روز جمعه پروفسور استیون شیفر برای بار چهارم در جایگاه شهود قرار گرفت تا این بار توسط وکیل مدافع متهم موری، اد چرنوف سوال و جواب شود. شیفر پیشتر گفته بود که تنها راهی که می‌توان مرگ مایکل جکسون را توضیح داد اینست که یک سرم پروپوفول به پایش وصل بود و توسط دکتر موری در اتاق تنها گذاشته شد.چرنوف: "این ادعای بسیار بزرگی از جانب شماست! اینطور نیست؟!" شیفر: "این یک بیان صادقانه از آن چیزی است که رخ داده." چرنوف اظهارات شیفر را زیر سوال برد اما این پزشک گفت که گفته‌هایش بر اساس یافته‌های اتاق مایکل جکسون، نتیجه‌ی کالبدشکافی و اظهارات شخص کانراد موری است. شیفر با صبر و حوصله و با استفاده از یک جدول برای هیئت منصفه توضیح داد که مایکل بر اثر تزریق پروپوفول دچار ایست تنفسی شده بود و هیچکس در کنارش نبود که به او کمک کند تا بتواند نفس بکشد. او در جلسه‌ی روز چهارشنبه گفته بود که اگر کانراد موری آنجا بود و با حرکت رو به بالای چانه‌ی مایکل، مسیر تنفس او را که توسط زبانش مسدود شده بود، باز می‌کرد، مایکل می‌توانست دوباره نفس بکشد. شیفر گفت پروپوفول که درون یک کیسه‌ی سرم بود، به خاطر نیروی جاذبه به پایین و به درون رگ مایکل جکسون کشیده می‌شد. یک شیشه‌ی ۱۰۰ میلی لیتری پروپوفول که درش باز شده بود در اتاق مایکل پیدا شده بود. دادستانی می‌گوید این شیشه درون یک کیسه‌ی سرم باز شده قرار داشته و تا آخرین قطره به درون لوله‌ی سرمی که به پای مایکل وصل بود، تراوش کرده است. شیفر همچنین هرگونه احتمالی که مایکل موجب مرگ خویش شده باشد را رد کرد. روز گذشته دادگاه دچار یک تنش شد. ظاهرا شاهد کلیدی وکلای مدافع کانراد موری، کتر پل وایت که همکار دیرینه‌ی دکتر شیفر و مخالف نظرات اوست، فردی درون دادگاه را "تفاله" خوانده است. مشخص نیست که این فرد دادستان دیوید والگرن یا دکتر شیفر باشد. قاضی مایکل پاستور گفت که در فکر جریمه کردن دکتر وایت و تیم وکلای مدافع است و جلسه‌ی شنودی را برای روز ۱۶ نوامبر تعیین کرد تا به این امر رسیدگی کند. دکتر وایت روز گذشته در جایگاه این گفته را که توسط E! Online گزارش شده بود، تکذیب کرد اما پذیرفت که گفته‌های انتقاد آمیزی را در مورد دکتر شیفر در رسانه‌ها مطرح کرده است. پاستور که پیشتر هم دستور ممنوعیت اظهار نظر در مورد پرونده را برای وکلای مدافع تکرار کرده بود، در غیبت هیئت منصفه به شاهد آنان گفت: "به شما هیچ ربطی ندارد که در مورد این پرونده اظهار نظر می‌کنید!" شیفر مهمترین شاهد دادستان و وایت مهمترین شاهد وکلای مدافع است. این دو همکار قدیمی می‌گویند که از دوستان یکدیگر هستند. شیفر و وایت نظر متفاوتی در مورد پرونده‌ی قتل مایکل جکسون دارند. منبع: eMJey.com / msn / latimes / eonline

شب گذشته پاریس جکسون، دختر سلطان پاپ به کنسرت کریس براون در استپل سنتر، لس آنجلس رفت. ۲ سال پیش پاریس جکسون روی همین صحنه در مراسم یادبود پدرش سخن گفته بود و او را "بهترین بابای دنیا" خوانده بود. کریس براون که از مریدان سرسخت مایکل است اطمینان حاصل نمود که دخترش احترامی ملکه‌وار دریافت می‌کند. او پیش از شروع برنامه، پاریس را به پشت صحنه دعوت کرد و با یک آغوش گرم و دوستانه به او خوشامد گفت. پس از آن جایگاهی که پاریس و دوستانش دریافت کردند، در بهترین مکان VIP و در ردیف اول، روبروی صحنه بود. کریس براون در ابتدا قرار بود در کنسرت یادبود مایکل جکسون که روز ۸ اکتبر در ولز برگزار شد، اجرای برنامه کند اما به دلیل عواقب قانونی ناشی از مسئله‌ای که با دوست دخترش ریحانا پیش آمد، ویزای ورودش به لندن ارائه نشد و نتوانست از کشور خارج شود. پاریس در کنسرت جیغ کشید، رقصید، خوشحالی کرد و ابایی نداشت که بازوهایش را در هوا بلند کند و قلبی که با دستانش ساخته بود را به کریس براون نشان دهد. برادرش پرینس در این روز همراه او نبود. پاریس سپس در توییترش نوشت: "نمایش امشب شگفت انگیز بود! شماها فوق‌العاده بودید. من ردیف اول بودم، دیوانه کننده بود! شگفت انگیز، فوق‌العاده، دیوانه کننده... غیر قابل توصیف بود." شاهزاده خانم زیبای ما در این عکسها بسیار سرزنده، پرانرژی و سرشار از شوق زندگی است و حتما شب بسیار خوبی را پشت سر گذاشته است. خندیدن، حتما آرزوی پدرش برای اوست. منبع: eMJey.com / dailymail.co.uk

روز گذشته پروفسور استیون شیفر به جایگاه بازگشت تا ویران کنند‌ه‌ترین شهادت این دوره از دادگاه را علیه متهم موری ایراد نماید. شیفر، متخصص در تزریق داروی پروپوفول، به هیئت منصفه گفت که امکان ندارد مایکل جکسون از طریق خوردن این دارو موجب مرگ خویش شده باشد زیرا پروپوفول بدین طریق وارد خون نمی‌شود. او همچنین گفت که بسیار غیر محتمل است که مایکل توانسته باشد مقدار زیادی از این دارو را به خود تزریق کرده باشد.شیفر گفت سخت است بتوان قبول کرد که مایکل جکسون طی مدت کوتاهی که کانراد موری ادعا می‌کند از اتاق بیرون بوده است، از بیهوشی برخاسته و مقدار زیادی از این دارو را به خود تزریق کرده باشد. او گفت که برخاستن از بیهوشی به سادگی تلفظ آن نیست. "این داستانی که می‌گویند مایکل از بیهوشی برخاسته و به خودش تزریق کرده، عجیب و دیوانه است. برخاستن از بیهوشی اینگونه نیست. مثل بیدار شدن از خواب که نیست. بیداری شوی، آمپول را برداری و به خودت تزریق کنی... چنین چیزی ممکن نیست." شیفر توضیح داد که تزریق پروپوفول اگر بدون همراهی یک مسکن انجام گیرد، بسیار دردآور است. "هیچکس نمی‌خواهد چنین چیزی را شخصا وارد رگ‌ خویش کند." او همچنین گفت که برای تزریق پروپوفول باید رگ خوبی را در بدن پیدا کرد. مایکل چنین رگی نداشته است و پیدا کردن رگ مناسب برای تزریق به او دشوار بوده است. دکتر موری رگی در نزدیکی زانوی وی را برای تزریق پروپوفول انتخاب کرده بود. این پزشک ادامه داد که بسیار محتمل است که مقدار دارویی که کانراد موری به مایکل داده بود، بسیار بیش از آنچه باشد که نزد پلیس اعتراف کرده است. نظریه‌ی دیگر وکلای موری این است که مایکل با خوردن ۸ قرص لورازپام وقتی موری متوجه نبود، باعث مرگ خویش شده است. شیفر گفت که بررسی و آزمایشات انجام گرفته از جانب تیم وکلای موری نشان می‌دهد که طی ۴ ساعت منتهی به مرگ، مایکل جکسون قرص لورازپام مصرف نکرده بود. همچنین مقدار یافت شده درون شکمش ناچیز بوده است. گذشته از این دادستان اعلام کرد که دفتر پزشکی قانونی به تازگی تماس گرفته و گفته است مقدار لورازپام یافت شده در شکم مایکل جکسون حتی کمتر از آن چیزی بوده که وکلای مدافع در دادگاه و نزد هیئت منصفه بیان کرده‌اند. شیفر در جلسه‌ی پیش از دیروز به هیئت منصفه یادآوری کرد که موری بیش از ۴ گالون پروپوفول را به منظور استفاده برای مایکل خریداری کرده بود. شیفر رفتار موری را به یک کارمند و نه یک پزشک تشبیه کرده بود. "مایکل جکسون می‌گفت که من این دارو را می‌خواهم، می‌خواهم، می‌خواهم! خوب در این شرایط دکتر موری باید می‌گفت که تو بیماری بیخوابی داری و یک متخصص باید تو را درمان کند. دکتر موری مانند کارمند مایکل جکسون عمل کرد و نه پزشک‌اش!" شیفر همچنین در جایگاه خونش به جوش می‌آمد و گهگاه عصبانیت در صدایش موج میزد وقتی ۱۷ خطای عمده‌ی کانراد موری را برمی‌شمرد. او از واژه‌های "فاحش، غیر اخلاقی، خلاف وجدان" برای توصیف عملکرد موری استفاده نمود و گفت که تمامی این ۱۷ خطا هریک "بطور مستقیم" منجر به مرگ مایکل جکسون شده‌اند. پ‍روفسور شیفر که پروپوفول را دستاورد عمر خود می‌داند، این پرونده را بخشی از وجود خویش احساس می‌کند. به نظر می‌رسد این پرونده‌ برای او معنای دیگری دارد زیرا هیچ شاهد دیگری به اندازه‌ی شیفر در جایگاه شهود تا این حد جدی و کوشا نبوده و با از خود گذشتگی و حتی بدون دریافت دستمزد، وقتش را در اختیار دادگاه قرار نداده است. و اینها در شرایطی است که به تازگی پدرش را از دست داده. شیفر گفت که بارو نمی‌کند موری تنها ۲ دقیقه از اتاق بیرون بوده است. وی افزود بسیار باور پذیر است که موری به مدت ۴۵ دقیقه برای برقراری تماس تلفنی، اتاقی که مایکل در آن بیهوش بود را ترک کرده بود. "در این شرایط نمی‌توانسته پی به ایست تنفسی او برده باشد. زمان زیادی به طول انجامیده است. فکر می‌کنم این اتفاقی است که در حقیقت رخ داده." از دیگر ادعاهای موری که توسط شیفر به زیر سوال رفت، این بود که موری به مدت ۸۰ شب مقدار ۵۰ میلیگرم از داروی پروپوفول را به مایکل تزریق کرده بود. موری همچنین گفته است که آخرین تزریق پروپوفول برابر با ۲۵ میلیگرم بوده است. شیفر توضیح داد که شواهد حاکی از آن است که موری هرشب ۱۰۰ میلیگرم پروپوفول به مایکل تزریق میکرده است. شیفر روز چهارشنبه گفته بود که اگر موری تمام مدت نزد مایکل می‌ماند و در دم متوجه‌ی ایست تنفسی او میشد و اگر تجهیزات پزشکی در دسترس بود و او بی‌درنگ با اورژانس تماس می‌گرفت، مایکل جکسون اکنون هم زنده و هم سالم بود، بدون هیچ آسیب و ضایعه‌ای. زیرا ماموران اورژانس ظرف مدت ۴ دقیقه به محل رسیده بودند. دکتر شیفر گفت که پس از ۸ دقیقه نرسیدن اکسیژن به مغز، بخش‌هایی از آن آسیب می‌دید و اگر مایکل پس از این زمان کمک دریافت می‌کرد، زنده می‌ماند اما دچار آسیب مغزی میشد. شیفر تاکید کرد: "اگر تجهیزات مناسب در محل حاضر بود و سر وقت با اورژانس تماس برقرار میشد، مایکل جکسون بدون هیچ ضایعه و آسیبی اکنون زندگی میکرد." روز چهارشنبه یک فیلم آموزشی در رابطه با تزریق صحیح پروپوفول در بیمارستان، در دادگاه به نمایش درآمد که می‌توانید در اینجا ببینید. http://www.youtube.com/watch?v=eKVHw۸jIByo منبع: eMJey.com / washingtonpost / usatoday / AP

روز گذشته پس از ۵ روز تعطیلی، جلسه‌ی دادگاه برگزار شد و طی آن پروفسور استیون شیفر شهادت داد. شیفر گفت که ایست تنفسی مایکل احتمالا به خاطر این بوده است که زبان راه ورود هوا به نای را مسدود کرده بود. وی گفت که کانراد موری به راحتی می‌توانست با یک حرکت دادن ساده‌ی چانه، راه تنفس او را باز نماید.پیشتر یک متخصص قلب در دادگاه شهادت داده بود که مرگ مایکل بر اثر مسدود شدن راه تنفسی بوده است و شیفر با توضیح خود، نظر وی را تایید کرد. او گفت: "مایکل جکسون سعی می‌کرد که نفس بکشد اما نمی‌توانست زیرا زبانش به انتهای گلو افتاده و راه ورود هوا را بسته بود. کانراد موری فقط با یک حرکت ساده‌ی چانه به تنهایی و یا دمیدن هوا بطوری که زبان را حرکت میداد، می‌توانست جان او را نجات دهد." شیفر که احتمالا آخرین شاهد دادستان است، ۱۷ غفلت فاحش کانراد موری را برشمرد. استفاده‌ی کانراد موری از پروپوفول برای خواب کردن مایکل، در خانه به مدت ۲ ماه آنهم هر شب از دید شیفر بسیار عجیب و غیر معمول است. او اشاره کرد که خطرات چنین عملکردی اصلا گفتن ندارد و اینکه داروشناسان می‌دانند این یک موقعیت "هرگز و به هیچ وجه" است! شیفر می‌گوید هیچ یک از ایمن‌سازی‌های محیطی برای تزریق پروپوفول در اتاق مایکل جکسون انجام نشده بود. یکی از غفلت‌های فاحش موری، یک ضربان سنج ناکارآمد بود که زنگ هشداری نداشت تا در صورت ایست تنفسی مایکل، موری را باخبر کند. شیفر می‌گوید: "اگر چنین دستگاهی در آنجا بود، شاید مایکل جکسون زنده می‌ماند." "وقتی مایکل جکسون تقاضای پروپوفول کرد، موری می‌بایست مانند یک پزشک به او نه می‌گفت. اما او مانند یک پزشک رفتار نکرد." "موری باید می‌گفت که تو مشکل بیخوابی داری و یک پزشک متخصص باید تو را ببیند. من نمی‌توانم با پروپوفول تو را خواب کنم." شیفر گفت حتی یک ثانیه نیز نباید فرد بیهوش را تنها گذاشت زیرا ممکن است فاجعه‌ای به بار آید. کانراد موری مایکل را برای رفتن به دستشویی و برقراری تماس تلفنی با همکاران و دوست دخترانش تنها گذاشته بود. او خود گفته است که تنها ۲ دقیقه مایکل را ترک کرده بود. اما با مدارک بدست آمده از گوشی‌اش، مشخص است که مدت زمان ترک بیمار بسیار بیش از اینها بوده است. او در بازجویی پلیس هیچ اشاره‌ای به تماس‌های تلفنی‌‌اش که نزدیک به ۴۵ دقیقه وقت وی را به خود مشغول نگاه داشته بود، نکرده است. شیفر گفت اینکه موری بیمارش را برای رفتن به دستشویی ترک کرد، مانند راننده‌ای است که موتورش را وقتی دارد به سرعت از سراشیبی پایین می‌رود، برای رفتن به دستشویی رها کند. او گفت که ایست تنفسی بیمار برای پزشکی که کارش را بلد است، موقعیت خطیر و بغرنجی نیست. "اگر کمی چانه‌ی مایکل جکسون را بالا می‌برد و یا با دمیدن هوا باعث میشد که زبان حرکت کند و راه تنفس باز شود، او زنده می‌ماند." " اما وقتی موری از دستشویی بازگشت و دید بیمارش نفس نمی‌کشد، گیج شد و دست و پایش را گم کرد." از زمانی که موری ادعا می‌کند متوجه‌ی ایست تنفسی مایکل جکسون شده بود تا زمانیکه با اورژانس تماس گرفت، ۲۰ دقیقه فاصله‌ی زمانی وجود دارد. شیفر می‌گوید حتی با عدم وجود تجهیزات پزشکی، اگر موری زودتر ماموران اورژانس را خبر کرده بود، مایکل جکسون زنده می‌ماند. البته شیفر گفت که به دلیل آنکه مدت زیادی اکسیژن به مغز نرسیده بود، احتمالا مایکل در صورت زنده ماندن دچار آسیب مغزی میشد. در این جلسه فیلمی در دادگاه به نمایش گذاشته شد که شیوه‌ی صحیح تزریق پروپوفول را در بیمارستان آموزش میداد. در این فیلم بازیگری وانمود میکرد که در زمان بیهوشی دچار حمله‌ی قلبی شده است و نشان داده می‌شود که چگونه پزشکان و پرستاران با استفاده از داروها، تجهیزات و امکاناتی که دکتر موری در لحظه‌ی فوت مایکل جکسون همراه نداشت، این بیمار فرضی را زنده می‌کنند. در این فیلم پزشکان پیش از شروع تزریق، تک تک تجهیزات را بررسی می‌کنند. مقدار دقیق پروپوفول نیز توسط یک پمپ مکانیزه تعیین می‌شود. شیفر توضیح می‌دهد: " برای تک تک بیماران این مراحل اعمال می‌شود. استثنا هم نداریم." در جای جای فیلم به درخواست شیفر، پخش آن توسط دستیارش متوقف میشد تا او بتواند توضیحات لازم را ارائه دهد. شیفر بیان کرد که چگونه عملکرد موری از استاندارد نشان داده شده در این فیلم منحرف شده است. دنیای پزشکی به واسطه‌ی خدمات شیفر در زمینه‌ی شناخت و استفاده‌ی بهتر از پروپوفول، به وی مدیون است. دادستان از شهادت شیفر استفاده می‌کند تا خظاهای فاحش کانراد موری را بیشتر جلوه دهد. وقتی در این فیلم بیمار دچار حمله می‌شود، عبارت "درخواست کمک کنید!" بر بالای صفحه‌ی مانیتور ظاهر می‌گردد. شفیر که موهایش را در آسیاب پروپوفول سفید کرده، به هیئت منصفه می‌گوید: "نخستین کاری که در این شرایط می‌کنید درخواست کمک است. این نخستین چیزی است که به یک پزشک بیهوشی در روز نخستی که وارد دانشگاه می‌شود، یاد می‌دهند!" تاخیر در تماس با اورژانس یکی از چند دلیلی است که دادستان با استناد به آنها، موری را گناهکار می‌خواند. گوشی همراه کانراد موری نشان می‌دهد که او به این دلیل به وخامت حال مایکل پی نبرده بود که سرگرم تماس‌های تلفنی‌اش بود. اما حتی پس از آنکه سرانجام به سراغ بیمارش رفت و متوجه شد که تنفس ندارد، بازهم ۲۰ دقیقه در تماس با اورژانس تاخیر کرد. در این فیلم شیوه‌ی صحیح تنفس مصنوعی نیز نشان داده می‌شود. چیزی که کانراد موری نمی‌دانست. پزشک در این فیلم با دو دست به بیمار تنفس مصنوعی می‌دهد و این کار باید بدون توقف تا زمانی که فرد نفس بکشد یا بمیرد ادامه پیدا کند. کارمند مایکل، آلبرتو آلوارز پیشتر در دادگاه شهادت داده بود که کانراد موری بطور پراکنده و آنهم با یک دست به مایکل تنفس مصنوعی میداده است. پیش از نمایش فیلم، اد چرنوف، وکیل مدافع موری با این ادعا که هیئت منصفه تحت تاثیر قرار خواهد گرفت، سعی کرد جلوی پخش آن را بگیرد. اما دادستان والگرن گفت که تنها هدف این فیلم آنست که شیوه‌ی صحیح دادن بیهوشی با پروپوفول را آموزش دهد. قاضی تشخیص داد که بخش‌هایی از ویدیو ویرایش شود اما اجازه داد که بخش اعظم آن در دادگاه به نمایش درآید. والگرن وقت استراحت خود را صرف حذف بخشی از فیلم نمود از جمله صحنه‌ای که بیمار دچار انسداد مسیر تنفسی می‌شود. دلیل موجه قاضی این بود که مرگ مایکل جکسون بر اثر انسداد مسیر تنفسی در دادخواست دادستانی قید نشده است. اما صحنه‌ای که بیمار فرضی دچار ایست قلبی می‌شود در دادگاه نمایش داده شد. شیفر، یکی از کهنه کاران و شناخته شده‌ترینهای دنیای بیهوشی پزشکی، گفت که دستمزدی برای ادای شهادت دریافت نکرده است زیرا نمی‌خواهد مردم فکر کنند سخنانش تحت تاثیر پولی است که گرفته. او گفت شهادت می‌دهد زیرا احساس می‌کند پرونده‌ی قتل مایکل جکسون و بسیار جنجالی بودن آن، ضربه‌ای بر پیکر جامعه‌ی پزشکی وارد آورده و نام نیک پزشکان را خدشه دار کرده است. "من احساس کردم نیاز است که برای بازگرداندن اعتماد به جامعه قدم جلو بگذارم. کمک کنم تا مردم متوجه شوند که پزشکان، بیمارانشان را بر هر چیز مقدم می‌شمارند." "مردم باید بدانند که شیوه‌ی کانراد موری در دادن بیهوشی، شیوه‌ی ما پزشکان متخصص نیست. می‌خواهم به شما شیوه‌ی درست را آموزش دهم تا دیگر نسبت به کار ما ترسی نداشته باشید." "این پرونده باعث شده است که پروپوفول شهرت بدی پیدا کند." "من این را هر روز شنیده‌ام... «می‌خواهی به من پروپوفول بدهی؟ همان دارویی که مایکل جکسون را کشت؟»... این ترسی است که نباید در دل جامعه باقی بماند." منبع: eMJey.com / CNN / LA Times