پدربزرگ من

خیلی ناراحت کننده ست فرزام عزیز...

بعضی از ما خودمو میگم نه تو اخلاقای عجیبی داریم...خیلی چیزها نزدیکمونه تو دستمونه تو بغلمونه اما تا وقتی هست قدرشو نمیدونیم و به محض از دست دادن تقلا میکنیم تا یک لحظه فقط یک لحظه باشه،برگرده،تا تمام نگفته ها و کوتاهی ها رو جبران کنیم
اما نباید ناراحت باشی...خیلی از حرفها رو شاید نباید گفت نمیشه گفت،خیلی وقتها به نگاه،یه لبخند،یه تماس میتونه هرچیزی که تو قلبت میگذره رو منتقل کنه.من مطمئنم که پدربزرگت احساسیو که بهش داشتی کاملا میفهمید..شاید بهتر از خودت.
خیلی خوشحالم که تو خانواده تون همچین شخصیتی داشتین،پدربزرگ من هم البته فقط از بعذ اخلاقی همینجوری بود همیشه به همه آرامش میداد،همه رو راهنمایی میکرد و درسهای بزرگی یادمون میداد با اینکه آدم چنداد تحصیل کرده ای نبود..

این انسانهای بزرگ تا ابد تو قلب ما میمونن و خاطراتشون فراموش نمیشه

عشق همیشه زنده ست

فرزام عزیزم. من دیر دیدم . واقعا بهت تسلیت میگم.کاش زودتر میدونستم . بهمین خاطر اینقدر افسرده ای ؟ میخوای پدربزرگو ناراحتش کنی ؟ ایشون حتما جای خیلی بهتری هستند از دنیای ما و همیشه چشماش دنبالته و مراقبته ! پس مراقب خودت باش ..دنیا ارزشش رو اصلا نداره !
خوشحالم که ناراحتیتو گفتی و خودت رو سبک کردی ...

روحش شاد
امیدورام غم اخرت باشه

ترمه، نسيم و mjforever ( همش اسمت يادم ميره) ، عزيزان از همتون ممنونم....
نسيم: من خودمم مطمئنم كه جاي بهتري از اينجاست... ممنون

ممنون
یاسمن هستم.

واقعا متاثر شدم فرزام جان
میدونی....همون طور که بقیه دوستان اشاره کردن،این مشکل همه ی ماست.تا وقتی عزیزانمون پیشمون هستن بهشون ابراز احساسات نمیکنیم،هی میگیم فردا،فردا،فردا....
یه بار یه جا خوندم:
"امروز را برای بیان احساست به عزیزانت غنیمت بشمار،شاید فردا احساسی باشد،اما عزیزی نباشد...."
بازم تسلیت یگم