برت رتنر، کارگردان فیلم ساعت شلوغی با بازی کریس تاکر و جکی چان، از دوستان صمیمی مایکل جکسون بود. رتنر خاطرات زیادی از مایکل دارد. او روز چهارشنبه در گفتگو با جیمی کیمل یک خاطره‌ی بسیار خنده‌دار از شوخی‌های غیر معمول مایکل جکسون تعریف کرد. ویدیوی این رویداد را دانلود نمایید. برت گفت که از طریق فیلم ساعت شلوغی با مایکل آشنا شده بود. وی افزود که بیشتر مردم مایکل را آنگونه که وی می‌شناخت، نمی‌شناسند و اینکه او بسیار شوخ طبع و بامزه بود و عادت داشت با مردم شوخی کند و آنها را دست بیاندازد.برت و کریس وقت‌های خوش زیادی را در مزرعه‌ی نورلند با مایکل می‌گذراندند. الیزابت تیلور یک سوییت اختصاصی در نورلند داشت اما وقتی خودش در نورلند نبود، برت شب را در آن سوییت سر می‌کرد. ماجرا از این قرار بود که یکبار... "من در سوییت الیزابت تیلور خوابیده بودم. که دیدم یک صداهایی می‌آید. مایکل داشت می‌گفت «برت! خوابیدی!؟» گفتم آره من خوابم!... او گفت «پاشو! کیتو رو می‌فرستم دنبالت»... کیتو یک مرد قد کوتاه ژاپنی و راننده‌ی اتومبیل لیموزین او بود. او تاکسیدو می‎‌پوشید، کلاه سرش می‌گذاشت و درازترین لیموزینی که من در عمرم دیده بودم را می‌راند. مایکل گفت «لازم نیست پیژامه‌ت رو عوض کنی»... من هم با پیژامه‌ای که به پا داشتم سوار لیموزین شدم. پرسیدم «ما داریم کجا می‌ریم؟» مایکل گفت «میریم به سون‌ایلون».. گفتم هاااا؟! (۷-Eleven فروشگاه زنجیره‌ای) مایکل ماسک «هالک» را به صورتش زد. من گفتم نه مایکل من احتیاجی به ماسک ندارم. ما ساعت ۴ صبح در سانتاباربارا درون یک لیموزین به سون‌ایلون رفتیم تا چند تا بالون بخریم. او گفت «بیا تو دستشویی»... گفتم وای اوضاع دارد خراب می‌شود... درون دستشویی او بالون‌ها را با آب پر کرد و ما به درون اتومبیل برگشتیم. گفتم مایکل اینجا چه خبر است؟ او گفت «خودت می‌بینی!»" مایکل از راننده‌اش، کیتو خواست که آنها را به یک سواری در اطراف مزرعه‌ی نورلند ببرد. مایکل و برت با بالون‌های پر از آب درون اتومبیل نشستند. رتنر ادامه می‌دهد: "ما در حال رانندگی درون یک جاده‌ی خلوت بودیم که ناگهان مردی را دیدیم که مانند بی‌خانمان‌ها از کنار رد می‌شد. مایکل فریاد زد «کیتو! بزن رو ترمز!»... آن مرد فکر کرد الان است که عده‌ای به او حمله کنند. مایکل یک مرتبه با ماسک هالکی که بر روی صورتش بود، سرش را از سقف لیموزین بیرون آورد. تصور کنید آن مرد چقدر ترسیده بود. نمی‌دانست به کدام طرف فرار کند. او شروع کرد به دویدن در جهت مخالف ما. مایکل داد زد «کیتو! فرمون رو بچرخون!».. ما به آن مرد رسیدیم و او در جایش ایستاد. مایکل بالون آب را به طرف‌اش پرتاب کرد و فریاد زد «کیتو! برو!»... نمی‌دانم اگر پلیس ما را شکار می‌کرد چه میشد! مایکل جکسون با ماسک هالک و بالون‌های آب درون لیموزین... ما تمام شب می‌خندیدیم، من دیگر اصلا خوابم نبرد. این یکی از عجیب‌ترین شبها بود." جیمی کیمل با خنده تایید می‌کند! "این عجیب‌ترین اتفاقی است که تا کنون رخ داده!" منبع: eMJey.com / contactmusic.com

جاناتان مافت این بار در مورد خاطره‌ی مسابقه‌ی نقاشی‌اش با مایکل برای ما می‌نویسد: "مایکل یک هنرمند نقاش فوق‌العاده بود. من در سال ۱۹۷۹ در تور دستینی به گروه جکسونز پیوستم. یک بار در بهار آن سال، یک هفته پس از پیوستن دوباره‌ی من به گروه، او بر روی تخته‌ی نقاشی که من به همراه بره بودم، با جوهر یک نقاشی کشید. من به سختی و بدون ثمر سعی می‌کردم تا با مداد همان چیزی که او کشیده بود را به تصویر بکشم. در هر حال، چه در گردش بودیم چه در اتوبوس خود از مکانی به مکان دیگر مسافرت می‌کردیم، او در حال کشیدن نقاشی بود. باورتان نمیشد. وقتی از زبان جیمز مک فیلد، دوست من و کارگردان موسیقی تور شنید که من می‌توانم نقاشی بکشم، مایکل پیشنهاد داد که یک مسابقه‌ی نقاشی بین خودمان ترتیب دهیم. در ۱۰ دقیقه او یک شاهکار خلق کرد و من نقاشی خودم را در سطل زباله انداختم. اما مَرد‍‍! او نقاشی خودش را برای من امضا کرد و به من داد. من تمام این سالها نگاهش داشته‌ام. قاب‌اش کرده‌ام و مانند یک گنج از آن محافظت می‌کنم. این نقاشی در میان باارزش‌ترین دارایی‌های من جای دارد. شگفت‌انگیز است... باور کنید!" منبع: eMJey.com / Jonathan Moffett

حمیدامید کلیپی که براساس آهنگ مورفین (Morphin) ساخته است را برای ما فرستاده. مضمون این آهنگ در مورد اعتیاد به مواد مخدر است. کلیپ را در یوتوب تماشا کنید و یا در صورت تمایل دانلود نمایید. همچنین حیدر یک کلیپ دیگر از رقص دنجروس‌اش را برایمان ارسال داشته است که می‌توانید آن را در اینجا دانلود کرده و یا در شبکه‌ی یوتوب تماشا نمایید. قابل ذکر است که ویدیوها به دلیل دارا بودن آهنگ مایکل جکسون و طبق قوانین کمپانی موسیقی سونی (SME) در کشورهای ٱلمان و ایالات متحده غیر قابل دسترسی هستند. پس اگر از سرور آلمان و یا آمریکا استفاده می‌کنید، ممکن است نتوانید ویدیوها را در یوتوب تماشا نمایید. کلیپ‌های خود را به آدرس بفرستید. eMJey.com

روز گذشته در بیستمین جلسه‌ی دادگاه، دکتر پل وایت به جایگاه شهود احضار شد. او گفت که مایکل جکسون خود مقصر مرگ خویش است. وایت در تناقض با آنچه که دادگاه طی یک ماه گذشته از زبان پزشکان مختلف شنیده است، گفت که دادن مقدار کمی از قرص‌های خواب آور و سپس تزریق اندکی پروپوفول در خانه، نمی‌توانسته موقعیت خطرناکی ایجاد کرده و منجر به فوت مایکل جکسون شده باشد. پل وایت همکار قدیمی دکتر استیون شیفر است که مدتی پیش در دادگاه، کانراد موری را گناهکار خوانده بود. قاضی پیشتر جلسه‌ای را برای رسیدگی به اتهام وایت تعیین کرده بود. گویا این پزشک طی یک مصاحبه‌ی تلویزیونی، دادستان والگرن را «تفاله» خطاب کرده بود. دکتر وایت که متخصص بیهوشی است روز گذشته گفت که احتمالا وقتی کانراد موری در اتاق نبود، مایکل مقدار زیادی از داروی پروپوفول را به خودش تزریق کرده بود. دکتر شیفر پیشتر گفته بود تنها سناریویی که وجود مقدار زیادی داروی پروپوفول را در بدن مایکل جکسون توضیح می‌دهد، اینست که دکتر موری او را با لوله‌ی سرم پروپوفول، متصل به پایش، تنها گذاشته بود. وکیل مدافع موری، مایکل فلانگان از وایت پرسید که آیا فکر می‌کند مایکل جکسون زمانی بین ۱۱:۳۰ تا ۱۲ ظهر روز ۲۵ ژوئن به خودش پروپوفول تزریق کرده بود؟ پسخ وایت مثبت بود. وایت در جایگاه گفت که هیچ توضیحی برای آنچه که توسط کارشناسان پزشکی در دادگاه پیرامون اثبات گناهکاری موری بیان شده است، ندارد. فلانگان از وایت پرسید: "کانراد موری به تزریق بیش از حد دارو و ترک بیمارش متهم شده است. آیا می‌توانید این را تایید کنید؟" وایت: "بطور قطع نه." وایت همچنین نظریه‌ی وکلای مدافع مبنی بر اینکه مایکل مقدار زیادی داروی لورازپام مصرف کرده بود را تایید نمود. گفته شده است که وایت آخرین شاهد وکلای مدافع است. روز دوشنبه دادستان علیه اظهارات وی وارد عمل خواهد شد و اگر نیاز باشد بازهم از شاهدان خود در دادگاه بهره خواهد جست. منبع: eMJey.com / LA Times