بر طبق گزارش پزشکی قانونی که توسط خبرگزاری آسوشیتدپرس منتشر شده است، مایکل جکسون در هنگام مرگ، یک مرد سالم ۵۰ ساله بوده است. نه آن مرد ضعیف، استخوانی و بیماری که توسط روزنامه های جنجالی تصویر شده بود.
قلب مایکل قوی و بدون گرفتگی رگ بوده است. همین طور کلیه ها و سایر ارگان های بدن وی سالم و در وضع عادی بوده اند، به استثنای ریه ها که التهاب شدید داشته اند. التهاب مفاصل در مهره ی پایین ستون فقرات و چند انگشت و همچنین گرفتگی خفیف در شاهرگ پای او تشخیص داده شده است. سوراخ هایی بر روی بازوها و آثار زخمی بر بدن او دیده شده است. اطراف ابروها، پایین چشم ها، محل رویش مو در جلوی سر و اطراف لب تاتو شده بودند.
در این گزارش قد مایکل ۵ فوت و ۹ اینچ (۱۷۵ سانتی متر) و وزنش ۱۳۶ پوند (۶۱.۷ کیلوگرم) ذکر شده است که در دامنه ی نرمال قرار دارد.
تنها مسئله ی جدی، التهاب شدید ریه ها و کاهش ظرفیت آنها بوده که ممکن است باعث تنگی نفس وی شده باشد. اما این مسئله آنقدر جدی نبوده است که بتواند عامل مستقیم یا مشارکت کننده در مرگ وی باشد.
رویهم رفته او سالم بود.
بر اثر تلاش های بسیار پزشکان برای زنده کردن مایکل، سینه ی او کبود شده و استخوان های قفسه ی سینه و همین طور جناق سینه اش ترک برداشته بودند. یک بالون مکانیکی به داخل قلب مایکل فرستاده شده بود تا آن را به کار اندازد. نهایتا تلاش ها بی ثمر ماند و فوت مایکل در بعد از ظهر روز ۲۵ ژوئن توسط پزشکان بیمارستان دانشگاه لس آنجلس اعلام شد.
پزشکی قانونی دلیل فوت وی را ایست کامل قلبی بر اثر وجود ترکیب کشنده ای از شش داروی خواب آور و بیهوش کننده اعلام کرده است که در میان آنها، پروپوفول عامل اصلی بوده است. مرگ مایکل یک قتل تشخیص داده شده است و دکتر کانراد موری به خاطر تزریق این داروها به وی، مظنون اصلی پرونده است.
گزارش سلامت مایکل، کانراد موری را از آنچه می توانست دفاع بالقوه ای از او در برابر اتهام قتل باشد، محروم میسازد. مایکل هیچ بیماری مخفی ای که می توانسته موجب تشدید خطر استفاده از داروی پروپوفول گردیده باشد، نداشته است. حتی با در نظر گرفتن التهاب ریه های مایکل، به عقیده ی پروفسور برنان، وکیل بالینی؛ این وظیفه ی دکتر کانراد موری بوده است که پیش از تزریق پروپوفول از وجود آن آگاه شود.
و بالاخره! گرچه ریه های او ملتهب بودند، اما پزشکی قانونی میگوید این مسئله موجب کاهش قابلیت و توانایی او در اجرا روی صحنه نمیشده است.
یک اثر زخم در پشت گوش چپ و یکی دیگر در پشت گوش راست، و همین طور در اطراف هر دو سوراخ بینی، یک اثر زخم ده سانتی متری بر روی شانه ی راست، چند اثر زخم در حدود ۷ سانتی متر در پای گردن و آثار کوچکتری بر روی بازو ها و مچ دست، اثر زخم کوچکی در اطراف ناف و یک جای زخم ۵ سانتی متری نیز در طرف راست شکم وجود داشته اند. اثر زخم پشت گوشها به دلیل انجام عمل لیفت صورت و اثر زخم در اطراف سوراخ بینی به دلیل جراحی بینی است و برخی دیگر، مانند اثر زخمی بر روی زانو، مربوط به معالجات پزشکی هستند.
سوراخ های متعددی بر روی هر دو بازوی او، یک زانو و یک قوزک پا دیده شده است. سوراخ های روی پا ممکن است به خاطر درمان های تزریقی بوده باشد. البته این مسئله در گزارش پزشکی قانونی نیامده است.
تاتوها نیز جنبه ی آرایشی داشته اند: تاتوی تیره در اطراف ابروها و پایین چشم ها و یک تاتوی صورتی در اطراف لب ها. موی قسمت جلوی سر او در حال ریزش بوده است. موی سایر قسمت های سر، کوتاه و فر بسته بوده اند. قسمتی از سر که موهایش را از دست داده بود، توسط تاتوی سیاهی از گوش تا گوش پوشانده شده بود.
آثار بیماری ویتیلیگو و از دست دادن رنگ دانه های پوست، بر روی سینه، شکم، صورت و بازوهای او دیده شده است.
پزشکی قانونی همچنین اسپرم های او را فعال و سالم عنوان کرده است.
در شکم او اثری از هیچ دارویی یافت نشده است. همچنین در خون او ردی از مواد مخدر یا الکل بدست نیامده است.
منبع: eMJey / AP