گفته های مايکل عزيز (به ياد و خاطره قديم ها)

I believe in doing better work. Just like the old saying, 'You don't get older, you get better'."

من اعتقاد دارم كه كارها رو ميشه بهتر انجام داد. دقيقا مثل همون ضرب المثل قديمي ”شما پير نميشويد، بهتر ميشويد.“


What one wishes is to be touched by truth and to be able to interpret that truth so that one may use what one is feeling and
experiencing, be it despair or joy, in a way that will add meaning to one's life and will hopefully touch others as well. This is art in it's highest form. Those moments enlightenment are what I continue to live for." Moonwalk, the Autobiography

كتاب بيوگرافي مايكل به قلم خودش ـ مونواك: چيزي كه همه در آرزويش هستند، پي بردن به حقيقت و تفسير اين حقيقت است بطوريكه يك نفر بتواند احساس و تجربه ي يك نفر ديگر را در راهي كه به زندگي اش معنا ميبخشد و اميد دارد بر سايرين نيز تاثير بگذارد، به كار برد. حالا ميخواهد ياس و نوميدي باشد يا شعف و لذت... اين هنر است در بالاترين شكل خود. اين لحظات روشنگري چيزي است كه من براي آنها به زندگي ادامه ميدهم.



Both mom and dad knew that music was a way of keeping the family together in a neighborhood where gangs recruited kids my brothers' ages."

هم مامان و هم بابا ميدونستن كه موسيقي وسيله اي بود كه ميتونستن با اون خانواده رو در محله اي كه گروههاي خلافكار پسرهاي همسن و سال برادرهاي من رو به خدمت ميگرفتن، در كنار هم حفظ كنن.

"When I was young, the people I watched were the real showmen--James Brown, Sammy Davis Jr., Fred Astaire, Gene Kelly. A great showman touches everybody."

وقتي بچه بودم، كار شومن هاي واقعي رو تماشا ميكردم، جيمز برون، سمي ديويس جونيور، فرد آستر، جين كلي، يك شومن فوق عالي همه را تحت تاثير قرار ميدهد.



"I feel guilty just sitting around when I know I can be doing something."

اگر فقط يك گوشه بنشينم در حاليه ميدانم ميتوانم كاري انجام بدهم، احساس گناه به من دست ميدهد.


"It was hard to have your life turn into public property, even if you appreciated that people were interested in you because of your music."

خيلي سخت است كه زندگيتان به مايملك عمومي مردم بدل شود. حتي اگر به خاطر علاقه اي كه آنها به موسيقي شما نشان ميدهند، قدر شناس باشيد.

26 آگوست 2002 - پيام مايکل به مردم آلمان
جمعه گذشته شبکه تلويزيونی ZDF آلمان به طور مستقيم پيام مايکل را از Las Vegas پخش کرد:
"من عميق ترين همدرديها را، از صميم قلب، به مردم آلمان می فرستم. شما تنها نيستيد، من روحا" با شما هستم و در دعاهايم شما را ياد می کنم. به ياد داشته باشيد، خدا با شماست... با تمام عشق و علاقه، هميشه دوستتان دارم. متشکرم."

مگه مردم آلمان اونموقع چی کارشون بود که مایکل پیام فرستاد ؟

راستش منم دقیقا نمیدونم اینا مال بخش سخنرانی هاست میتونی از مدیرا بپرسی شاید بدونن

"I never smile when I dance."
من وقتي ميرقصم هرگز لبخند نميزنم.

Even at home, I'm lonely. I sit in my room sometimes and cry. It's so hard to make friends, and there are some things you can't talk to your parents about. I sometimes walk around the neighborhood at night, just hoping to find someone to talk to. But I just end up coming home."

حتي در خانه هم احساس تنهايي ميكنم. بعضي وقتها در اتاقم مينشينم و گريه ميكنم. دوست پيدا كردن خيلي سخت است. و چيزهايي هست كه نميتوانيد راجع به آن با پدر و مادرتان صحبت كنيد. من گاهي اوقات شبها در اطراف خانه پرسه ميزنم تا شايد يك نفر را پيدا كنم كه با او حرف بزنم. اما آخر سر بي نتيجه به خانه بر ميگردم.


I am a very sensitive person. A person with very vulnerable feelings. My best friends in the whole world are children and animals. They're the ones who tell the truth and love you openly and without reservation. Adults have learned how to hide their feeling and their emotions. They can lie. They will smile to your face and say bad things behind your back. Children haven't learned those things yet, and they can't hurt you."

من فرد بسيار حساسي هستم. فردي با احساسات بسيار آسيب پذير. بهترين دوستان من در كل دنيا, بچه ها و حيوانات هستن. اونها حقيقت رو ميگن و رك و راست و بدون قيد و شرط بقيه رو دوست دارن. بزرگسالها ياد گرفته اند كه چطوري احساسات و هيجانات خودشون رو پنهان كنن. اونها ميتونن دروغ بگن. اونها به صورت شما لبخند ميزنن و پشت سرتون غيبت ميكنن. بچه ها هنوز همچين چيزهايي رو ياد نگرفته اند و نميتونن به ديگران صدمه بزنن.