دلایل وقتی امضای او در پای این نامه دیده شد و سپس در آشوب خانوادگی فعالانه شرکت کرد، بسیاری را در شگفتی فرو برد. چرا جانت این نامه را که سرنوشت آن از روز نخست معلوم بود، امضا کرد و سپس وارد بازی رندی و جرمین شد؟این جانت بود که در سال ۲۰۰۹ پاریس را که از مرگ پدرش عزادار بود، درآغوش گرفت و آرام کرد. پرینس بر روی شانه‌های او سر گذاشت. چه شده است که پس از سه سال، جانت به اجبار سعی می‌کند گوشی موبایل برادرزاده‌اش را از دستانش برباید و به مدت یازده روز به او و برادرانش اجازه نمی‌دهد که با تنها قیم قانونی خود صحبت کنند. طی این سه سال چه گذشته است که فرزندان مایکل از ورود او به خانه‌شان جلوگیری می‌کنند؟ و آیا همانطور که پرینس می‌گوید، هشدار پدر باعث اتخاذ این تصمیم شده است؟ نویسنده‌ی نیویورک پست، استیسی براون، مقاله‌ای به نقل از یکی از برادران/خواهران جکسون نوشته است که نمی‌توان بطور دقیق در مورد درستی یا نادرستی اطلاعات موجود در آن قضاوت کرد. جالب است بدانیم که براون ادعای دوستی و ارتباط با تعدادی از اعضای خانواده‌ی جکسون را دارد که ربی یکی از آنهاست. طبق اطلاعات رسیده رندی جکسون به جانت گفته بود که بدون امضای او، آنها هیچ شانسی ندارند. جانت به عنوان مشهورترین فرد خانواده می‌توانست توجه رسانه‌ها و مردم را به سوی این نامه جلب نماید. اما این دلیل کافی نیست. نیویورک پست می‌نویسد: یکی از اعضای خانواده به نیویورک‌ پست گفته است که آشوب اخیر در یک کلمه خلاصه می‌شود: پول! جانت مقداری پول دارد، مایکل یک میلیارد دلار دارد. اما دیگر خواهران و برادران هیچ ندارند. جانت با وحشت اینکه مجبور است بدهی‌های آنان را بپردازد و هزینه‌‌های زندگی‌شان را تامین کند، روزگار می‌گذراند. سه تور آخر جانت فروش خوبی نداشته و یک دهه است که آهنگ موفقی عرضه نکرده است. او با کمپانی نیز قرارداد ندارد. به گفته‌ی این عضو خانواده، ثروت جانت برابر با صد میلیون دلار است اما این پول فقط هزینه می‌شود و عایدی ندارد. این عضو خانواده می‌گوید که جانت، برادرش رندی را ستایش و از او پیروی می‌کند. این رندی بود که نقشه‌ی انتقال کاترین از کالاباساس را کشید، وصیت نامه‌ی مایکل را جعلی خواند و سعی کرد فرزندان مایکل را از خانه بیرون برده و سرپرستی آنان و اداره‌ی بنیاد را در دست بگیرد. رندی قصد داشت توانایی مادرش برای نگاهداری از فرزندان مایکل را زیر سوال ببرد. اگر او می‌توانست جای کاترین را بگیرد و سرپرست بچه‌ها شود، اداره‌ی مقرری ماهانه‌ی آنان به دست او می‌افتاد و جانت از این بابت که رندی برای پرداخت قرض‌هایش دیگر مزاحم او نمی‌شد، خوشحال میگشت. چهار تن از برادران - جرمین، جکی، تیتو و مارلون - در نیومکزیکو سرگرم اجرای تور بودند. رندی با همدستی دستیار کاترین، جنیس اسمیت ترتیبی اتخاذ کرد تا کاترین ۸۲ ساله را به آریزونا ببرد. یک پزشک (الن متزگر) توسط آنان به خدمت گرفته شد. او به خانه آمد و بی‌درنگ به کاترین گفت که به استراحت نیاز دارد. در آریزونا جکسون‌ها او را از وسایل ارتباط جمعی دور نگاه داشتند و سرش را به بازی کارت گرم نمودند. در همین زمان جرمین اعلام کرد که مدتی پیش مادرش دچار حمله‌ی مغزی شده و اکنون به استراحت نیاز دارد. رابطه‌ی جانت با خواهران و برادرانش و نیز والدین‌اش بسیار پیچیده است. برادران در کودکی او را به خاطر وزن زیادش مسخره می‌کردند و القاب خاصی به او نسبت می‌دادند تا حدی که یکبار از شدت ناراحتی سرش را به دیوار کوبید. در کودکی پدرش به همراه برادران عازم تور گروه جکسون فایو می‌شد و او در خانه تنها می‌ماند. جانت شش یا هفت ساله بود که پدرش به او دستور داد دیگر او را "بابا" صدا نزند. او خود می‌گوید: "هرگز آن لحظه را فراموش نمی‌کنم. آنقدر ناراحت شدم که از خدا پرسیدم چرا؟ مگر من چه کرده‌ام که با من چنین می‌کند؟" جانت در کودکی هیچ دوستی نداشت و با سگ‌های خانگی هم صحبت می‌شد. او به اصرار والدین‌اش به حرفه‌ی بازیگری روی آورد و در یازده سالگی به خاطر چاقی‌اش در فیلم‌ها دچار مشکل شد. در شانزده سالگی پدرش برای او یک قرارداد موسیقی دست و پا کرد. آلبوم‌هایی که در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ منتشر کرد با سرپرستی و مشارکت پدر و برادران‌اش بود. او در هجده سالگی با عشق‌اش، جیمز دیبارج (James Debarge) خواننده از خانه فرار کرد. ازدواج آنان یکسال بعد در ۱۹۸۵ شکست خورد اما به واسطه‌ی آن جانت توانست از سلطه‌ی خانواده بگریزد. جانت سپس به واسطه‌ی جان مک کلین (از سرپرستان کنونی بنیاد مایکل) با جیمی جم و تری لوییس که آلبوم بعدی (Control) او را منتشر کردند، آشنا شد. طی این سال‌ها جانت رابطه‌ی متلاطمی با لاتویا، جرمین و جکی داشت. حال جانتی که در سال ۱۹۸۶ برای آزادی‌‌اش علیه خانواده‌اش جنگید، اکنون در جنگ علیه جان مک کلین به خانواده پیوسته است. طبق گفته‌ی ربی جکسون، در سال ۲۰۰۱ جانت برای مادرش خانه‌ای در لاس وگاس خرید به این شرط که پدرش جو آنجا زندگی نکند: "او هرگز جوزف را برای کاری که با ما در کودکی کرده بود، نبخشید. او هرگز با جوزف کنار نمی‌آید." جانت در گذشته در پرداخت بدهی‌های مادرش به او یاری رسانده است. او همچنین هزینه‌ی رهن یکسال را پرداخت کرد و مارلون را به آتلانتا آورد. او در کمک مالی به خانواده‌اش بسیار محتاط بوده است. یک عضو خانواده گفته است: "جانت گفت «اگر فکر می‌کنند من را هم می‌توانند مانند مایکل تیغ بزنند، کور خوانده‌اند. آنها دیگر بزرگ شده‌اند. من هیچ پولی به آنها نمی‌دهم.»" در حالیکه به نظر می‌آمد مایکل و جانت رابطه‌ی نزدیکی با یکدیگر دارند، اما بسیار از هم دور بودند. مایکل حتی یکبار از جانت خواست که از نام فامیلی خود استفاده نکند. حضور او در دادگاه سال ۲۰۰۵ مایکل نیز تنها به اصرار کاترین بود. جانت نگران است که آیا باید تا آخر عمر از برادران و خواهرانش نگاهداری کند؟ وقتی مایکل در بحرین بود، جانت مقرری ماهانه‌ی مادر و هزینه‌های خواهران و برادرانش را پرداخت می‌کرد اما از این کار دست کشیده است. جرمین و رندی که هر دو از یک زن صاحب چند فرزند شده‌اند، بطور مکرر از بنیاد مایکل درخواست کرده‌اند که مقرری ماهانه‌ی زنان و فرزندان آنان را بپردازد. برانکا در نهایت به این خواسته تن داد و بدهی ۱۵۰ هزار دلاری رندی را به همسر سابقش پرداخت کرد. آنها با خود می‌گویند اکنون که جانت از ما حمایت نمی‌کند، پس بنیاد باید این کار را انجام دهد. این دلیلی است که جانت نامه‌ی جکسون‌ها به بنیاد را امضا کرد. او می‌خواهد رندی پول برادرش را در دست بگیرد تا دیگر برای پرداخت قرض‌هایش مزاحم جانت نشود. پرینس جکسون گفته است که پدرش در مورد برخی از اعضای خانواده و روش‌هایشان به او هشدار داده بود. مایکل در توصیف جانت برای پسرش، از واژه‌های "شریر، خودخواه و پست" استفاده کرده بود. هفته‌ی گذشته دادگاه، تی‌جی جکسون را به عنوان سرپرست فرزندان مایکل منصوب کرد. وقتی مادر تی‌جی در سال ۱۹۹۴ توسط مردی که پس از جدایی وی از تیتو، با او دوست شده بود به قتل رسید؛ مایکل سه برادرزاده‌اش، تی‌جی، تاریل و تاج را به زیر بال و پر خود گرفت و گروه موسیقی تری‌تی را برایشان تاسیس کرد. به همین دلیل تی‌جی جانب فرزندان مایکل را نگاه داشته است. او در دادگاه گفت: "من کاری را انجام می‌دهم که فکر می‌کنم برای محافظت از فرزندان عمویم ضروری است." مشخص است که از این به بعد جانت در زندگی آنان جایی نخواهد داشت و آشوب اخیر قدرت او را در خانواده از بین برده است. سه فرزند مایکل بار دیگر در کنار مادربزرگشان هستند و قسم خورده‌اند که عموها و عمه‌ها را از خود دور نگاه دارند. چتر نجاتی را که جانت به برادرانش تقدیم کرد، در هوا باز نشد و آنها سقوط کردند. این عضو خانواده می‌گوید: "بچه‌ها هرگز فراموش نمی‌کنند. همان افرادی که عمه‌ها و عمو‌ها دشمن می‌خواندند، اکنون تنها افرادی هستند که بچه‌ها به آنها اعتماد دارند." منبع: eMJey.com / NY Post

کاترین جکسون از اینکه در زمانی که در آریزونا در حال استراحت بود، پسرش رندی بدون اطلاع و رضایت وی خواهان استعفای سرپرستان بنیاد مایکل شده بود، به خشم آمده است. کاترین پیش از بازگشت به خانه از نقش رندی در این ماجرا باخبر نبود. او اکنون دانسته است که رندی، خواهران و برادرانش را برای امضای نامه‌ای علیه بنیاد ترغیب کرده بود. یکی از منابع می‌گوید: "برخلاف آنچه که این نامه‌ی مضحک ادعا می‌کند، کاترین جکسون دچار حمله‌ی مغزی نشده بود. البته کاترین تصمیم ندارد به شکل علنی علیه فرزندانش سخنی بگوید، اخلاقیات او چنین نیست. اما به شدت از رندی خشمگین و دلسرد شده است و از این بابت که رفتار فرزندش باعث بروز آشوب اخیر در خانواده شد بسیار عصبانی است." در همین حال کاترین به فرزندانش اخطار جدی داده است که اختلافات خانوادگی را به رسانه‌ها نکشانند. او همچنین به رندی گفته است که اگر مدرکی برای اثبات ادعای جعلی بودن وصیت نامه‌ی مایکل دارد آن را در دادگاه مطرح کند و از بیان این موضوع در توییتر دست بکشد. منبع: eMJey.com / Radaronline