مردم از سه شب پیش از آغاز فروش بلیط در اطراف گیشه ها اردو زدند. لتیشا مارتین ۲۶ ساله که در ابتدای صف ایستاده است می گوید: "ما نمی خوابیم. ما تمام شب بیدارخواهیم ماند." او جمعه شب را به یاد گیری رقص Thriller از گروه رقص مردگانی پرداخت که برای سرگرم کردن اردو زدگان در اطراف برنامه اجرا میکردند.برخی از مردم در کیسه های خواب و برخی بر روی صندلی های تاشوی خود آرام گرفته اند. مارتین با اشاره به جمع مریدان مایکل که در اطراف اردو زده اند ادامه می دهد: "ما یک خانواده ی بزرگ هستیم."

طرفداران مایکل، مشتاق دریافت بلیط هایی بودند که توسط مایکل برای کنسرت های This Is It طراحی شده بود و به ۵۰۰ نفر اول صف داده میشد. برای آنها دریافت این بلیط ها که بخشی از تاریخ موسیقی پاپ هستند، ارزش انتظار سه روزه، نرفتن به سرکار، بیخوابی کشیدن، استفاده از توالت های عمومی و خوابیدن در خیابان را داشت. اندرو وینگلارز، راننده ی اتوبوس ۲۶ ساله میگوید که تمام شب بیدار بوده است. او که با سه تن از دوستانش به انتظار نشسته است، با افتخار میگوید که در جشن یادبود مایکل در روز ۷ جولای در سالن استپل سنتر نیز حضور داشته است. ۱.۶ میلیون نفر برای دریافت بلیط های رایگان حضور در آن جشن ثبت نام کرده بودند که به قید قرعه به ۸۷۵۰ نفرشان بلیط داده شد.

برندا گونزالس میگوید که در ساعت ۳ صبح جمعه همراه با خواهر و دوستش به صف پیوسته است. "من فقط ۴ ساعت خوابیدم. همیشه ۱۲ ساعت می خوابم." اما با این حال این طرفداران عقیده دارند هیجانی که برای نمایش این فیلم به پا شده است، به پای فوران عواطف و احساساتی که بعد از فوت مایکل در ۲۵ ژوئن برپا شد، نمی رسد.

جیمی لی ۳۴ ساله که برای سرگرم کردن توریست ها در بلوار هالیوود به سبک مایکل می رقصد، میگوید حضور افرادی چون او که از عصر پنج شنبه در محل اردو زده اند ثابت می کند که: "مردم همچنان به مرگ او واکنش نشان میدهند. ما همه به یک طریقی داریم عزا داری می کنیم." مارتین می گوید که این اردوی سه روزه تازه اول کار است و مریدان مایکل باز هم برای او به صف خواهند ایستاد. روز اکران این فیلم هرکه زودتر بیاید، صندلی بهتری خواهد داشت. "آن روز ما باید زود بیاییم." منبع: eMJey / AFP

مردم از سه شب قبل از آغاز فروش بلیط های فیلم This Is It، در اطراف گیشه ها اردو زده بودند. فروش بلیط های اولین اکران این فیلم از بعد از نیمه شب شنبه آغاز شد و تمامی بلیط ها طی دو ساعت فروش رفت. اولین اکران این فیلم در روز ۲۷ اکتبر و در استادیوم ۱۴ سینماهای ریگال در لس آنجلس خواهد بود که طی آن فیلم This Is It بر روی هر ۱۴ پرده ی این سینماها به نمایش در خواهد آمد. بیش از یکصد ساعت از تمرینات ضبط شده ی مایکل برای کنسرت های This Is It برای ساخت این فیلم استفاده شده است. اکران عمومی این فیلم در سایر شهرهای دنیا از روز ۲۸ اکتبر به مدت دو هفته خواهد بود. این فیلم بر روی DVD نیز منتشر خواهد شد، اما هنوز زمان انتشار آن اعلام نشده است. برای اطلاع از شهرهای نمایش دهنده ی این فیلم و تاریخ نمایش کلیک کنید. همچنین سفارش بلیط از طریق سایت thisisittickets ممکن است. منبع: eMJey / AP

از اولین ساعت روز یکشنبه، فروش بلیط های فیلم This Is It آغاز میشود، اما صف های آن از همین حالا تشکیل شده اند. مردم از ساعت ۵ بعد از ظهر پنج شنبه در اطراف سالن نوکیا در لس آنجلس، برای خرید بلیط های فیلم This Is It به صف ایستادند. این فیلم با استفاده از بیش از صد ساعت تمرین ضبط شده ی مایکل که برای تور This Is It آماده میشد، تهیه شده است. یک زن ۵۳ ساله که در صف ایستاده است می گوید: "من هرگز قبلا از این کارها نکرده بودم، اما ام.جی ارزشش را دارد." ۵۰۰ نفر اول صف، بلیط های مخصوصی را دریافت می کنند که توسط شخص مایکل برای کنسرت های This Is It در لندن طراحی شده بود. این یکی از دلایل برخی افرادی است که حاضر شده اند بیش از ۴۸ ساعت در صف بایستند. یکی از آنها میگوید: "شنیده ام که این بلیط ها خیلی زیبا هستند."

این بلیط ها طراحی سه بعدی دارند. به خریداران بلیط های کنسرت های This Is It پیشنهاد شده بود که می توانند به جای دریافت پول خود، یکی از این بلیط های زیبا را داشته باشند. فروش بلیط بعد از نیمه شب شنبه آغاز میشود. به هر نفر تنها دو بلیط فروخته می شود و از ۵۰۰ نفر اول صف، به هر یک تنها یکی از این بلیط های سه بعدی طراحی شده توسط مایکل داده میشود. برای اولین نمایش این فیلم در دنیا، که در روز ۲۷ اکتبر و در لس آنجلس خواهد بود، سه هزار بلیط در دسترس است. اکران عمومی این فیلم از روز ۲۸ اکتبر در شهرهای مختلف جهان به مدت دو هفته آغاز میشود. منبع: eMJey / LA Times

در سال ۱۹۹۱ مایکل جکسون به جای یک شخصیت کارتونی در سریال خانواده‌ی سیمپسونز (سیمپسون‌ها) در اپیزودی با عنوان «بابای کاملا دیوانه» (Stark Raving Dad) صحبت کرد. این اپیزود که اولین قسمت از سومین فصل کارتون بود، منحصرا برای مایکل جکسون نوشته شده بود. مایکل جکسون شخصیت کارتونی «لئون کومپوسکی» (Leon Kompowsky) را صداپیشگی کرد. هومر سیمپسون پدر خانواده‌ی سیمپسون در یک آسایشگاه روانی با کومپوسکی آشنا می‌شود. کومپوسکی خود را مایکل جکسون معرفی می‌کند و هومر او را به خانه می‌آورد. در خانه، بارت سیمپسون تولد خواهرش لیسا را فراموش می‌کند و برای جبرای به او وعده‌ی بهترین هدیه را می‌دهد. کومپوسکی به بارت کمک می‌کند تا تولد خواهرش را با ساخت آهنگی تبریک بگوید.آوازهای مربوط به این اپیزود را فردی با نام کیپ لنون (Kipp Lennon) که صدای مایکل را تقلید کرده بود، اجرا میکرد زیرا مایکل می‌خواست که برادرانش را دست بیاندازد. مایکل که از طرفداران این سریال کارتونی بود، به خالق آن مت گرینگ پیشنهاد داده بود تا صدای یک شخصیت مهمان را در این سریال بازی کند. ایده‌ی ساخت شخصیت یک مرد چاق سفید پوست که در یک آسایشگاه روانی بستری است و فکر میکند مایکل جکسون است، به ذهن جیمز ال. بروکس، تهیه کننده‌ی اجرایی رسید. او سپس از نویسنده‌ها، ال جین (Al Jean) و مایک ریس (Mike Reiss) خواست تا متن اپیزود را بنویسند.

ال جین نویسنده به خاطر می آورد: "این هم مثل بقیه‌ی چیزهایی که به مایکل مربوط میشد، رمز آمیز بود و حس کنجکاوی را بر می‌انگیخت. او یک نابغه‌ی موسیقی بود و من اولین نفری نیستم که این را می‎گویم. اما این احتمالا پراسترس‌ترین کاری بود که انجام داده‌ام." مایکل تا وقتی که متن کامل این اپیزود برایش خوانده نشد، متعهد انجامش نشد و به گفته‌ی جین "این در تاریخ سیمپسونز سابقه نداشت." جلسه‌ی خواندن متن در خانه‌ی سندی گالین، (Sandy Gallin) مدیر تیم مایکل انجام شد. مایکل حاضر بود، اما صداپیشه‌ی شخصیت هومور سیمپسون نیم ساعت تاخیر داشت. "هیچکس هیچ نگفت. ما در سکوت و اضطراب فراوان، به انتظار نشستیم. وقتی همه آمدند، خواندن را آغاز کردیم و به قسمت مربوط به مایکل رسیدیم. و خدا را شکر او خندید." مایکل همچنین ایده‌هایی برای این سریال داشت برای نمونه اینکه بارت همه را خبر کند که مایکل جکسون دارد به خانه‌اش می‌آید و همچنین شخصیت او و بارت با کمک هم یک آهنگ بنویسند. مایکل همچنین خواسته بود یک شوخی در مورد پرینس (خواننده سیاهپوست) به یک شوخی دیگر در مورد الویس پریسلی تغییر یابد. مایکل همچنین به آنها گفت که میخواهد یک نفر با صدایی مشابه، آوازهای این اپیزود را بخواند. او می‌خواست برادرانش را دست بیاندازند و آنها فکر کنند که مایکل در این کارتون خوانده است. این به نظر جین "کمی عجیب بود اما خوب او مایکل جکسون است. پس خودت را وفق بده." قطعات آوازی بر عهده‌ی کیپ لنون، خواننده‌ی اصلی و ترانه سرای گروه راک ونیس گذاشته شد. مایکل فکر میکرد اینکه لنون می‌تواند صدایش را تفلید کند بسیار بامزه است. در روز ضبط صدا، مایکل به قرارگاه آمد اما از واگن ویژه‌ای که برای شخص وی آماده شده بود، استفاده نکرد. مایکل قطعات آوازی این کارتون را نیز ضبط کرد اما در کارتون از آوازهای لنون استفاده شد. در این کارتون اشاره‌های بسیاری به جنبه‌های مختلف زندگی و حرفه‌ی مایکل جکسون می‌شود. کومپوسکی بخش‌هایی از آهنگ‌های بن و بیلی جین را می‌خواند و به جشن موتان، بیت ایت و تریلر اشاره می‌کند. مونواک می‌رقصد. وقتی هومر در خواب حرف می‌زند، کومپوسکی به میمون عروسکی‌اش که بابلز نام دارد می‌گوید شب درازی در پیش است. بابلز نام شامپانزه‌ی مایکل بود. کومپوسکی همچنین می‌گوید وقتی در سال ۱۹۷۹ آلبوم Off the Wall نامزد تنها یک گرمی شد، بسیار ناراحت شده بود و این احساس واقعی مایکل بوده است. پس از مرگ مایکل شبکه‌ی فاکس این اپیزود را دوباره بدون هیچ تغییری پخش کرد. فقط یک شماره تلفن که اکنون یک شماره‌ی واقعی است باید از اپیزود حذف میشد. جین: "او زیرک و با استعداد بود. رفتارش با ما خیلی خوب بود. او یک نابغه بود. اما آشکارا نگران و پریشان به نظر می‌رسید. مرگ او ناراحت کننده و سخت است. سخت است که او امروز با ما نیست." مایکل به خاطر شرایط قراردادش با کمپانی سونی، در این کارتون از نام مستعار «جان جی اسمیت» (John Jay Smith) استفاده نمود. کارتون سیمپسون توسط کمپانی فاکس تولید میشد. بازخورد اپیزود اپیزود «بابای کاملا دیوانه» با استقبال مردم و منتقدان روبرو گردید و داستان و صدا پیشگی ام‌جی مورد تحسین قرار گفت. این اپیزود پس از سریال کمدی Married with Children بالاترین رتبه‌ی هفته را در شبکه‌ی فاکس بدست آورد و شخصیت مهمان کومپوسکی، هوشمندانه‌ترین شخصیت این سریال خوانده شد. صدای پیشگی مایکل در این سریال که شخصیت خویش را به طنز درآورده بود نیز صمیمانه و بی‌ریا توصیف گردید. یکسال پس از این اپیزود، نویسندگان آن ایده پردازی کردند که کومپوسکی بازگردد و اینبار به همه بگوید که پرینسِ خواننده است. پرینس از متن نوشته شده توسط نویسنده‌ها خوشش نیامد و این همکاری هرگز محقق نشد. Happy Birthday Lisa مایکل آهنگ «تولدت مبارک لیسا» (Happy Birthday Lisa) را نوشت که در اپیزود اجرا شد. در این اپیزود بارت این آهنگ را در روز تولد خواهرش به او هدیه می‌دهد. جین توضیح میدهد: "این آهنگ را مایکل نوشت و آن را لنون خواند، متوجه شدید؟" این آهنگ بعدها در مارس سال ۱۹۹۷ در آلبوم آهنگهای این سریال (Songs in the Key of Springfield) انتشار یافت. این آهنگ توسط مایکل نیز خوانده شده است که از نسخه‌ی خوانده شده توسط لنون به مراتب زیباتر اجرا شده است. در اینجا گوش دهید. Do the Bartman مایکل همچنین پیش از آن آهنگ «بارتمن» (Do the Bartman) که در نوامبر سال ۱۹۹۰ در آلبوم The Simpsons Sing the Blues منتشر شد را در کنار برایان لورن نوشته و تهیه کرده بود. او خود در پس زمینه‌ی این آهنگ می‌خواند. این آهنگ که پاپ/رپ بود توسط دوبلر شخصیت بارت سیمپسون یعنی نانسی کارترایت خوانده شد. نام مایکل به دلیل آنکه با کمپانی سونی قرارداد داشت، بر روی این آلبوم که توسط گفن رکوردز عرضه شد، منتشر نگردید. سرانجام در سال ۱۹۹۸ مت گرینگ خالق این کارتون فاش ساخت که مایکل در آلبوم دست داشته است و اینکه هیچکس پی نبرد که آهنگ بارتمن کار مایکل است برایش تحیر برانگیز بوده است. او همچنین گفت که مایکل از هواداران این کارتون بود. گفته شده است که بارت شخصیت مورد علاقه‌ی مایکل بود. منبع: eMJey.com / Canwest News Service & vancouversun.com