همانطور که خواندید یکشنبه شب طی مراسم جوایز بیلبورد از هولوگرام مایکل جکسون در اجرایی زنده استفاده شد. البته بنیاد مایکل جکسون گفته است که نباید نام هولوگرام به این تکنیک داد، بلکه به گفته‌ی آنان از نسخه‌ی "مجازی" پادشاه پاپ برای این اجرا استفاده شده است. پس از یک هفته بحث و گمانه زنی در مورد چگونگی آماده سازی این برنامه، تیم تولید سرانجام زبان به سخن گشوده و راز این مایکل جکسون مجازی را افشا کرده است.فرانک پترسون (Frank Patterson)، مدیرعامل شرکت افکت‌های دیجیتالی Pulse Evolution می‌گوید: "ساخت تصویری که همانند صحنه گردانی باشد که در سرتاسر دنیا شناخته شده است و همان احساس را به تماشاگر بدهد و نظیر او عمل کند، ما را تا سر حد مرگ ترساند." و جان تکستر، مدیر اجرایی شرکت پالس می‌گوید: "این یک هولوگرام نیست." پس چیست؟ پترسون پاسخ می‌دهد: "وهم." تیم تولید از یک تکنیک شعبده‌ی قرن نوزدهمی برای ایجاد وهم و یا همان مایکل جکسون مجازی استفاده کردند. این تکنیک روح پپر یا Pepper's ghost نام دارد. در این تکنیک می‌توان با استفاده از انعکاس نور توهم دیدن یک روح را برای بینندگان به وجود آورد. این پدیده را می‌توان با یک شیشه‌ی ساده و نور پردازی خاص به نمایش گذاشت. تکنیک به این صورت است که تصویر با استفاده از نورپردازی بر روی شیشه‌ای که با زاویه‌ی ۴۵ درجه قرار گرفته، ظاهر میشود. این تصویر توهم دیدن یک شبح را برای فرد ایجاد می‌کند. در ویدیویی که در زیر آمده است می‌توانید چگونگی تشکیل این تصویر را به روش علمی مشاهده کنید. از همین تکنیک برای ایجاد شبح توپاک شکور در کنسرت کوآچلای سال ۲۰۱۲ استفاده شده بود. البته خلق شبح مایکل جکسون برای تیم تولید به مراتب پیچیده‌تر و سخت‌تر بود. پترسون می‌گوید: "توپاک هیچ مویی بر سرش نداشت و فقط روی صحنه می‌ایستاد اما مایکل جکسون می‌بایست در سرتاسر صحنه قدم می‌زد." آماده سازی این پروژه هشت ماه به درازا انجامید. اما این شبح چگونه ساخته شد؟ تیم تولید در ابتدا تصویر طلایی پس زمینه و رقصندگان واقعی را با وضوح ۸k (با استفاده از دوربین‌های رد دراگون ۵۰ هزار دلاری) ضبط کردند. در مرحله‌ی بعد، کامپیوتر وارد عمل شد و با تولید تصویری از مایکل بر اساس شمایل سال ۱۹۹۱ او (که توسط بنیاد انتخاب شده بود) دست به کار تولید انیمیشنی از او زد. پترسون می‌گوید: "هرچه بیشتر سعی کنید که انسان دیجیتالی شما واقعی به نظر برسد، کار خراب‌تر خواهد شد." فیلم آنها هنوز دو هفته مانده به اجرای مراسم، فاکتور باورپذیری را کم داشت و در پایان به گفته‌ی پترسون با افزودن جزییات بیشتر به چهره و حرکات مایکل توانستند از این چالش عبور کنند. وقتی نوبت نمایش رسید، شش پروژکتور قدرتمند در بالای صحنه نصب شد تا فیلم ضبط شده با وضوح تصویری بالا بر روی یک قطعه مایلار (ورقه‌ی نازکی از جنس پلاستیک) تابانده شود. آنچه که حضار در سالن ام‌جی‌ام دیدند، نمایی از مایکل جکسون در اندازه‌های واقعی‌اش بود که بر روی صحنه می‌رقصید. این توهم با کمک رقصندگان واقعی روی صحنه و تصاویر رقصندگانی که در پس زمینه در کنار مایکل حرکت می‌کردند، واقعی‌تر شد. تکستر می‌گوید: "وقتی افرادی که مایکل را بهتر از بقیه می‌شناختند، شروع به گریستن کردند، دانستیم که کارمان نتیجه بخش بوده است و آن وقت ما نیز اشک ریختیم." دیانا بارون، سخنگوی بنیاد مایکل جکسون گفته است: "این یک تکنولوژی جدید است و ما جزییات آن را افشا نمی‌کنیم، زیرا مایکل هیچگاه جزییات جادوگری‌هایش را برملا نمی‌کرد." بارون گفته است که یکشنبه شب یک مایکل جکسون مجازی آهنگ Slave to the Rhythm را در مراسم بیلبورد اجرا میکرد و طبق آنچه که در بالا عنوان شد، تصاویر مربوط به آن از فیلم‌های موجود گرفته نشده بلکه منحصرا ساخته شده بود. کلید این پروژه در اکتبر ۲۰۱۲ زده شد و تیم تولید تا صبح روز اجرا سرگرم کار و ایجاد تغییرات در شبح مایکل جکسون بود. بارون می‌گوید: "مایکل همیشه می‌خواست که چنین کارهایی را به انجام برساند. چنین پروژه‎هایی همیشه با مایکل جکسون آغاز می‌شوند." جکی جکسون، برادر بزرگتر مایکل که شاهد اجرای یکشنبه شب بود، می‌گوید: "وقتی شبح شروع به رقص کرد، باورنکردنی بود. مرا به سال‌های گذشته برد. اگر مایکل خودش اینجا بود، آفرین می‌گفت." فیلم پشت صحنه‌ی تولید برنامه منبع: eMJey.com / USA Today