مصاحبه با بنیاد مایکل جکسون
یکشنبه شب پس از اتمام افتتاحیهی تور فناناپذیر مایکل جکسون در مونترال، کانادا؛ جان برانکا و هاوارد ویتزمن از تیم بنیاد مایکل جکسون از طریق ماهواره مهمان گفتگوی شبانهی پیرس مورگان در شبکهی سیانان بودند. میتوانید این مصاحبه را در یوتوب تماشا کنید و یا از سایت دانلود نمایید.
جان برانکا سرپرست بنیاد و هاوارد ویتزمن، وکیل بنیاد در این برنامه پیرامون میراث و آنچه که از مایکل جکسون بر جا مانده است، عملکرد بنیاد و نمایشهای سیرک دو سوله سخن گفتند که در ادامه میخوانیم.
جان برانکا گفت که رابطهی کاری او و مایکل در ژانویه ۱۹۸۰ آغاز شد. وی تقریبا به مدت ۳ دهه مشاور اقتصادی اصلی مایکل بود و طی این مدت رابطهی دوستی نیز بین آنان شکل گرفت.
در سال ۲۰۰۶ رابطهی کاری آنها خاتمه یافت اما مایکل پیش از فوتش از طریق مدیر برنامهاش، فرانک دلیو، با وی تماس گرفت.
جان گفت که مایکل و فرانک در مورد این تور هیجان بسیاری داشتند و از وی میخواستند که ایدههایی را در خصوص اقداماتی که موازی با تور میشد انجام داد، ارائه دهد.
جان در چند نوبت با فرانک دیدار کرد و سپس یک هفته پیش از فوت مایکل در محل تمرین تور (استپل سنتر) با وی ملاقات نمود. او گفت که بسیار خوشحال است که آنها توانستند برای آخرین بار یکدیگر را ببینند. جان میگوید حال مایکل طی آن دیدار مساعد بود.
"من طی سالها مایکل را در روزهایی که در خود فرو رفته و ساکت بود و همچنین در زمانی که اجتماعیتر میشد، دیده بودم. او طی روزهای پایانی سرگرم تمرین بود و داشت برای عزیمت به لندن آماده میشد."
"من هرگز نخستین دیدارمان را از یاد نمیبرم. مایکل عینک آفتابی به چشم داشت و در میانهی مصاحبه به جلو خم شد و پرسید «برانکا من تو را میشناسم؟» من گفتم نه مایکل فکر نمیکنم. این اولین دیدارمان است. او گفت «تو مطمئنی؟» من گفتم مایکل اگر تو را قبلا دیده بودم حتما به خاطر میآوردم."
مایکل ساقدوش برانکا در نخستین مراسم ازدواجش در دههی ۸۰ بود. مایکل در آن مراسم، شامپانزهی خانگیاش بابلز را که تاکسیدو پوشیده بود نیز همراه خود برد. برانکا این خاطره را بسیار ارزشمند میخواند.
برانکا در این مصاحبه مایکل را یک نابغهی اقتصادی خواند که توسط مردم بد فهمیده شده است.
"او یک کمالگرا و یک بشردوست بود و به آثار هنرمندان دیگر احترام میگذاشت."
"او شم اقتصادی خوبی داشت به خصوص در امر تبلیغات و بازاریابی. او همیشه رابطهاش را با هوادارانش حفظ میکرد و تا امروز هم جامعهی هواداران وفادار و پابرجایی داشته است."
در این برنامه، از جمله تصمیمات اقتصادی مهم مایکل جکسون به ساخت ویدیوی تریلر و خرید کاتالوگ بیتلها اشاره شد. مایکل تصمیم گرفته بود که ویدیوی تریلر را بسازد و به سراغ جان برانکا آمد و از او خواست که ترتیب این کار را بدهد.
جان گفت که پس از موفقیت آلبوم تریلر، مایکل پول زیادی بدست آورد و تصمیم گرفت که حق انتشار آهنگهای گروه بیتلز را خریداری نماید. او که با پل مک کارتنی، عضو گروه بیتلز دوست بود، نمیخواست بین آنها کدورتی پیش آید. به همین دلیل از جان خواست که با یوکو آنو، بیوهی جان لنون و نیز وکیل پل مک کارتنی تماس گرفته و از آنها بپرسد که آیا قصد خرید این کاتالوگ را دارند یا خیر. البته پاسخ آنها منفی بود.
یوکو آنو گفته بود که ترجیح میدهد مایکل این کاتالوگ را در اختیار بگیرد تا آنکه یکی از کمپانیهای موسیقی صاحبش شود.
سرانجام پس از یک سال در ۱۹۸۵ مایکل بالاخره این کاتالوگ را با پرداخت ۴۷.۵ میلیون دلار خریداری نمود. این کاتالوگ اکنون گسترش یافته و بیش از ۷۵۰ هزار آهنگ از هنرمندان مختلف از جمله الویس پریسلی را شامل میشود.
جان برانکا گفت که خرید این کاتالوگ ساده نبود زیرا پای رقبای دیگر نیز در میان بود اما مایکل براستی برای خرید اشتیاق داشت زیرا میخواست در اموری که شخصا به آنها علاقمند است، سرمایه گذاری نماید.
جان برانکا گفت ارزش کنونی این کاتالوگ که به سونی/ایتیوی مشهور است به ۲ میلیارد دلار میرسد و نیمی از آن به مایکل تعلق دارد.
در کنار این کاتالوگ، مایکل حق انتشار آهنگهای خود را نیز تحت پروانهی مایجک در اختیار دارد.
جان برانکا میگوید که پیوند این دو کمپانی، سونی/ایتیوی و مایجک حتی ارزشش را نیز بالاتر خواهد برد.
بنیاد قصد دارد این ثروت را در دستان فرزندان مایکل جکسون نگاه دارد.
برانکا در مورد اقدامات بنیاد به ساخت فیلم This Is It اشاره نمود و گفت که این فیلم حقیقت مایکل جکسون را به عنوان یک هنرمند و انسان بزرگ نمایش میدهد و دلیلی که این فیلم ساخته و منتشر شد نیز همین است.
برانکا اشاره کرد که گرچه تعدادی از مردم و افراد خانوادهی جکسون با این فیلم مخالف بودند و میگفتند که مایکل دوست نداشت فیلم تمرینات او منتشر شود، اما او و جان مک کلین، دیگر سرپرست بنیاد پی بردند که این فیلم در شناخت مایکل حقیقی به مردم کمک میکند و نیز باعث شد که شمار جدیدی به هواداران مایکل اضافه شوند.
در نهایت این فیلم بدل به موفقترین فیلم مستند موزیکال تاریخ سینما شد.
جان برانکا همچنین در مورد اظهارات جدید جرمین جکسون، برادر مایکل مبنی بر اینکه صحنههای نمایش داده نشدهای از تمرینات مایکل او را در وضع جسمانی بدی نشان میدهد گفت که تمامی فیلمهای گرفته شده را ندیده است و کنی اورتگا، کارگردان فیلم، کسی است که برای ساخت This Is It، صحنههایی را از بین تمامی فیلمهای ضبط شده بیرون کشیده است.
جان گفت که تمامی هنرمندان روزهای خوب و بد دارند اما باور دارد که فیلم This Is It مایکل جکسون را همانگونه که بود نشان میدهد.
هاوارد ویتزمن نیز در این مصاحبه مایکل را یک هنرمند استثنایی خواند و از نبوغ اقتصادی او گفت:
"تعدادی از هنرمندان نامدار هستند که میخواهند به سطح او برسند. اما مایکل استثنایی بود. او این توانایی را داشت که با میلیونها میلیون نفر دور دنیا ارتباط برقرار کند. و پس از مرگش نیز همانند دوران حیاتش، این روند برقرار بود. او یک انسان خارقالعاده بود."
"مایکل جکسون فقط یک هنرمند افسانهای نیست. او کاسب کار خوبی نیز بود. او قادر بود فرای موسیقی به تجارت بپردازد و این غیر معمول است."
برانکا در پاسخ به پیرس مورگان در خصوص عادتهای خرج کردن مایکل گفت:
"مایکل پول زیادی درمیآورد و فکر میکنم حقیقت دارد که خوب هم خرج میکرد. اما پول زیادی نیز بر جا گذاشته است. یک عمر کار کرد و نتیجهی زیادی از آن گرفت."
جان برانکا گفت که مایکل قادر بود داراییهای خود را به شیوهای که پیش از آن در میان هنرمندان دیده نشده بود اداره نماید.
در این مصاحبه از نمایشهای سیرک دو سوله نیز سخن به میان آمد.
جان برانکا گفت که او و مایکل یک شب در سال ۱۹۸۹ به تماشای نخستین نمایشهای سیرک دو سوله که در سانتا مونیکا برگزار میشد، رفتند. آنها درون یک واگن باری که جان آن را میراند و بدون حضور هیچ مامور امنیتی به محل رسیدند. او میگوید که بزرگترین ستارهی دوران را در اتومبیل حمل میکرد و آنقدر دست پاچه بود که چند بار مسیر را اشتباه رفتند.
او میگوید وقتی نمایش تمام شد به وضوح مشخص بود که مایکل تحت تاثیر آن قرار گرفته است و اصرار داشت که برای دیدار با دست اندر کاران نمایش به پشت صحنه بروند.
"نمیتوانم بگویم کدامشان هیجان بیشتری داشتند. مایکل که با افراد سیرک دیدار میکرد یا آنها که برای اولین بار مایکل را میدیدند."
پس از آن مایکل در چند نوبت به مونترال، مقر سیرک دو سوله رفت و با بنیانگذار آن گای لالیبرته دیدار نمود.
"مایکل یک هوادار پروپاقرص سیرک دو سوله بود."
جان ادامه میدهد:
"من و جان مک کلین میدانستیم که باید نمایشهای زنده برگزار کنیم. بری گردی (موسس کمپانی موتان) مایکل را بزرگترین هنرمند صحنه و سرگمی تاریخ خوانده است. پس برای اینکه نمایشها را به نحو صحیحی برگزار کنیم میدانستم که باید کارهای خاصی انجام دهیم. نمیتوان یک نفر را روی صحنه گذاشت و بعد به او گفت که آهنگهای مایکل جکسون را اجرا کند. سپس تماسی از گای لالیبرته دریافت کردیم که گفت مایل است نمایشهایی را برای مایکل جکسون بسازد. و اگر این نمایشها را ببینید خواهید داننست که بزرگترین نمایشهایی هستند که تا به حال ساخته شده است."
"اگر This Is It را ببینید میفهمید که مایکل چقدر کمالگرا بود و سیرک دو سوله نیز همین دقت و ظرافت را در نمایشهایش اعمال کرده است."
هاوارد ویتزمن طی این مصاحبه در مورد دادگاه کانراد موری گفت که امیدوار است هیئت منصفه تصمیم درست را بگیرد.
او همچنین در پاسخ به پیرس مورگان که گفت برخی عقیده دارند مایکل در نتیجهی حادثهی پپسی که طی آن سرش آتش گرفت و نیز اتهامات، به مصرف داروهای مسکن روی آورده بود؛ بیان داشت که فشار حاصل از اتهامات حتی اگر ناصحیح و دروغ باشند نیز بسیار بالاست اما با این گفته که مایکل خود موجب مرگ خویش شده است، مخالف است.
پیرس مورگان که از داوران مسابقهی استعداد یابی Got Talent در آمریکاست، گفت که چند بار اجرای زندهی مایکل را بر روی صحنه دیده بود و به نظرش مایکل بزرگترین صحنه گردان و سرگرمی سازی است که در عمرش دیده.
جان برانکا در تایید صحبت او گفت:
"مایکل غیر قابل قیاس با سایر هنرمندان است و بسیار نادر است که بتوان فردی را یافت که مانند او موسیقی بسازد، با توان صدای او آواز بخواند، رقص آهنگش را طراحی کند، آهنگ را تهیه کند و بعد روی صحنه برود و آن را اجرا کند. اگر فردی بیابید که بتواند فقط یکی از این کارها را انجام دهد خودش به تنهایی یک ستاره است. او مد لباس خویش را نیز داشت و یک فوق ستاره بود."
وقتی پیرس مورگان پرسید که میراث مایکل چه خواهد بود؛ جان برانکا پاسخ داد:
"همانطور که بری گردی گفت، بزرگترین صحنه گردانی که هرگز زیست."
هاوارد ویتزمن نیز در پاسخ به همین سوال گفت:
"اگر کسی از من بپرسد که مایکل که بود به آنها میگویم که دکمهی پخش آهنگ یا ویدیو را فشار دهید و خودش با شما حرف خواهد زد."
پیرس مورگان نیز گفت که از دید او مایکل جکسون سلطان حقیقی موسیقی پاپ است.
منبع: eMJey.com / CNN
جان برانکا سرپرست بنیاد و هاوارد ویتزمن، وکیل بنیاد در این برنامه پیرامون میراث و آنچه که از مایکل جکسون بر جا مانده است، عملکرد بنیاد و نمایشهای سیرک دو سوله سخن گفتند که در ادامه میخوانیم.
جان برانکا گفت که رابطهی کاری او و مایکل در ژانویه ۱۹۸۰ آغاز شد. وی تقریبا به مدت ۳ دهه مشاور اقتصادی اصلی مایکل بود و طی این مدت رابطهی دوستی نیز بین آنان شکل گرفت.
در سال ۲۰۰۶ رابطهی کاری آنها خاتمه یافت اما مایکل پیش از فوتش از طریق مدیر برنامهاش، فرانک دلیو، با وی تماس گرفت.
جان گفت که مایکل و فرانک در مورد این تور هیجان بسیاری داشتند و از وی میخواستند که ایدههایی را در خصوص اقداماتی که موازی با تور میشد انجام داد، ارائه دهد.
جان در چند نوبت با فرانک دیدار کرد و سپس یک هفته پیش از فوت مایکل در محل تمرین تور (استپل سنتر) با وی ملاقات نمود. او گفت که بسیار خوشحال است که آنها توانستند برای آخرین بار یکدیگر را ببینند. جان میگوید حال مایکل طی آن دیدار مساعد بود.
"من طی سالها مایکل را در روزهایی که در خود فرو رفته و ساکت بود و همچنین در زمانی که اجتماعیتر میشد، دیده بودم. او طی روزهای پایانی سرگرم تمرین بود و داشت برای عزیمت به لندن آماده میشد."
"من هرگز نخستین دیدارمان را از یاد نمیبرم. مایکل عینک آفتابی به چشم داشت و در میانهی مصاحبه به جلو خم شد و پرسید «برانکا من تو را میشناسم؟» من گفتم نه مایکل فکر نمیکنم. این اولین دیدارمان است. او گفت «تو مطمئنی؟» من گفتم مایکل اگر تو را قبلا دیده بودم حتما به خاطر میآوردم."
مایکل ساقدوش برانکا در نخستین مراسم ازدواجش در دههی ۸۰ بود. مایکل در آن مراسم، شامپانزهی خانگیاش بابلز را که تاکسیدو پوشیده بود نیز همراه خود برد. برانکا این خاطره را بسیار ارزشمند میخواند.
برانکا در این مصاحبه مایکل را یک نابغهی اقتصادی خواند که توسط مردم بد فهمیده شده است.
"او یک کمالگرا و یک بشردوست بود و به آثار هنرمندان دیگر احترام میگذاشت."
"او شم اقتصادی خوبی داشت به خصوص در امر تبلیغات و بازاریابی. او همیشه رابطهاش را با هوادارانش حفظ میکرد و تا امروز هم جامعهی هواداران وفادار و پابرجایی داشته است."
در این برنامه، از جمله تصمیمات اقتصادی مهم مایکل جکسون به ساخت ویدیوی تریلر و خرید کاتالوگ بیتلها اشاره شد. مایکل تصمیم گرفته بود که ویدیوی تریلر را بسازد و به سراغ جان برانکا آمد و از او خواست که ترتیب این کار را بدهد.
جان گفت که پس از موفقیت آلبوم تریلر، مایکل پول زیادی بدست آورد و تصمیم گرفت که حق انتشار آهنگهای گروه بیتلز را خریداری نماید. او که با پل مک کارتنی، عضو گروه بیتلز دوست بود، نمیخواست بین آنها کدورتی پیش آید. به همین دلیل از جان خواست که با یوکو آنو، بیوهی جان لنون و نیز وکیل پل مک کارتنی تماس گرفته و از آنها بپرسد که آیا قصد خرید این کاتالوگ را دارند یا خیر. البته پاسخ آنها منفی بود.
یوکو آنو گفته بود که ترجیح میدهد مایکل این کاتالوگ را در اختیار بگیرد تا آنکه یکی از کمپانیهای موسیقی صاحبش شود.
سرانجام پس از یک سال در ۱۹۸۵ مایکل بالاخره این کاتالوگ را با پرداخت ۴۷.۵ میلیون دلار خریداری نمود. این کاتالوگ اکنون گسترش یافته و بیش از ۷۵۰ هزار آهنگ از هنرمندان مختلف از جمله الویس پریسلی را شامل میشود.
جان برانکا گفت که خرید این کاتالوگ ساده نبود زیرا پای رقبای دیگر نیز در میان بود اما مایکل براستی برای خرید اشتیاق داشت زیرا میخواست در اموری که شخصا به آنها علاقمند است، سرمایه گذاری نماید.
جان برانکا گفت ارزش کنونی این کاتالوگ که به سونی/ایتیوی مشهور است به ۲ میلیارد دلار میرسد و نیمی از آن به مایکل تعلق دارد.
در کنار این کاتالوگ، مایکل حق انتشار آهنگهای خود را نیز تحت پروانهی مایجک در اختیار دارد.
جان برانکا میگوید که پیوند این دو کمپانی، سونی/ایتیوی و مایجک حتی ارزشش را نیز بالاتر خواهد برد.
بنیاد قصد دارد این ثروت را در دستان فرزندان مایکل جکسون نگاه دارد.
برانکا در مورد اقدامات بنیاد به ساخت فیلم This Is It اشاره نمود و گفت که این فیلم حقیقت مایکل جکسون را به عنوان یک هنرمند و انسان بزرگ نمایش میدهد و دلیلی که این فیلم ساخته و منتشر شد نیز همین است.
برانکا اشاره کرد که گرچه تعدادی از مردم و افراد خانوادهی جکسون با این فیلم مخالف بودند و میگفتند که مایکل دوست نداشت فیلم تمرینات او منتشر شود، اما او و جان مک کلین، دیگر سرپرست بنیاد پی بردند که این فیلم در شناخت مایکل حقیقی به مردم کمک میکند و نیز باعث شد که شمار جدیدی به هواداران مایکل اضافه شوند.
در نهایت این فیلم بدل به موفقترین فیلم مستند موزیکال تاریخ سینما شد.
جان برانکا همچنین در مورد اظهارات جدید جرمین جکسون، برادر مایکل مبنی بر اینکه صحنههای نمایش داده نشدهای از تمرینات مایکل او را در وضع جسمانی بدی نشان میدهد گفت که تمامی فیلمهای گرفته شده را ندیده است و کنی اورتگا، کارگردان فیلم، کسی است که برای ساخت This Is It، صحنههایی را از بین تمامی فیلمهای ضبط شده بیرون کشیده است.
جان گفت که تمامی هنرمندان روزهای خوب و بد دارند اما باور دارد که فیلم This Is It مایکل جکسون را همانگونه که بود نشان میدهد.
هاوارد ویتزمن نیز در این مصاحبه مایکل را یک هنرمند استثنایی خواند و از نبوغ اقتصادی او گفت:
"تعدادی از هنرمندان نامدار هستند که میخواهند به سطح او برسند. اما مایکل استثنایی بود. او این توانایی را داشت که با میلیونها میلیون نفر دور دنیا ارتباط برقرار کند. و پس از مرگش نیز همانند دوران حیاتش، این روند برقرار بود. او یک انسان خارقالعاده بود."
"مایکل جکسون فقط یک هنرمند افسانهای نیست. او کاسب کار خوبی نیز بود. او قادر بود فرای موسیقی به تجارت بپردازد و این غیر معمول است."
برانکا در پاسخ به پیرس مورگان در خصوص عادتهای خرج کردن مایکل گفت:
"مایکل پول زیادی درمیآورد و فکر میکنم حقیقت دارد که خوب هم خرج میکرد. اما پول زیادی نیز بر جا گذاشته است. یک عمر کار کرد و نتیجهی زیادی از آن گرفت."
جان برانکا گفت که مایکل قادر بود داراییهای خود را به شیوهای که پیش از آن در میان هنرمندان دیده نشده بود اداره نماید.
در این مصاحبه از نمایشهای سیرک دو سوله نیز سخن به میان آمد.
جان برانکا گفت که او و مایکل یک شب در سال ۱۹۸۹ به تماشای نخستین نمایشهای سیرک دو سوله که در سانتا مونیکا برگزار میشد، رفتند. آنها درون یک واگن باری که جان آن را میراند و بدون حضور هیچ مامور امنیتی به محل رسیدند. او میگوید که بزرگترین ستارهی دوران را در اتومبیل حمل میکرد و آنقدر دست پاچه بود که چند بار مسیر را اشتباه رفتند.
او میگوید وقتی نمایش تمام شد به وضوح مشخص بود که مایکل تحت تاثیر آن قرار گرفته است و اصرار داشت که برای دیدار با دست اندر کاران نمایش به پشت صحنه بروند.
"نمیتوانم بگویم کدامشان هیجان بیشتری داشتند. مایکل که با افراد سیرک دیدار میکرد یا آنها که برای اولین بار مایکل را میدیدند."
پس از آن مایکل در چند نوبت به مونترال، مقر سیرک دو سوله رفت و با بنیانگذار آن گای لالیبرته دیدار نمود.
"مایکل یک هوادار پروپاقرص سیرک دو سوله بود."
جان ادامه میدهد:
"من و جان مک کلین میدانستیم که باید نمایشهای زنده برگزار کنیم. بری گردی (موسس کمپانی موتان) مایکل را بزرگترین هنرمند صحنه و سرگمی تاریخ خوانده است. پس برای اینکه نمایشها را به نحو صحیحی برگزار کنیم میدانستم که باید کارهای خاصی انجام دهیم. نمیتوان یک نفر را روی صحنه گذاشت و بعد به او گفت که آهنگهای مایکل جکسون را اجرا کند. سپس تماسی از گای لالیبرته دریافت کردیم که گفت مایل است نمایشهایی را برای مایکل جکسون بسازد. و اگر این نمایشها را ببینید خواهید داننست که بزرگترین نمایشهایی هستند که تا به حال ساخته شده است."
"اگر This Is It را ببینید میفهمید که مایکل چقدر کمالگرا بود و سیرک دو سوله نیز همین دقت و ظرافت را در نمایشهایش اعمال کرده است."
هاوارد ویتزمن طی این مصاحبه در مورد دادگاه کانراد موری گفت که امیدوار است هیئت منصفه تصمیم درست را بگیرد.
او همچنین در پاسخ به پیرس مورگان که گفت برخی عقیده دارند مایکل در نتیجهی حادثهی پپسی که طی آن سرش آتش گرفت و نیز اتهامات، به مصرف داروهای مسکن روی آورده بود؛ بیان داشت که فشار حاصل از اتهامات حتی اگر ناصحیح و دروغ باشند نیز بسیار بالاست اما با این گفته که مایکل خود موجب مرگ خویش شده است، مخالف است.
پیرس مورگان که از داوران مسابقهی استعداد یابی Got Talent در آمریکاست، گفت که چند بار اجرای زندهی مایکل را بر روی صحنه دیده بود و به نظرش مایکل بزرگترین صحنه گردان و سرگرمی سازی است که در عمرش دیده.
جان برانکا در تایید صحبت او گفت:
"مایکل غیر قابل قیاس با سایر هنرمندان است و بسیار نادر است که بتوان فردی را یافت که مانند او موسیقی بسازد، با توان صدای او آواز بخواند، رقص آهنگش را طراحی کند، آهنگ را تهیه کند و بعد روی صحنه برود و آن را اجرا کند. اگر فردی بیابید که بتواند فقط یکی از این کارها را انجام دهد خودش به تنهایی یک ستاره است. او مد لباس خویش را نیز داشت و یک فوق ستاره بود."
وقتی پیرس مورگان پرسید که میراث مایکل چه خواهد بود؛ جان برانکا پاسخ داد:
"همانطور که بری گردی گفت، بزرگترین صحنه گردانی که هرگز زیست."
هاوارد ویتزمن نیز در پاسخ به همین سوال گفت:
"اگر کسی از من بپرسد که مایکل که بود به آنها میگویم که دکمهی پخش آهنگ یا ویدیو را فشار دهید و خودش با شما حرف خواهد زد."
پیرس مورگان نیز گفت که از دید او مایکل جکسون سلطان حقیقی موسیقی پاپ است.
منبع: eMJey.com / CNN
