ژوئن غم انگیز بار دیگر از راه رسید و برای من خاطره تلخ نبودنت تکرار شد.
پنج شنبه ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ که ناگهان تو رفتی و تنها خاطراتی برای ما باقی ماند که هرگز محو نخواهند شد. گرچه اینجا نیستی اما نزدیکی همینجا در دلم برای همیشه خواهی ماند.
حالا شاید در بهشت می رقص و آسمان آبی را برای همیشه می بینی و حالا رویاهایت به واقعیت رسیده باشند. فرشته ها به میهمانی ات می ایند و من می دانم روزی درکنار تو در روشنی نور خواهم رقصید. اما حالا باید قوی باشم زندگی ادامه دارد.هرچند که زمان دردها را تسکین می دهد اما این زندگی بدون تو دیگر هرگز مثل قبل نمی شود....
