پاریس جکسون دختر ۱۴ ساله‌ی مایکل جکسون در مسیر ستاره شدن است. مجله‌ی گلمور می‌نویسد که او از بسیاری جهات یک نوجوان معمولی است، در دبیرستان گروهک خودش را تشکیل داده، در کنار طیف وسیعی از سبک‌های موسیقی به راک و متال علاقمند است، شب‌ها بیدا می‌ماند و تا ساعت ۳ صبح در توییتر فعالیت می‌کند، از طلوع خورشید عکس می‌گیرد و در کنار عکس‌های بسیار دیگری که از خودش می‌گیرد در اینستاگرام یا توییتر منتشر می‌کند. اما هرچه که باشد او هرگز یک انسان عادی نبوده و نخواهد شد زیرا او دختر مایکل جکسون است. مصاحبه‌ی او در شماره‌ی ماه اکتبر مجله به چاپ خواهد رسید اما در اینجا می‌توانیم بخشی از سخنان او را بخوانیم. "افراد بسیاری (از جمله عمه‌اش جانت) نمی‌خواهند من وارد این حرفه (بازیگری) شوم. اما عمه لاتویا مرا باور دارد. من برایش گیتار زدم و آواز خواندم و او شروع کرد به دست زدن برای من، گفت «وای خدای من، وای خدای من» او واقعا مرا تشویق می‌کند. این کارش معرکه است." "من عاشق بابا هستم و افتخار می‌کنم که دختر او هستم. اما فکر نمی‌کنم عنوان «دختر مایکل جکسون» برای من کافی باشد. بسیاری از مردم فکر می‌کنند فقط به خاطر اوست که من در این راه وارد شده‌ام، اما می‌خواهم نشان دهم که استعداد این کار را دارم و اگر سعی کنم موفق می‌شوم. می‌خواهم آدم خودم باشم." پاریس ار کسی الگو برداری نمی‌کند و سبک خودش را می‌سازد. او گفته است: "بچه‌های مدرسه از من یا دوستانم خوششان نمی‌آید زیرا ما سنتی فکر نمی‌کنیم. ما از کسی تقلید نمی‌کنیم. پرینس مرا گوت صدا می‌زند (اشاره به طرفداران راک گوتیک که فضایی تاریک و غمگین دارد) اما من بیشتر به سمت راک‌اندرول (سبک موسیقی) گرایش دارم به موسیقی‌های قدیمی‌تر مانند AC/DC یا فیل کالینز هم گوش می‌دهم. کلی از بچه‌های مدرسه مرا مسخره می‌کنند. اگر می‌توانستم دختران دیگر را نصیحت کنم، به آنها می‌گفتم خونسرد باشید و آنها را نادیده بگیرید. هرچقدر هم که فکر می‌کنند طرفدار دارند، نباید بتوانند احوال شما را پریشان کنند." منبع: eMJey.com / glamour

روز یکشنبه فردی منسوب به خانواده‌ی جکسون تعدادی از ایمیل‌های خصوصی کمپانی AEG را به عنوان بخشی از مدارک پرونده‌ی شکایت این خانواده علیه این کمپانی، در اختیار روزنامه‌ی لس آنجلس تایمز قرار داد. این مدارک توسط روزنامه به چاپ رسید. ما نیز به منظور رعایت حق خوانندگان ناگزیر از انتشار این خبر هستیم. هشدار: آنچه در پی می‌آید ممکن است برای شما ناخوشایند و آزاردهنده باشد، شما در خواندن ادامه‌ی این متن، مختار هستید.مقدمه: کمپانی AEG مسئول برگزاری تور This Is It مایکل جکسون در لندن بود. آنها مدتها در پی عقد قراردادی با مایکل بودند. مایکل در کمال تاسف پیش از آغاز تور از دنیا رفت و دو سال پس از فوتش، پزشک مخصوص او به جرم قتل غیر عمد راهی زندان شد. مایکل به بیخوابی مزمن مبتلا بود و دلسرد از تاثیر هرگونه داروی خواب آور، به ماده‌ی بیهوش کننده‌ای به نام پروپوفول پناه برد. دکتر کانراد موری، یک پزشک متخصص قلب هر شب مقداری از این دارو را به مایکل تزریق می‌کرد تا او بتواند چند ساعتی را بخوابد. مایکل برای انجام این تور به یک فاکتور اساسی نیاز داشت: خواب! بر اساس شواهدی که در دادگاه عالی لس آنجلس ارائه شد، مایکل اطمینان داشت که تا وقتی یک پزشک این دارو را به او تزریق کند، خطری تهدیدش نخواهد کرد. صبح روز ۲۵ ژوئن مایکل جکسون بر اثر خفگی و ایست قلبی ناشی از تزریق پروپوفول به اغما فرو رفت و در نبود پزشک از دنیا رفت. دکتر موری بیرون از اتاق با گوشی تلفن‌اش سرگرم بود. درون اتاق هیچگونه تجهیزات پزشکی وجود نداشت در حالیکه وجود دستگاه سنجش ضربان قلب با بوق هشدار دهنده و دستگاه‌ شوک برای احیای قلبی بر بالین فردی که بیهوش شده است، لازم و ضروری است. پس از فوت مایکل، کمپانی AEG ادعا کرد که از روش درمانی عجیب و خطرناک موری آگاهی نداشته است. و نیز مشخص شد که کمپانی، درخواست موری برای تامین تجهیزات پزشکی مورد نیاز او را رد کرده بود. کاترین جکسون، مادر مایکل مدتی پیش دادخواستی را علیه کمپانی به دادگاه ارائه داد. وی مدعی بود که کمپانی از وضعیت جسمانی مایکل و نیز روش درمانی موری باخبر بوده است و به همین دلیل در مرگ پسرش مقصر است. کمپانی پیوسته این ادعا را رد کرده است. این پرونده سال آینده در دادگاه بحث می‌شود و کمپانی AEG در صورت گناهکار شناخته شدن، ملزم به پرداخت خسارت خواهد شد. محتوای ایمیل‌ها چیست؟ ایمیل‌هایی که به تازگی فاش شده است، نشان می‌دهد که کمپانی پیش از فوت مایکل نسبت به وضعیت جسمانی او دچار ترس و تردید شده بود، اما با این حال هیچ اقدام پزشکی خاصی برای کمک به مایکل صورت نپذیرفت و اینکه پزشک موری اطمینان خاطر داده بود که مایکل در وضعیت جسمانی مطلوبی قرار دارد و از هر جهت انسان سالمی است. این چیزی است که پزشکی قانونی پس از فوت مایکل و کالبدشکافی بدن او، مورد تایید قرار داد. همچنین باید به این نکته اشاره کرد که این تعداد از میان خیل عظیم ایمیل‌ها دستچین شده‌اند و شاید حاوی اطلاعات گمراه کننده باشند. قاضی پرونده دستور اکید داده بود که این اطلاعات محرمانه بمانند. یکی از ایمیل‌ها مربوط است به نخستین نشستی که در راه برگزاری تور This Is It انجام گرفته بود. در سپتامبر سال ۲۰۰۸ موسس AEG، فیل آنسکاتز (Phil Anschutz) از مایکل برای آمدن به ویلایش در لاس وگاس دعوت کرده بود. پل گانگور (Paul Gongaware) یکی از مدیران کمپانی که مایکل را از نزدیک می‌شناخت، برای این دیدار یک استراتژی درنظر گرفت و در ایمیل به فیل آنسکاتز گفت: "لباس‌ راحت بپوش. ام‌جی نسبت به کت شلواری‌ها بدگمان است. و با مایکی نرم حرف بزن." او همچنین به آنسکاتز هشدار داد که از درآمد انتظاری ۱۳۲ میلیون دلاری تور چیزی نگوید زیرا به اندازه‌ی کافی بالا نیست. "این رقمی نیست که ام‌جی می‌خواهد بشنود. او فکر می‌کند بزرگتر از این حرفهاست." مایکل و کمپانی در ژانویه‌ی ۲۰۰۹ یک قرارداد امضا کردند. مایکل وعده‌ی یک نمایش طراز اول را داد و کمپانی متعهد شد که از تور This Is It پشتیبانی کند. اگر به هر دلیلی مایکل از اجرای تور بازمی‌ماند، طبق قرارداد، کمپانی از درآمد کمپانی نشر موسیقی مایکل برای پوشش خسارت‌اش بهره می‌گرفت. اما درون کمپانی تعدادی به توانایی مایکل شک داشتند، برای مثال دان بکرمن (Dan Beckerman) در ایمیلی به رندی فیلیپس (Randy Phillips) مدیر عامل کمپانی در این باره ابراز نگرانی می‌کند اما فیلیپس در پاسخ نوشته است که گذشت زمان و انجام تمرینات همه چیز را حل می‌کند. فیلیپس در پاسخ به ایمیلی دیگر در مورد توانایی مایکل در برگزاری این تور نوشته است: "او مجبور است وگرنه یک فاجعه‌ی مالی رخ خواهد داد." به موجب قرارداد، مایکل باید تحت بررسی پزشکی قرار می‌گرفت. نه روز پس از امضای قرارداد تور، یک پزشک نیویورکی به خانه‌ی مایکل در هالمبی هیلز، لس آنجلس رفت. دکتر دیوید اسلاویت (David Slavit) شرایط جسمانی مایکل را عالی توصیف کرد. (چیزی که پزشکی قانونی پس از مرگ مایکل تایید نمود.) طی ماه‌های بعد کمپانی در رسانه‌ها فریاد زد که ستاره‌شان سالم و سلامت است و تور برگزار خواهد شد. در سال ۱۹۹۳ مایکل چند کنسرت پایانی تور دنجروس را بنا به صلاحدید پزشکان و به خاطر مصرف قرص‌های مسکن لغو کرده بود. این پزشک در گواهی خود نوشته بود که مشکلات گذشته که موجب لغو بعضی از اجراهای زنده‌ی مایکل شده بود، ناشی از خستگی بیش از حد و مشکل کم شدن آب بدن وی بوده ست. در فرم پزشکی، مایکل در پاسخ به این پرسش که آیا سابقه‌ی اعتیاد به الکل یا مواد مخدر دارد، گزینه‌ی "خیر" را علامت زده بود. پس از آن قرار بر این شد که مایکل طی کنفرانسی در ماه مارس، خبر برگزار تور را اعلام نماید اما بخشی از ایمیل‌ها حاکی از این است که کمپانی طی آن روزها دچار ترس و عدم اطمینان شده بود و از این وحشت داشت که مایکل به تعهداتش عمل نکند. پل گانگور در همین ارتباط برای فیلیپس نوشته بود: "ما داریم ریسک می‌کنیم، نمی‌توانیم از این پروژه دست بکشیم اما ام‌جی سعی خواهد کرد که کار را متوقف کند زیرا تنبل است و بطور مداوم نظرش را تغییر می‌دهد. با این قرارداد، دست و پایش بسته شده است، او هیچ حق انتخاب دیگری ندارد. او قرارداد امضا کرده است." اما کمپانی در ظاهر سخنان دیگری می‌گفت: "این مرد بسیار عاقل است و بر کارش تمرکز بالایی دارد. او سالم و سلامت است." این چیزی است که تیم لویک، رئیس کل کمپانی (Tim Leiweke) یک روز قبل از کنفرانس مطبوعاتی مایکل در لندن، طی یک مهمانی شام به اعضای صنعت سرگرمی گفت. فردای آن روز رندی فیلیپس در ایمیلی عجیب که صبح زود برای ییس‌اش تیم لویک فرستاد، نوشته بود: "مایکل خودش را درون اتاق هتل حبس کرده است. او دلسرد است و مشروبات الکلی مصرف کرده. من دارم سعی می‌کنم او را هوشیار کنم." مدیر بی‌درنگ به فیلیپس پاسخ می‌دهد: "مرا دست انداخته‌ای؟" فیلیپس در ادامه می‌گوید: "آنقدر بلند بر سرش داد زدم که دیوارها لرزیدند. حالا که وقت نمایش رسیده، از نظر احساسی فلج شده و دچار حس نفرت از خود گشته است. او تا سرحد مرگ ترسیده است." مایکل تا چند ساعت بعد باید در تالار O۲ طی یک نشست مطبوعاتی، خبر مهمی را اعلام می‌کرد. مایکل برای شرکت در کنفرانس خبری و اعلام برگزاری تور This Is It در لندن راهی این شهر شده بود. ویدیوی مربوط به سخنان مایکل در این کنفرانس را می‌توانید در اینجا دانلود کنید. در این ویدیو مایکل هوشیار و سرحال به نظر می‌رسد. اکنون با افشای این اطلاعات در رسانه‌ها، ماروین پوتنام وکیل کمپانی می‌گوید که این ایمیل‌ها دستچین شده‌ و اغراق آمیزند. وی همچنین گفته است که رندی فیلیپس در ایمیل‌هایش اغراق کرده و اینکه مایکل آن روز فقط تا حدی مضطرب بوده است. او همچنین به لس آنجلس تایمز گفته است: "مایکل جکسون یک مرد بالغ بود. اینکه بگویم او از پس انجام امورات خودش برنمی‌آمد، گزافه گویی است." وکیل کمپانی همچنین ابراز داشته است که خانواده‌ی جکسون این ایمیل‌ها را با این ایده که تصویر بدی از کمپانی در ذهن مردم می‌سازند، افشا کرده‌‌ است. به هر حال مایکل آن روز با نود دقیقه تاخیر به کنفرانس رسید. او سخنرانی بسیار کوتاه و مختصری ارائه داد اما همین کافی بود تا هواخواهانش را دیوانه‌تر کند. مایکل اعلام کرد که ده کنسرت در لندن برگزار می‌کند و سایت فروش بلیط با هجوم خریداران از کار افتاد. تعداد کنسرت‌ها از ده به پنجاه رسید و یک میلیون بلیط طی چند ساعت دود شد. دو ماه بعد بیمه‌ی لویدز لندن، مایکل و کمپانی را بیمه کرد. به موجب این قرارداد حوادث طی تمرینات در لس آنجلس بیمه شد. قرار بر این بود که هنگامیکه مایکل برای اجرای تور به لندن می‌رفت، پس از معاینه‌ی پزشک مخصوص بیمه، برای بیماری و حتی فوت نیز تحت پوشش بیمه قرار بگیرد. سرپرستان AEG طی جلسه‌ی تمرین در ماه می برای نخستین بار با دکتر کانراد موری که بعدها قاتل جان مایکل شد، دیدار کردند. طی دادگاه سال گذشته که طی آن موری به تحمل چهار سال زندان محکوم شد، کمپانی اظهار کرد که مایکل بر استخدام این پزشک با دستمزد ماهانه‌ی ۱۵۰ هزار دلاری اصرار می‌ورزید. موری که بدهی سنگینی داشت و ممکن بود خانه‌اش را از دست بدهد، هر شب مقداری پروپوفول به مایکل تزریق می‌کرد تا وی بتواند بخوابد. پروپوفول یک ماده‌ی بیهوشی است که فقط در بیمارستان‌ها برای اعمال جراحی استفاده می‌شود. وکلای کمپانی گفته‌اند که AEG هیچگونه اطلاعی از تزریق پروپوفول به مایکل نداشت. مایکل پیش از آنکه موری به استخدام کمپانی درآید از دنیا رفت. این کمپانی هرگز پولی بابت دستمزد به موری پرداخت نکرد. برخی دیگر از ایمیل‌ها از جلسه‌های تمرین در میانه‌ی ماه ژوئن خبر می‌دهند. مدیران در برخی از ایمیل‌ها گله می‌کنند که مایکل در جلسات حاضر نمی‌شود، کند عمل می‌کند و یا آهنگ‌های مهمی را لب خوانی می‌کند. مایکل بردن، کارگردان موسیقی تور در ایمیلی نوشته است: "ام‌جی هنوز در وضعیتی نیست که این آهنگ‌ها را زنده بخواند و همزمان با آن برقصد." مایکل یک هفته غیبت داشت و وقتی در ۱۹ ژوئن بازگشت، از شدت ضعف نتوانست چیزی اجرا کند. آنها نسبت به وضعیت روحی و روانی مایکل نیز دچار نگرانی شدند. و این باعث گردید که فیلیپس در ایمیلی برای لویک بنویسد: "با مشکل بزرگی روبرو شده‌ایم." طی همین روزها، رندی فیلیپس در رسانه‌ها از سلامت مایکل جکسون و آمادگی‌اش برای تور تعریف و تمجید می‌کرد. اما کنی اورتگا، کارگردان تور برای فیلیپس نوشته بود که مایکل برای تور آماده نیست و از او درخواست کرد یک روانپزشک خبر کند. "نشانه‌های محکمی از پارانویا، اضطراب و وسواس در او دیده می‌شود. فکر می‌کنم بهترین کار اینست که یک روانشناس خبره خبر کنیم تا در اسرع وقت رفتارش را ارزیابی کند." اورتگا ادامه می‌دهد: "گویا دو روح در بدن او حضور دارد. یکی سعی می‌کند او را به آنچه که بود و هنوز هم می‌تواند باشد، بازگرداند و از ما می‌خواهد که به او زمان بدهیم و از او دست نکشیم؛ اما دیگری او را دچار ضعف و دردسر می‌کند." اورتگا که بیست سال مایکل را می‌شناخت در ایمیل خاطر نشان کرده بود: "من باور دارم که در مواجه با این امر به راهنمایی تخصصی نیاز داریم." فیلیپس با درخواست اورتگا مخالفت کرد و نوشت: "لازم نیست شما، من یا هر فرد دیگری ادعای دانش روانشناسی و پزشکی بکنیم." وی نوشته است که از وقتی با پزشک موری همکار شده است، احترام شایانی نسبت به او پیدا کرده و اینکه موری اطمینان داده است که "مایکل آماده است." فیلیپس در ادامه می‌نویسد: "او پزشک بی‌نهایت موفقی است، ما همه چیز را بررسی کرده‌ایم. او از روی نیاز به پول حرف نمی‌زند و مرد بیغرض و اخلاق‌گرایی است." پس از دیداری که همان روز برگزار شد، مایکل قول داد که بهتر کار کند و موری گفت که به او کمک می‌کند. دو شب پایانی تمرینات، مایکل غوغا کرد. کنی اورتگا سال گذشته مشابه همین اطلاعات را در دادگاه رسیدگی به اتهام کانراد موری بیان داشته بود. در آن زمان کمپانی طی مصاحبه‌هایی ادعا کرده بود که با دقت نظر نسبت به نگرانی‌های کنی اورتگا و سایرین وارد عمل شده بود و مایکل و پزشکش را تحت نظر داشت. ایمیل‌های بسیار نشان می‌دهد که در همین زمان بیمه‌ی لویدز لندن، کمپانی را برای تعیین وقتی جهت معاینه‌ی پزشکی مایکل تحت فشار گذاشته بود. لویدز پیش از عقد قرارداد می‌بایست نسبت به سلامت مایکل مطمئن میشد. کمپانی سعی داشت که لویدز را از این کار منصرف کند و پیشنهاد داد که پزشک موری شرح سلامت بیمارش را برای آنان خواهد فرستاد. لویدز این پیشنهاد را نپذیرفت و اصرار داشت که از سه تن از پزشکان مورد اعتماد خود برای تست ضربان قلب مایکل و باقی مسائل استفاده کند. لویدز لندن از کمپانی درخواست کرده بود که پرونده‌ی کامل پزشکی مربوط به پنج سال اخیر مایکل جکسون را در اختیار بگیرد. کمپانی عقیده داشت که موری بهترین گزینه برای تهیه‌ی این پرونده است و دست کم در ده ایمیل به وی یادآور شد که این پرونده را تکمیل نماید. موری در روز ۲۵ ژوئن در اتاقی که مایکل جکسون در آن در شرف مرگ بود، در پاسخ به کمپانی نوشت: "مایکل اجازه‌ی دسترسی به مدارک پزشکی‌اش را نمی‌دهد." کمتر از یک ساعت بعد، مایکل از تنفس بازایستاد و دچار حمله‌ی قلبی شد و درگذشت. یک هفته بعد، کمپانی خسارت ۱۷.۵ میلیون دلاری‌اش را از لویدز لندن طلب کرد و بطور علنی اعلام نمود که مبلغ اصلی قرارداد بیمه برابر با ۳۵ میلیون دلار بوده است. پس از مدتی مشخص شد که فوت مایکل برای کمپانی سودآور بوده است. آنها از تهیه کنندگان فیلم This Is It بودند که بیش از ۲۶۰ میلیون دلار فروش داشت. فیلیپس دو ماه پس از فوت مایکل در ماه آگوست، در ایمیلی به همکارش نوشت: "مرگ مایکل غم‌انگیز است اما زندگی جریان دارد. AEG از طریق فروش کالاها، فروش بلیط، نمایش یادگاری‌های او و انتشار دی‌وی‌دی فیلم، کسب درآمد می‌کند." او اضافه کرده است: "البته هنوز آرزو می‌کنم که او زنده بود." ایمیل‌‌های افشاه شده حاوی اطلاعات خصوصی درست یا نادرستی از وضعیت جسمانی و روحی مایکل جکسون است اما بیش از آن، حرص و طمع کمپانی را برای رسیدن به پول عیان می‌سازد. کمپانی گفته است که این اطلاعات به شکل محرمانه در اختیار کاترین جکسون و وکلایش و نه هیچکس دیگری قرار داده شده بود. آنها کاترین و وکلای او را مسئول نشت اطلاعات می‌دانند. اگر این ادعا صحت داشته باشد، احتمالا این واکنشی از سوی آنان نسبت به سوء رفتار کمپانی و یا تلاش برای مقابله با آنان از طریق تحریک احساسات عمومی بوده است. این کمپانی مدتی پیش به منظور تکمیل پرونده، پرسش‌نامه‌هایی را در اختیار مادر و فرزندان مایکل جکسون قرار داد که شامل سوال‌هایی بسیار شخصی و خصوصی در رابطه با مایکل بود و اعتراض کاترین را برانگیخت. پرونده‌ی شکایت خانواده‌ی جکسون از این کمپانی بسیار بحث برانگیز شده است و با افشای این اطلاعات محرمانه وارد فاز جدیدی گشته است. این اطلاعات شاید احساسات هوداران مایکل را علیه کمپانی تحریک کند اما از نقطه نظر قانونی می‌تواند روند رسیدگی به پرونده را به ضرر خانواده‌ی جکسون تغییر دهد. گذشته از این، انتشار اطلاعات دوباره در مورد مرگ مایکل، برای فرزندان و هواداران او دردناک‌تر بوده‌ است، به همین دلیل انگیزه‌ی اصلی افشای این اطلاعات آنچنان قابل درک نیست. مدارک موجود در این پرونده باید مهر و موم می‌ماند و به همین دلیل کمپانی روز گذشته به دلیل نشر مدارک، علیه این خانواده اعلام جرم کرد و از دادگاه تقاضای مجازات نمود. این کمپانی طی دو دادخواستی که در دادگاه عالی لس آنجلس تکمیل نموده است، تقاضای ۵۰ هزار دلار جریمه‌ی نقدی کرده و خواستار آن شده است که بررسی دقیقی پیرامون چگونگی نشت مدارک انجام گرفته و عوامل انسانی مرتبط با این تخلف، شناسایی شوند. جلسه‌ای برای روز ۲۴ اکتبر برای رسیدگی به این پرونده تعیین شده است. کمپانی همچنین از قاضی خواسته است تا مانع از آن شود که خانواده‌ی جکسون از اطلاعات لو رفته در دادگاه استفاده نماید. در صورت تایید قاضی، کاترین جکسون اجازه نخواهد داشت که از این مدارک علیه کمپانی استفاده کند. منبع: eMJey.com / LA Times

روز جمعه مستند بد۲۵ در فستیوال فیلم ونیز اکران شد که شرح آن را در اینجا خواندید. طی آن روز جان برانکا، BAD را یک آلبوم بسیار خاص برای مایکل توصیف کرد و گفت: "این نخستین آلبومی بود که مایکل در تهیه‌ی کلیت آن نقش اساسی داشت. او نه تا از یازده آهنگ آلبوم را شخصا نوشت." او گفت که این فیلم برای فرزندان مایکل نمایش داده خواهد شد. این سرپرست بنیاد مایکل جکسون همچنین تایید کرد که مستند بد۲۵ در روز جشن شکرگزاری در ماه نوامبر از تلویزیون ای‌بی‌‎سی آمریکا به نمایش درخواهد آمد و اینکه فیلم به منظور نمایش خانگی نیز بر روی دیسک عرضه خواهد شد. او جزئیات بیشتری ارائه نداد اما اسپایک لی در توییترش نوشت که دی‌وی‌دی این فیلم در اوایل ۲۰۱۳ منتشر می‌گردد. این دی‌وی‌دی علاوه بر فیلم اصلی شامل صحنه‌های مرتبط دیگری با فیلم است که در سینما نمایش داده نمی‌شود. در مورد عرضه‌ی بلو-ری اطلاعی در دست نیست. جان برانکا همچنین گفته است که فیلم به سینماها نیز خواهد آمد و به گفته‌ی اسپایک لی این فیلم در سینماهای آمریکا نمایش داده نخواهد شد. مشخص نیست کدامین کشورها میزبان این فیلم خواهند بود. می‌توانید ویدیوی مربوط به مصاحبه با اسپایک لی و جان برانکا در فستیوال ونیز را در یوتوب تماشا کنید. جان برانکا و اسپایک لی از اهمیت بد۲۵ صحبت می‌کنند و اسپایک لی سخنان خود را با گفتن "شامون" (تکیه کلام مایکل از آهنگ بد) به پایان می‌رساند. او در کنفرانس مطبوعاتی نیز از همین تکیه کلام استفاده کرده بود. Chamone با تلفظ شامون شیوه‌ی مایکل برای بیان Come on است. منبع: eMJey.com / Chicago Tribune

روز گذشته پیش از آغاز جلسه‌ی دادگاه رسیدگی به تخلفات هاوارد مان مبنی بر نقض قانون کپی رایت، توافقی میان او و بنیاد مایکل جکسون حاصل شد. به موجب این توافق او ۲.۵ میلیون دلار به بنیاد می‌پردازد. پیشتر هاوارد مان مدعی شده بود که با ارائه‌ی مدارکی حقانیت خود را ثابت می‌کند اما قاضی یادآور شده بود که به نظر نمی‌آید وی بتواند از عهده‌ی پرداخت هزینه‌ی سنگین رسیدگی به این پرونده برآید و یک کارشناس نیز تخمین زده بود که ارزش پروانه‌های حق امتیازی که مان نقض کرده است بین ۵ تا ۱۲ میلیون دلار است. توافق روز گذشته به نزاعی یک ساله و نیمه پیرامون حق استفاده از نام و آثار مایکل جکسون خاتمه می‌دهد و همچنین مان را از تکرار دوباره‌ی این اقدامات بازمی‌دارد. هاوارد مان مدیر عامل شرکت Vintage Pop Media Group است. این شرکت وب سایتی را که هاوارد مان از طریق آن محصولات مایکل جکسون از جمله کتاب یادبود کاترین را به فروش می‌رساند، مدیریت می‌کرد. بنیاد مایکل گفته بود که ۲۵ هزار نسخه از این کتاب ۱۵۰ صفحه‌ای به فروش رفته و درآمدی ۱.۵ میلیون دلاری عاید شرکت شده است، اما وکیل هاوارد مان پاسخ داده است که فروش واقعی رقم بسیار ناچیزی بوده و موکلش دچار یک زیان بزرگ شده است. به گفته‌ی ضیا مدبر یکی از وکلای بنیاد مایکل، این شرکت مسئول پرداخت ۲ میلیون دلار از خسارت است و مابقی برعهده‌ی Vintage Associates LLC خواهد بود. شرکت اخیر، متولی اجناسی بود که توسط شرکت پاپ مدیا فروخته می‌شد. وکیل هاوارد مان از اظهار نظر پیرامون این توافق خودداری کرده اما هاوارد ویتزمن، وکیل بنیاد ابراز خوشنودی کرده که بنیاد این پرونده را پشت سر گذاشته است. هاوارد مان همچنین پیشتر مدعی شده بود که می‌تواند اعتبار وصیت نامه‌ی مایکل را به چالش بکشد که قاضی به وی هشدار داد او هیچ صلاحیتی برای اظهار نظر در مورد وصیت نامه‌ی مایکل و یا سرپرستان بنیاد وی را ندارد. منبع: eMJey.com / Washington Post