طی روزهای آخر هفته از ۲۴ تا ۲۶ ماه آگوست فستیوالی با عنوان MJFanvention۲۰۱۲ در شیکاگو و گری برپا خواهد شد. این جشن‌ها در کنار رقص و موسیقی و آواز، شامل برنامه‌ی آموزشی نیز هستند. برپا کنندگان این جشن تصمیم دارند طی این سه روز آنچه را که باعث شد مایکل جکسون؛ مایکل جکسون شود به سمع و نظر شرکت کنندگان برسانند. گروه MJFanvention بانی این جشن است و شهردار گری از اینکه آنها این شهر را نیز در جشن خود سهیم کرده‌اند، ابراز خوشنودی کرده و گفته است: "هواداران مایکل جکسون در همه جا هستند. اما همه چیز از همینجا، از گری شروع شد." جو ووگل، نویسنده‌ی سه کتاب در مورد مایکل جکسون یکی از مهمانان این جشن خواهد بود. منبع: eMJey.com / mjfanvention

همیشه به خاطر داشته باشیم که یک روز در زندگی ما (۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ - ۵ تیر ۱۳۸۸) فرشته‌ای به خانه‌اش بازگشت. بخش کوچکی از آنچه که شما در وبلاگ و فیسبوک نوشتید:مردی در آینه: مایکل جکسون، مردی که با پاهای مقدسش می‌رقصید و بادستهای بخشند‌ه‌اش می‌بخشید. علیرضا: بعد از رفتن‌ات تمام آرزوی من این است که هدفت را دنبال کنم. شاپرک: نه، وداع ممکن نیست. دلتنگ حضور جسمانی تو - دروغ چرا؟ - اما رفتن‌ات را باکی‌ام نیست، غم‌ام نیست تا که تو معمای منی. بهروز: سه سال چیست، سیصد سال دیگر هم اگر زنده باشم باز هم مرگت را بزرگترین دروغ دنیا میدانم. سما: سپاس مایکل... به خاطر همه‌ی هدیه‌های زیبایی که از تو دریافت کردم. نوید: مایکل بخشی از وجود همه‌ی ما بود. نیما: من تو را نه تنها به عنوان برترین هنرمند جهان، بلکه به عنوان یک رهبر، مرشد معنوی ستایش میکنم. مهسا: این همه احساس مشترک برای یک نفر، معجزه است. و در فیسبوک: مهرشاد: به نظر من هر ستاره نمادیست از انسانی بزرگ که روزی روی این زمین زندگی کرده است! جالب اینکه هنوز هم آنها هستند که همچون فانوسی اطراف خود را روشن میکنند! ستاره‌هایی که از دور بسیار زیبا به نظر میرسند ولی از نزدیک پرهستند از نقش و نگارهایی که روزگار ستمگر روی بدنشان کنده است. تو هم یکی از همین ستاره‌ها هستی. به روی خودت نمی‌آوری ولی این را از چشمانت که هیچوقت به من دروغ نمی‌گویند میفهمم! احسان: دیدارت آرزویی دست نیافتنی شد ولی حس نزدیکی‌ام بیشتر می‌شود آن دم که فریاد می زنی "تو تنها نیستی" و مرا آنچنان مست می‌کند صدایت که تنها تو می‌دانی. پیمان: طی سالهای آتی قرار است آهنگ‌ها، کنسرت‌ها، ویدئوها و آلبوم‌های پخش نشده‌ای از او منتشر شود و احتمالا موفقیت‌های مایکل جکسون را تکرار کند اما چیزی که هیچگاه تکرار نخواهد شد خود مایکل جکسون است. با سپاس از تمامی دوستانی که احساسات و ناگفته‌های خودشان را با ما درمیان گذاشتند. می‌توانید این دیدگاه‌ها را در وبلاگ و یا فیسبوک بطور کامل مطالعه نمایید. (دیدگاه‌های وبلاگ بر اساس امتیازی که شما به آنها داده‌اید برای انعکاس در اخبار انتخاب شدند.) eMJey.com

کانراد موری دوشنبه‌ی هفته‌ی گذشته در سالگرد فوت مایکل جکسون با E! News مصاحبه کرد. موری که پزشک مخصوص مایکل بود، به جرم قتل غیرعمد وی در زندان به سر می‌برد. شاید گمان می‌کنید که پزشک موری در سومین سال فوت بیماری که خود مسئول مرگش بوده است، از خانواده‌‌ی وی طلب بخشش کرده و اشتباه خود را پذیرفته است. اما اصلا چنین نیست. موری هیچ نشانی از پشیمانی و همدردی را از خود بروز نمی‌دهد.او در مصاحبه‌ی جدیدش تاسف خورد که چرا به توصیه‌ی وکیلش گوش داده و در دفاع از خود در برابر هیئت منصفه چند کلامی سخن نگفته بود. او همچنان خود را بیگناه می‌داند. وکیل کنونی او، والری واس می‌گوید تنها تاسف موری از این جهت است که در دادگاه سکوت اختیار کرده بود. خانم واس می‌گوید: "اد چرنوف وکیل او مصمم بود که موری نباید شهادت دهد. مایکل فلانگان دیگر وکیل او بر این رای بود که او باید شهادت دهد. در آخر موری تصمیم گرفت که شهادت ندهد." طی این مصاحبه مشخص شد که کانراد موری در زندان تمام مدت مشغول ارزیابی ناعدالتی‌ای است که در حقش روا شده: یک مجازات شیطانی برای مردی بیگناه. وقتی مصاحبه‌گر از موری پرسید که آیا یک عذرخواهی به خانواده‌ی جکسون بدهکار است؟ پاسخ قطعی وی چنین بود: "نه!" موری پا را فراتر از این گذاشت و گفت این خانواده‌ی جکسون است که باید از مایکل عذر بخواهد. مایکل جکسون سه سال پیش درگذشت. او که برای تور This Is It آماده می‌شد، ساعاتی پس از نیمه شب به خانه بازگشت. او که بیخواب بود از کانراد موری، یک پزشک متخصص قلب تقاضای کمک کرد. موری ترکیبی از داروهای خواب آور قوی را به مایکل خوراند و سرانجام در صبح به او یک بیهوش کننده‌ی قوی به نام پروپوفول تزریق کرد. طبق شواهد ارائه شده در دادگاه او در نبود دستگاه شوک الکتریکی و سنجش ضربان قلب، اتاق مایکل را به مدتی طولانی ترک کرد. مایکل دچار ایست تنفسی و سکته‌ی قلبی شد و درگذشت. موری حتی در تماس با اورژانس نیز نهایت تاخیر را به خرج داد. برخلاف آنچه که موری در بازجویی‌های خود مبنی بر دلجویی از مادر و فرزندان مایکل عنوان کرده بود، خانواده‌ی جکسون هرگز کلامی از وی نشنیده‌اند. موری با حکم ۱۲ عضو هیئت منصفه باید ۴ سال در زندان بماند اما شاید هرگز عبرت نگیرد. در شرایطی که قاضی دادگاه، کانراد موری را "عافت جامعه‌ی پزشکی" خوانده و حکم ابطال پروانه‌ی پزشکی وی صادر شده است، طبق گفته‌ی وکیلش او تصمیم دارد پس از رهایی از زندان به شغل‌اش بازگردد. قاضی گفته بود: "مایکل جکسون بر اثر یک حادثه از دنیا نرفت. مرگ او نتیجه‌ی توالی یک رشته از اشتباهات بود که دکتر موری تنها مسئول آنهاست." دادستان پرونده‌ دیوید والگرن در جریان محاکمه‌ی یک ماهه‌ی موری، او را به مثابه یک پزشک بی‌مبالات و بی‌مسئولیت به تصیور کشید. او با احضار کارشناسان و پزشکان بسیار که هریک موری را در مرگ مایکل جکسون مقصر می‌دانستند، جنبه‌های بیشتری از این پرونده را برای هیئت منصفه روشن نمود. والگرن پس از این پرونده ارتقای مقام یافت و به قضاوت دادگاه عالی لس آنجلس منصوب شد. منبع: eMJey.com / Eonline

اگر فکر می‌کنید ببرها یا شامپانزه‌ها نمی‌توانند مونواک برقصند، این دو ویدیو را دانلود کنید. ببر مایکل جکسون مونواک می‌رقصد: دانلود تریلر، ببر ماده‌ای که مایکل جکسون صاحب آن بود چند روز پیش از دنیا رفت. در این ویدیو او را ۳ سال پیش از مرگش در حال رقص مونواک می‌بینیم. لینک ویدیو در یوتوب این هم بابلز، شامپانزه‌ی خانگی مایکل است در حال رقص مونواک: دانلود و اما داستان بابلز....نام: بابلز جنسیت: نر خصوصیات: باهوش، متمایز، حساس تولد: سال ۱۹۸۳ در آستین، تگزاس بابلز در یک لابراتوار پزشکی به دنیا آمد. او در نوزادی از مادرش گرفته و به یک تعلیم دهنده‌ی حیوانات در هالیوود به نام باب دان (Bob Dunn) فروخته شد. بابلز بعدها توسط مایکل جکسون خریداری گردید و شهرتی جهانی بدست آورد. او در برنامه‌های تلویزیونی، فیلم‌ها و کلیپ‌های موسیقی از جمله ویدیوی مایکل، Liberian Girl به ایفای نقش پرداخت و در سال ۱۹۸۷ طی تور Bad، سرتاسر ژاپن را همراه با مایکل زیر پا گذاشت. طی این سفر او در کنفرانس‌های مطبوعاتی حضور یافت و در برابر دوربین خبرنگاران به رقص پای مونواک پرداخت. مایکل او را بسیار دوست می‌داشت و چنانکه در عکس پیداست، لباس‌هایی شبیه لباس‌های خود برای وی سفارش می‌داد. بابلز در کنار مایکل در نورلند زندگی می‌کرد تا اینکه در سال ۱۹۹۰ در سن شش تا هفت سالگی بازنشته شد. او دیگر یک میمون بزرگ و قوی بود و حضورش در میان مردم برخلاف گذشته ایمن نبود. این شامپانزه‌ی ستاره زندگی در مرکز نگاهداری از حیوانات کالیفرنیا را آغاز کرد و در مجاورت یک میمون بزرگتر به نام سم ساکن شد. بابلز و سم در مارس ۲۰۰۵ و به دنبال کناره‌گیری آقای دان از شغل‌اش، در کنار میمون‌های بسیاری که آنها نیز بازنشستگان دنیای سرگرمی بودند به مرکز نگاهداری از میمونها در ایالت فلوریدا (Center for Great Apes) منتقل شدند. بابلز ۲۹ ساله هم اکنون ۷۷ کیوگرم وزن دارد و همچنان در کنار سم چهل ساله زندگی می‌کند. وب سایت مرکز نگاهداری از میمون‌های فلوریدا وی را چنین معرفی کرده است: "بابلز خوش قیافه است و شخصیت کاریزماتیکی دارد. او باهوش است و رفتارش با کودکان بسیار دوستانه و ملایم است. او حساس و در پی دریافت توجه است. اگر یک خراش بسیار جزئی بر روی قسمتی از بدنش وجود داشته باشد، آن را بارها و بارها به مراقبین قفس‌اش نشان می‌دهد تا همدردی آنها را جلب کند." صاحب مرکز نگاهداری از میمون‌های فلوریدا می‌گوید بابلز به راحتی می‌تواند تا شصت سالگی زندکی کند، ده سال بیشتر از عمر صاحب قدیمی‌اش. مایکل سه سال پیش در پنجاه سالگی درگذشت. سلطان پاپ چند سال پیش برای دیدن این دوست قدیمی به فلوریدا رفته بود و سرپرستان می‌گویند که بابلز وی را می‌شناخت. باب دان می‌گوید: "وقتی بابلز از مایکل جدا شد، برای صاحب قدیمی‌اش دلتنگی می‌کرد و اکنون که مایکل از دنیا رفته است، او دلتنگش خواهد بود." او می‌گوید شامپانزه‌ها بسیار باهوش هستند و حافظه‌شان خوب کار می‌کند. دان باور دارد که مایکل، بابلز را در حکم فرزند نخست‌اش می‌دانست و ابراز امیدواری می‌کند که فرزندان مایکل از این برادرناتنی حمایت کنند و به دیدارش بروند تا احساس تنهایی و دلتنگی نکند. در سال ۲۰۱۰ لاتویا، خواهر بزرگتر مایکل برای دیدن بابلز به این مرکز سر زده بود. منبع: eMJey.com / centerforgreatapes.org