گوگوش

گوگوش... فاعقه آتشین. بت موسیقی کودکی من بود. هنوزم اسمش میاد احساساتی میشم! علاقه من به گوگوش بر میگرده به چند سال قبل از مایکلی شدنم حتی! اون وقتها که سی دی و اینا نبود یه ویدیو داشتیم که هر روز و هر روز گوگوش پای ثابتش بود.تمام کارهای گوگوش فیلم ویدیویی هاشو رو گیر آورده بودم. از کودکی هاش با پدر مهربونش...
تنها کسی که پوسترش رو دیوار اتاقم بود گوگوش بود. روزی نبود که حسرت نخورم که نمیتونه بخونه و اون همه استعداد و سابقه درخشان تو 4 دیواری خونه اش داره خاک میخوره و پیر و پیر تر میشه. دفتر گوگوشی کوچولویی هامو هنوز دارم. روش درشت نوشتم گوگوش آتشین و توش هر آهنگی ازش رو که نوشتم, تو صفحه کناریش با عکس هایی که از اینور اونور کندم,اون ترانه رو به تصویر کشیدم.
هنوزم از همه بهتره. حتما دیدین شب آخر تو آکادمی موسیقیش اومد خوند و با اینکه سالهاست اجرای زنده روی استیج نداشت اونقدر زیبا خوند که شرکت کننده ها رو کرد تو جیبش و همه کف کردن. حرف نداره من خیلی دوسش میدارم و ممنونشم که کلی از خاطرات خوبم رو ساخته............

موسیقی گوگوش خاطره ای کوتاه و نه چندان با دوام از دوران کودکی است...گوگوش با برنامه آکادمی گوگوش کمک بسیار بزرگی به تمامی خوانندگان جوان و جویای نام ایران زمین کرد(البته با وجود اینکه این برنامه تقلیدی از آمریکن آیدل بود و توهمات زیادی در مورد گوگوش بعد از این برنامه به وجود آمد کاملا صحبت های سطحی بود و بیشتر افراطی)...خوانندگانی که از کوچه و بازار بلند می شوند و بدون اطلاعاتی درست درباره موسیقی شکل جدید و غیر قابل پذیرشی به موسیقی این مرز و بوم میدهند و این برنامه یک کلاس و یک الگو برای جوانان هنرجو میتونه باشه...خاله ام خاطه ملاقاتش با گوگوش رو برام تعریف می کرد دورانی که در تهران تحصیل میکرد.اوایل انقلاب در چند جمله کوتاه وضعیت روحی گوگوش رو در اون دوران شکننده و نگران و ناراحت وصف میکرد.سال هایی که از یک هنرمند گرفته می شوند به راحتی باز نمیگردند..سال هایی پر از احساس عشق و قدرت...گرفتن نعمت حضور نداشتن بر روی صحنه..البته بگذریم از آزار و اذیت هایی که نسبت بهش روا داشته شد...

شاید سلیقه ها فرق کنن شاید خاطرات دیروز به دفتر خاطرات ما برن و شاید گذشته کم رنگ تر بشه اما هرگز ستاره ها فراموش نمیشن جا داه که اینجا از فیلم گوگوش دختر ایران هم یادی بکنم ساخته فرهاد زمانی محصول سال 2000