William James Adams Jr که بیشتر با نام Will.I.Am شناخته میشود، از چگونگی شکل گیری همکاری اش با سلطان پاپ میگوید. موضوع اصلی بحثمون باید در مورد همکاری تو با مایکل جکسون باشه؟ آره، من ماه دسامبر دوباره میرم پیشش تا کارمون رو شروع کنیم. اون به من زنگ زد و من فکر کردم یکی داره مزه می پرونه. شنیدم که یکی میگفت: (صدای مایکل را تقلید میکند) سلام. من مایکلم. من هم گفتم: خوب خوش به حالت. تمومش کن. بعد اون دوباره گفت: میخوام واسه موفقیت هات بهت تبریک بگم. تو موسیقی قوی ای رو واسه دنیا میسازی و به کاری که میکنی اعتقاد داری. من خیلی وقته که دارم کارهات رو دنبال میکنم. عیبی نداره اگه هر روز ساعت چهار بعد از ظهر بهت زنگ بزنم؟ بعدش اون هر روز سر ساعت چهار بهم زنگ میزد. من اون موقع سرگرم تور Pussycat Dolls بودم. به خاطر همین هم تو اتوبوس کارم رو روی موسیقی اون شروع کردم. کار کردن با مایکل نسبت به کار با بقیه متفاوته؟ خوب، هی با خودم فکر میکردم الان که مایکل رو ببینم چی میشه؟ اون چی کار میکنه؟ وقتی بالاخره دیدمش و با هم نشستیم حرف زدیم، عصبی و مضطرب بودم. نمیتونستم مثل موقعی که جاستین تیمبرلیک یا بقیه رو میبینم باشم. من همه ی عمرم مایکل برام یه بت بوده. مجبور بودم باهاش صادق باشم به همین خاطر بهش گفتم کار کردن باهاش برام سخته. اونم پرسید چرا؟ من هم براش توضیح دادم که من با موسیقی جاستین تیمبرلیک بزرگ نشدم. واسه همینم کار کردن با اون برام راحته. من و جاستین با هم تو یه سطحیم و وقتی که تو استودیو با یه نفر کار میکنین باید هم سطح باشین. نه بالاتر و نه پایین تر. وقتی با Nas کار میکردم، فکر نمیکردم که دارم با بزرگ ترین ترانه سرای جهان کار میکنم. با هرکسی که کار میکنین باید خودتون رو در سطح اون قرار بدین. من واقعا باید در مورد کار با مایکل با این مسئله دست و پنجه نرم میکردم. از لحاظ شخصی چی؟ تو مایکل رو دوست داری؟ از لحاظ شخصی، جالب و باحال بود. من تموم روز اول ملاقاتمون رو صرف سوال پرسیدن از اون کردم. مثلا اینکه وقتی واسه اولین بار رقص مونواک رو انجام دادی، چجوری بود؟ چه حسی داشت؟ تقریبا به یه مصاحبه تبدیل شده بود. همه ی موسیقی ای که ما امروز داریم میسازیم، از اون سرچشمه گرفته. تمامش از مایکل جکسون و جیمز براون اومده. مایکل به من گفت که تمام مدت منبع الهامش جیمز براون بوده. من هم گفتم «اوه جدی؟ من با جیمز براون کار کردم.» اون گفت «تو با جیمز براون کار کردی؟ من همیشه دوست داشتم باهاش کار کنم.» بعد من گفتم خوب بیا انجامش بدیم. و خلاصه اینجوری شد که من واسه جلو رفتن کمی اعتماد بنفس پیدا کردم. آیا فشار زیادی روت هست که یه آلبوم عالی از کار در بیاری؟ ما راجع به کاری که میخواستیم انجام بدیم حرف زدیم. اینکه چطوری قراره با Thriller رقابت کنیم. من بهش گفتم: مایکل، تو چطوری با خودت رقابت میکنی؟ من میدونم چطوری باید با بازار موسیقی رقابت کنم. اما وقتی تو تموم این بازار موسیقی رو به هر شکلی از کلوپهای موسیقی گرفته تا اسپانسورها و ویدئو ها تحت تاثیر قرار میدی، چطوری میخوای با خودت رقابت کنی؟ اون در جوابم گفت «اوه خدا حفظت کنه.» من ادامه دادم «نه جدی میگم. باهات تعارف تیکه پاره نمیکنم. وقتی با هم وارد استودیو میشیم باید اینو بدونم چون موسیقی هم باید مبین همین باشه.» ما با هم یه بحث عمیق و مفصل داشتیم و از کامپیوتر، یوتوب، مای اسپیس، آی تونز، سینما و چیزهای امروزی حرف زدیم. به این همه آهنگی که هر هفته بیرون میاد نگاه کنین. عمرشون فقط یه هفته است. احتمالا آهنگهایی رو که هشت هفته پیش بیرون اومدن دیگه گوش نمیکنین. اما مردم هنوزم دارن به Billie Jean و Beat It گوش میدن. منبع: eMJey / mjtkop

اختراعات ثبت شده از مایکل و دیگر ستارگان بر روی جستجو گر گوگل قرار داده شده است. در طول این سالیان مایکل با رقص خود مردم بسیاری را شگفت زده کرده است. اگر حرکت برگشت به عقب مایکل یا همان مونواک (به انتهای متن رجوع کنید) را کنار بگذاریم، حرکت دیگری نیز هست که مایه ی شگفتی بسیاری گشته است. آیا راز این شگفتی ها در یک جفت کفش است؟ به تازگی فاش شده است که مایکل در سال ۱۹۹۳ یک جفت کفش "ضد جاذبه" ای را که پیشتر اختراع کرده بود، به ثبت رسانده بود. اختراع بی نظیر مایکل یک جفت کفش بود. کفشهایی که به مایکل اجازه میداد هنگام اجرای آهنگ Smooth Criminal بر روی صحنه به سمت زمین و در طرف جاذبه با زاویه ی ۴۵ درجه خم شود اما به زمین نخورد. تماشای حرکت مایکل راز این کفش در اینست که با استفاده از گیره های قفل مانندی که در پاشنه اش تعبیه گردیده، بر روی صحنه در محلهایی که برای این کار در نظر گرفته شده و گیره های مشابهی کار گذاشته شده است، قفل میشود. شماره ی ثبت این اختراع ۵,۲۵۵,۴۵۲ میباشد. بر روی وب سایت گوگل، هفت میلیون اختراع ثبت شده توسط دفاتر ثبت ایالات متحده در طی سالهای ۱۷۹۰ تا ۱۹۹۶ قابل دسترسی است. منبع: eMJey / mjtkop / google [شرح یکی از ماندگار ترین لحظات تاریخ موسیقی را این بار از زبان eMJey بخوانید: رقص مونواک مایکل در سال ۱۹۸۳، دنیا را تکان داد. در ۱۶ می سال ۱۹۸۳، مایکل آهنگ «Billie Jean» را در ویژه برنامه ی زنده ی تلویزیونی «بیست و پنجمین موتون: دیروز، امروز، برای همیشه» - (Motown ۲۵th) - که به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد تاسیس آن، تهیه شده بود؛ اجرا کرد. بیش از چهل و هفت میلیون آمریکایی این شو را تماشا کردند. از آن شب به بعد، بسیاری از چیزها تغییر کرد. کت سیاه براقی را که حالا دیگر افسانه ای شده است به تن کرده بود. به همراه کلاه سیاهش که برای اولین بار به سر میگذاشت و دستکش سفیدی که اکنون بسیار مشهور شده است، مایکل اجرای آهنگ «Billie Jean» را آغاز کرد و برای اولین بار، به مردم چیزی را نشان داد که بعدها به مهمترین علامت مشخصه ی او مبدل گشت.... رقص مونواک (Moon Walk) مایکل: "میتوانم بگویم که تماشاچی ها واقعا از اجرای من لذت میبردند. برادرانم به من گفتند که در گوشه های صحنه جمع شده بودند و با دهان باز مرا نگاه میکردند. والدین و خواهرانم در بین تماشاچی ها بودند. اما تنها چیزی که به خاطر میاورم، این است که پس از اتمام اجرای آهنگ، چشمانم را باز کردم و دریایی از مردم را دیدم که ایستاده بودند و مرا تشویق میکردند." برخی از تماشاچی ها بعدها گفتند که وقتی مایکل مونواک را اجرا کرد، اینطور بنظر رسید که تمام دنیا از حرکت باز ایستاده است. در مقاله ای در هفته نامه ی اینترتینمنت که در ۱۹ فوریه سال ۱۹۹۹ منتشر شد، این اجرای تاریخی اینگونه توصیف شده بود: "قدمی کوچک برای یک مرد و پرشی بزرگ برای موسیقی پاپ: مایکل جکسون در طی اجرای آهنگ «Billie Jean»، رقص مونواک اش را که ناقض قوانین فیزیک بود، به نمایش گذاشت. و حتی متخصصین ساخت موشک را نیز مات و مبهوت خود ساخت." دان میسچر، تهیه کننده و کارگردان ویژه برنامه های شبکه ی ان.بی.سی گفت: "ما ساعتها وقتمان را در اطاق تدوین، به بحث در باره ی تک تک صحنه های فیلم رقص او گذراندیم. او یک نمایش فوق العاده به اجرا گذاشت." او با رقصش، همه را دیوانه کرده بود! منبع: eMJey.com _ زندگی نامه ی مایکل جکسون]

جرمین جکسون، برادر بزرگتر مایکل، بار دیگر شایعه ی ورشکسته شدن وی را رد کرد. جرمین که در برنامه ی تلویزیونی انگلیسی Celebrity Big Brother حاضر شده بود، در گفتگو با جید گودی عنوان کرد که این شایعات همان چیزهایی هستند که رسانه ها تمایل دارند به عامه ی مردم بقبولانند. "نه، به هیچ وجه. این چیزی است که آنها (رسانه ها) میخواهند شما باور کنید." جرمین همچنین گفت که مایکل برای تغییر چیزهایی که از آنها راضی نبود، دست به جراحی زیبایی زده و این شخصیت وی را تغییر نداده است. "حتما چیزهایی بوده که او دوست نداشته، پس تغییرشان داده است. اما در درونش او هنوز مایکل است." منبع: eMJey / New Kerala

بنظر میرسد مایکل به سرعت و با جدیت، برنامه هایش برای بازگشت به عرصه ی موسیقی را به پیش میبرد. مایکل شام جمعه شب خود را با کنی اورتگا، کارگردان و طراح حرکات رقص و برنده ی جایزه ی امی، در یک محفل خصوصی در لاس وگاس صرف کرد. اورتگا در تور هیستوری نزدیک به یک دهه پیش نیز به عنوان طراح حرکات رقص با مایکل همکاری کرده بود. خبر رسیده که مایکل تماسی نیز با مادر و پدرش که ساکن لاس وگاس هستند، داشته است. جو جکسون، پدر مایکل روز شنبه در گفتگویی تلفنی با Review Journal اظهار کرده بود: "او روز جمعه با من و مادرش تماس گرفت." آنها پس از خروج مایکل از ایالات متحده و رفتن به بحرین، تا کنون با وی ملاقات نداشته اند. مایکل و اورتگا صحبتهایی نیز با استیو وین، انجام داده اند. وین فردی است که سیگفیرد و روی، شعبده بازانی که اکنون بسیار معروف شده اند را با یک برنامه در The Mirage به ستاره های فرا ملی مبدل ساخت. سابقه ی دوستی وین و مایکل به دهه های قبل بر میگردد. مایکل در برنامه ی The Mirage مهمان وی بود و حتی این صحبت در بین بود که وین قصد دارد مایکل را به لاس وگاس بیاورد. مایکل، وین را به عنوان شاهد برای دادگاه سال ۲۰۰۵ خود به وکلایش معرفی کرده بود. از کارهای اورتگا میتوان به کلیپ "Material Girl" از مدونا، مراسم افتتاحیه ی بازی های زمستانی المپیک Salt Lake City و بازی های تابستانی المپیک آتلانتا اشاره کرد. اورتگا در تورهای باربارا استرایسند، چر، گلوریا استفان، دایانا راس، گروه Pointer Sisters و Kiss نیز همکاری داشته است. منبع: eMJey / Las Vegas Review Journal