مروری بر امپراطوری هخامنشیان

الگو قرار دادن همه کار های اونها که اشتباهه ! به هر حال زمان زیادی از اون دوران گذشته. اما با این چیزایی که بیشتر تاریخ دان ها درمورد اون دوره میگن خوب اون دوره از نظر اخلاقی خیلی جلو تر و پاک تر از این دوره هست. یک چیزایی هست که هیچ وقت کهنه نمیشن.

یه سری سیاست ها همیشه برای همه ی حاکم ها هست. اما یه سری از عقیده های مهم و درست حاکم های ایران قدیم در اون زمان خیلی قابل توجه هست. مثلا زمانی که امپراطور های روم مردم رو به بردگی میگرفتن و همه چیز رو نابود میکردن و یه سری سنت های بسیار غلط مثل تبعیض ها رو داشتن (به طور مثال اسکندر) وجود افرادی مثل حاکمان هخامنشی خیلی عجیب و غیر منتظره بود!

من یک جورایی هم با یاسمن و هم با محمد و حمید موافقم . همه درست میگید . شرط اول توی مطالعه تاریخ تعصب نداشتنه ، و وقتی با تعصب و غرض برخورد نکنیم با تاریخ میتونیم بهتر متوجه خوبی ها و بدی ها بشیم . البته همون طور که حمید جان اشاره کرد خوبی و بدی توی دوران های مختلف نسبی بوده و هست . اما یک سری مفاهیم تغییر ناپذیر هستند . یکیش همین که یاسمن جان گفت و دیگر اینکه مثلا اون زمان هم جنگ و خونریزی و آدم کشی چیز بدی بوده و افتخار محسوب نمیشده ! نحوه ئ برخورد انسان های اون دوران با حالا یکسانه . مثلا فکر کنید وقتی یک کشور به ما حمله ئ نظامی کنه ما بایستیم و بگیم ما نمی جنگیم . خب نتیجه اینکه کشور با خاک یکسان میشه و استقلالشو از دست میده . این برخورد با جنگ منافی صلح طلبی نیست . توی دوران باستان هم همینطور بوده تقریبا . مثلا زمانی که کوروش بزرگ به لیدی حمله کرد برای خنثی کردن توطئه لیدی و آشور بود . ایشون این کشور رو بدون جنگ و خونریزی و مقاومت تصرف کردند ، حمله اون زمان یک اقدام دفاعی بود. دلیل اینکه مردم کشورها از ایشون بدون مقاومتی استقبال می کردند این بود که آوازه ئ همین عدم خونریزی های ایشون رو شنیده بودن و مسائل دیگر درباره منش و حکومت شون .
یک مثال دیگه از عدم کشتن داستانیه مربوط به یکی از مردم لیدی اگر اشتباه نکنم که چون از تصرف کشورش به دست کوروش بزرگ عصبانی بوده جایی کمین کرده بوده تا ایشون رو بکشه . زمانی که کوروش بزرگ از اونجا رد میشن با همراهان ترور نافرجام میشه و محافظان اون مرد رو پیش کوروش بزرگ میارن و کوروش بزرگ بهش میگه که احساسش رو درک میکنه و در حالی که همه و خود مرد انتظار داشتند که کشته بشه دستور میده تا اون رو رها کنند ، روایتی میگه اون مرد هرگز از اون روز به بعد از کوروش بزرگ جدا نشد و تا لحظه ئ مرگ کنار ایشون بود و حتی پیکر ایشون رو هم از میدون جنگ خودش به پاسارگارد برگردوند . پس معلوم میشه شاید مجازات مرگ در نظر حتی یک نفر هم در اون زمان مذموم بوده . پس این آیین و روش و ارزش اون جوامع نبوده .
سومین مثال من درباره اقدامات داریوش هست . می دونیم که کتیبه ئ بیستون شرح سه سالی هست که داریوش بزرگ 11 تن - فکر کنم - از دشمنان خودش رو شکست میده . این 11 نفر اما چه کسانی بودند ؟!!! پس از فوت کوروش بزرگ حتما همه ماجرای پادشاهی کمبوجیه رو می دونید ، کمبوجیه پسر ارشد کوروش بزرگ که توی راه بازگشت از مصر به ایران بود خبری دریافت کرد مبنی بر اینکه برادر کوچکترش بردیا به جای او بر تخت نشسته و ادعای پادشاهی کرده . متاسفانه ایشون بر اثر یک زخم توی راه فوت کردند و به ایران نرسیدند . زمانی که سپاهیان ایران برگشتند به کشور بعد از یک سری اتفاقات مشخص شد کسی که تاج بر سر گذاشته نه بردیا پسر کوروش بزرگ که گئومات مردی مادی است . توی انجمنی از بزرگان پارس ، داریوش که از همراهان کمبوجیه و پسر ارشام عموی کوروش بزرگ بود برای مقابله با گئومات انتخاب شد . داریوش پس از شکست گئومات ظرف 3 سال با شورش هایی در اقصی نقاط کشور مواجه شد . افرادی که باز هم خودشون رو بردیا معرفی می کردند و با انگیزه ئ استفاده از وضع آشفته کشور و نبود پادشاه به شورش های بزرگ و کوچک دست می زدند . و داریوش این شورش ها رو همه در 3 سال خاموش کرد و در این 3 سال خودش رو پادشاه اعلام نکرد . پس از پایان دادن به همه شورش ها با نظر بزرگان پارس به تخت نشست . شرح افراد در کتیبه ئ بیستون واقعا جالبه . خاموش کردن شورش های داخلی و جلوگیری از هرج و مرج کاریه که امروزه دموکرات ترین کشورهای جهان هم انجام میدن . این هم نمونه ای هست از اینکه خونریزی برای سرگرمی انجام نشده . درباره خشایارشا هم به وضوح مشخصه که روایات یونانیان ازش چقدر مغرضانه بوده . دلیلش هم جنگهای ایران با یونان بوده .
اینها رو نوشتم تا بگم کشتار در هیچ برهه زمانی یک ارزش نبوده . حداقل درباره اقوام اوراسیا میتونم اینو بگم . حتی قربانی کردن انسان نه در مهر و نه در زرتشت وجود نداشته . اینها چیزهای کمی نیستند برای درس گرفتن .
اما افتخار زیادی هم توی این موضوع وجود نداره . وقتی کسی بر طبق ذات انسانیت رفتار کنه نباید بهش مدال داد چون کار عجیبی نکرده . اگر کسی خلافش رو کرد باید تنبیه بشه . به همین دلیل ما نباید با مطالعه تاریخ مغرور بشیم و به چیزی که هزاره ها ازش گذشته افتخار کنیم و باعث به وجود اومدن تعصبات بی جا بشیم . اگر اینطور باشه هر ملتی چیزی برای افتخار داره مطمئنا . هدف از مطالعه تاریخ درس گرفتنه نه مفتخر شدن . ما روزی میتونیم افتخار کنیم که بتونیم خودمون رو تغییر بدیم و به ذات انسانیت برگردیم .

میگم حالا که بحث قضاوتی شده, خوبه اونچه که خودشون در مورد خودشون گفتن هم بذاریم وسط که نامردی نشه, چرا که بنده خداها دستشون از دنیا واینجا کوتاهه !

مثلا داریوش از زبان خودش که تو بخشی از کتیبه ی روی در آرامگاهش آورده:
داریوش شاه گوید: به خواست اهورامزدا چنان کسی هستم که راستی را دوست هستم, بدی را دوست نیستم , نه مرا میل است که شخص ضعیف از طرف توانا به اوبدی کرده شود.
آنچه راست است میل من است, مرد دروغگو را دوست نیستم. تندخو نیستم, آن چیزهایی که هنگام خشم بر من وارد میشود سخت به اراده نگاه میدارم.
سخت بر هوس خود فرمانروا هستم مردی که همکاری میکند او را به جای همکاریش همانطور پاداش میدهم.او را که زیان میرساند, او را به جای زیانش کیفر میدهم. نه مرا میل است که مردی زیان برساند نه حتی مرا میل است که کسی که زیان میرساند کیفر نبیند.
مردی آنچه بر علیه مردی بگوید آن مرا باور نیاید تا هنگامی که آیین نامه دستورات خوب را ادا نکند.........................

من یک انسان قرن 21 هستم
ب توجه به پیشرفت علم و فرهنگ حتما الگوم هم هم دوره با خودم خواهد بود چون تو هر دوره باید مناسب با شرایط فرهنگی و علمی اون موقع زندگی کرد
کوروش,داریوش و... همه در موقعی که خودشون میزیستن در دیدگاه مردم کم از مایکل نداشتن مطمئن باشید تو اون موقع کوروش الگو بساری از مردم ایران زمین بود

ولی همونجور که حمید گفت اگه کوروش در حال حاضر زنده بود و به رفتار های 2500 سال پیش ادامه میداد در بسیاری از افکار تبدیل به آدم منفوری میشد

اما فراموش نکنید که اولین لوح حقوق بشر رو به دستور کوروش ساختن و این نشونه اوج تمدن در 2500 سال پیشه