الیزابت تیلور، اسطوره‌‌ی دوران طلایی سینمای هالیوود، برنده‌ی دو جایزه‌ی اسکار و یکی از زیباترین زنان پرده‌های نقری در تاریخ سینما، امروز در سن ۷۹ سالکی بر اثر ناراحتی قلبی در بیمارستان سدارز ساینای لس آنجلس از دنیا رفت. در هنگام مرگ، خانواده‌اش در کنارش بودند. خانم تیلور یکبار در سال ۱۳۵۵ به ایران سفر کرده بود. الیزابت تیلور عنوان "دِیم" (Dame به معنای بانو، هم سطح لقب "سـِـر" Sir به معنای آقا) را از ملکه الیزابت دوم دریافت کرده بود. بانو الیزابت در زمانی که مردم همچنان در ترس از ایدز به سر می‌بردند، از هنرمندان پیشگام در عرصه‌ی مبارزه با این بیماری در جهان بود. خانواده‌ی او از مردم دنیا خواسته‌اند که به جای ارسال گل و یا کارت تسلیت، پولشان را به بنیاد خیریه‌ی الیزابت تیلور برای مبارزه با ایدز اهدا نمایند. او و مایکل جکسون دوستان صمیمی یکدیگر بودند. سابقه‌ی دوستی آنان به میانه‌ی دهه‌ی ۸۰ میلادی بازمی‌گردد. الیزابت که گروهی ۳۰ نفره را همراه خود به تماشای اجرای مایکل برده بود، با نارضایتی تالار برگزاری کنسرت در شهر لس آنجلس را ترک کرد. وقتی مایکل آگاه شد، با چشمانی اشکبار با وی تماس گرفت. لیز به او اطمینان داد که نارضایتی او تنها از این بابت بود که او و گروهش نمی‌توانستند چیزی ببینند و بشنوند. بدین ترتیب گفتگوی تلفنی آنان ۳ ساعت به طول انجامید و رابطه‌ی آنان بدل به دوستی ابدی شد. در ۱۶ فوریه‌ی ۱۹۹۷، سه روز پس از به دنیا آمدن پرینس نخستین فرزندش، مایکل برای الیزابت تیلور آواز خواند. او ۶۵ امین زادروزش را در تماشاخانه‌ی پانتیجز در لس آنجلس جشن می‌گرفت که البته پخش تلویزیونی نیز داشت. مایکل آن شب مهمان ویژه‌ی الیزابت بود و آهنگ "الیزابت عاشقت هستم" را بر روی صحنه به اجرا گذاشت. مایکل در موردش گفته بود: "من تحت تاثیر قدرت و استقامت او قرار گرفته‌ام. این خانم سختی‌های بسیاری را پشت سر گذاشته و با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کرده و محکم و استوار ایستاده است. به خاطر تجربه‌های دوران کودکی‌مان، با او یک همزاد پنداری قوی احساس می‌کنم. وقتی برای نخستین بار از پشت تلفن با یکدیگر صحبت کردیم او به من گفت که انگار سالهاست مرا می‌شناسد. من نیز همین احساس را داشتم." پس از فوت مایکل در ژوئن ۲۰۰۹، الیزابت تیلور گفت که از شدت تاثر هنوز نتوانسته است در مورد این واقعه بیانیه‌ای صادر نماید. او سپس ابراز داشت که توانایی شرکت در مراسم یادبود مایکل که در جولای ۲۰۰۹ برگزار شد را ندارد زیرا رابطه‌اش با مایکل برایش بسیار عزیز بوده و لزومی نمی‌بیند آن را با سایر مردم به اشتراک بگذارد. از طرفی نمی‌تواند تضمین کند که بتواند آرامش خود را حفظ نماید، بنابراین ترجیح میدهد در خلوت خود به سوگواری بپردازد. او در نامه‌ای گفته بود: "من فکر نمی‌کنم مایکل دوست می‌داشت من غم از دست دادنش را با میلیونها نفر دیگر قسمت کنم. احساسی که من دارم، چیزی است تنها بین من و او، این یک رویداد عمومی نیست. من تا ابد مایکل را از عمق وجودم دوست خواهم داشت. هیچ چیز نمی‌تواند ما را از یکدیگر جدا سازد." الیزابت تیلور اما در خاکسپاری مایکل که در سپتامبر آن سال برگزار شد شرکت نمود. این آخرین حضور الیزابت در یک جمع عمومی بود. طی ماهها پس از آن نیز فرزندان مایکل با الیزابت تیلور در خانه‌اش ملاقات نمودند و یکبار در جشن هالیوون همراه با وی به گردش رفتند. الیزابت تیلور از مدتها پیش از ناراحتی قلبی رنج می‌برد. او مدتی پس از فوت مایکل نیز به همین دلیل راهی بیمارستان شده بود. روحشان شاد و یاد این دو اسطوره همواره زنده و گرامی باد eMJey.com